«  Ewangelie śląskie [2013]Lamentacje Jeremiasza Proroka [1570]  »

Nowy Testamynt po ślonsku
Tłumaczenie zrealizowane w oparciu o Biblię ks. Jakuba Wujka

Poniższe zestawienie przetłumaczonych ksiąg ma charakter informacyjny i zaznaczone księgi są pomijane w podsumowaniach.
Stary Test. 1Moj2Moj3Moj4Moj5MojJozSędRut1Sam2Sam1Krl2Krl1Krn2KrnEzdNehEstHioPsaPrzKohPnPIzaJerLamEzeDanOzeJoeAmAbdJonMicNahHabSofAggZacMal
Nowy Test. MatMarŁukJanDzARzym1Kor2KorGalEfeFlpKol1Tes2Tes1Tym2TymTytFlmHebJak1Pio2Pio1Jan2Jan3JanJudApok
Inne 1Mach2MachMdrSyrTobJdtBar  

Okładka [1]

Początek Listu do Rzymian [2]

Frag. Ewangelii Jana

Początek 1 Tymoteusza

Zapowiedź pełnego wydania 2017-11

Zapowiedź ukazania się "Nowego Testmyntu po ślonsku" s.608

Tłumaczenie

dr. Gabriel Tobor

Podstawa tłumaczenia

Biblia ks. Jakuba Wujka

Fragment przekładu

1 Koryntian 13,1-13: [1] Jakbych godoł jynzykami luckiymi i aniylskiymi, a niy przoł bych; bołbych jako mjedź brzynconco, abo jako cymboł brzmjoncy. [2] I chobych mjoł dar prorokuwanio, i znoł wszyske tajymnice i posiod cołko nałuka, i chobych mjoł tak srogo wjara, cobych gory przenosioł; a przonio bych niy mjoł, bołbych nicym. [3] I jakby zech na jodło bjydnym łozdoł cołki swoj majontek, i choby zech wydoł ciało swoje na spolynie, a przonio bych niy mjoł; nic mi to niy do. [4] Przonie jes ciyrpliwe, jes łaskawe, przonie niy zowiści, naskwol niy robi, niy nadymo sie, [5] niy dopusco sie gańby, niy paczi swojigo, niy gniywo sie, niy myśli nicego złego; [6] niy raduje sie ze niysprawjydliwości, ale mo uciecha ze prowdy. [7] Wszysko zniesie, wszyskiymu wjerzi, wszyskigo sie spodziywo, wszysko przeczimo. [8] Przonie nigdy sie niy skońcy; niy jes jako proroctwa, ftore sie skońcom, abo jako dar jynzykow, ftory sie skońcy, abo jako nałuka, ftory braknie. [9] Bo ino po konsku poznowomy i po konsku prorokujymy. [10] Kej zaś przidzie to, co jes cołkiym dobre, straci sie to co jes we konskach. [11] Kedy bołech bajtlym, godołech jako bajtel, cuł zech jako bajtel, medykuwoł zech jako bajtel. Kej zaś zech łostoł chopym, pozboł zech sie tego, co było dziecinne. [12] Teroz widzymy przes żdrzadło, niywyraźnie, ale w tyn cos licym we lico; teroz poznowomy po konsku, ale w tyn cos byda poznowoł, tak jako i jo jes poznany; [13] a teroz trwo wjara, nadzieja, przonie, te czi; z tych zaś nojwjynksze jes przonie. [3]

Więcej o przekładzie

Kilka informacji ze strony poświęconej przekładowi:

Tłumaczenie zostało dokonane zachowując ugruntowaną strukturę rozdziałów i wersów. Zastosowano styl tradycyjny, określany, jako "styl religijny" (nieco podniosły). Tłumaczenie oparte jest o podejście komunikacyjne, w którym dosłowność tłumaczenia nie jest bezwzględnie konieczna, ważniejsze jest przekazanie zrozumiałego i wiernego znaczeniowo komunikatu. Jednak, ponieważ tłumaczenie dokonane jest z wydania w języku polskim, jego dosłowność, w stosunku do tego wydania, jest zachowana w bardzo znacznym stopniu. Tłumaczenie jest zrealizowane w oparciu o Biblię ks. Jakuba Wujka. Najważniejszym założeniem jest zachowanie wierności przekładu z utrwalonego wielowiekową tradycją polskiego tłumaczenia. W pisowni nie zastosowano kodyfikacji, opierając się na pisowni fonetycznej, co często jest stosowane w realizacji tłumaczeń na gwary i dialekty mówione. Ze względu na zróżnicowanie języka śląskiego, tekst jest napisany w jednej z jego odmian występującej m.in. w północnych dzielnicach Bytomia, w Radzionkowie, w Piekarach Śląskich. Jest to specyficzna odmiana, charakteryzująca się ”mazurzeniem”, jednak bardzo zbieżna z innymi odmianami śląskiego języka. [4]

Porównania między tłumaczeniami

Porównanie przekładu Wujka z NT po ślonsku [1 Koryntian 13:1-12]:

Powód porównania: Z informacji tłumacza "Tłumaczenie jest zrealizowane w oparciu o Biblię ks. Jakuba Wujka".

[13:01 WUJ1962] Gdybym mówił językami ludzkimi i anielskimi, a miłości bym nie miał; stałem się jak miedź brzęcząca, albo cymbał brzmiący.

[13:01 NTŚ2017] Jakbych godoł jynzykami luckiymi i aniylskiymi, a niy przoł bych; bołbych jako mjedź brzynconco, abo jako cymboł brzmjoncy.

[13:02 WUJ1962] I choćbym miał dar proroctwa, i znał wszystkie tajemnice i wszelką umiejętność, i choćbym miał wszelką wiarę, tak żebym góry przenosił; a miłości bym nie miał, niczym jestem.

[13:02 NTŚ2017] I chobych mjoł dar prorokuwanio, i znoł wszyske tajymnice i posiod cołko nałuka, i chobych mjoł tak srogo wjara, cobych góry przenosioł; a przonio bych niy mjoł, bołbych nicym.

[13:03 WUJ1962] I choćbym na żywność ubogim rozdał wszystką majętność swoją, i choćbym wydał ciało swoje tak, żebym gorzał, a miłości bym nie miał; nic mi nie pomoże.

[13:03 NTŚ2017] I jakby zech na jodło bjydnym łozdoł cołki swój majontek, i choby zech wydoł ciało swoje na spolynie, a przonio bych niy mjoł; nic mi to niy do.

[13:04 WUJ1962] Miłość jest cierpliwa, jest łaskawa, miłość nie zazdrości, na złość nie czyni, nie nadyma się,

[13:04 NTŚ2017] Przonie jes ciyrpliwe, jes łaskawe, przonie niy zowiści, naskwol niy robi, niy nadymo sie,

[13:05 WUJ1962] nie pragnie zaszczytów, nie szuka swego, nie unosi się gniewem, nie myśli złego;

[13:05 NTŚ2017] niy dopusco sie gańby, niy paczi swojigo, niy gniywo sie, niy myśli nicego złego;

[13:06 WUJ1962] nie raduje się z niesprawiedliwości, ale weseli się z prawdy.

[13:06 NTŚ2017] niy raduje sie ze niysprawjydliwości, ale mo uciecha ze prowdy.

[13:07 WUJ1962] Wszystko znosi, wszystkiemu wierzy, wszystkiego się spodziewa, wszystko przetrwa.

[13:07 NTŚ2017] Wszysko zniesie, wszyskiymu wjerzi, wszyskigo sie spodziywo, wszysko przeczimo.

[13:08 WUJ1962] Miłość nigdy nie ginie; choć proroctwa się skończą, choć dar języków ustanie, choć umiejętność zniszczeje.

[13:08 NTŚ2017] Przonie nigdy sie niy skońcy; niy jes jako proroctwa, ftore sie skońcom, abo jako dar jynzykow, ftory sie skońcy, abo jako nałuka, ftory braknie.

[13:09 WUJ1962] Albowiem po części tylko poznajemy, i po części prorokujemy.

[13:09 NTŚ2017] Bo ino po konsku poznowomy i po konsku prorokujymy.

[13:10 WUJ1962] Gdy zaś przyjdzie to, co jest doskonałe, ustanie, co jest częściowe.

[13:10 NTŚ2017] Kej zaś przidzie to, co jes cołkiym dobre, straci sie to co jes we konskach.

[13:11 WUJ1962] Gdy byłem dziecięciem, mówiłem jak dziecię, rozumiałem jak dziecię, myślałem jak dziecię. Gdy zaś stałem się mężem, usunąłem, co było dziecinnego.

[13:11 NTŚ2017] Kędy bołech bajtlym, godołech jako bajtel, cuł zech jako bajtel, medykuwoł zech jako bajtel. Kej zaś zech łostoł chopym, pozboł zech sie tego, co było dziecinne

[13:12 WUJ1962] Teraz widzimy przez zwierciadło, przez podobieństwo, lecz wówczas twarzą w twarz; teraz poznaję częściowo, lecz wówczas będę poznawał, tak jak i jestem poznany;

[13:12 NTŚ2017] Teroz widzymy przes żdrzadło, niywyraźnie, ale w tyn cos licym we lico; teroz poznowomy po konsku, ale w tyn cos byda poznowoł, tak jako i jo jes poznany;

Kalendarium przekładu

2017-11Zapowiedź ukazania się "Nowego Testmyntu po ślonsku" s.608 [5]
Linia daty Zapowiedź wydania

Linki

    Informacje o tłumaczeniu:
  • Pan Bóg tyż godo -  Artykuł poświęcony przekładowi w "Gość Niedzielny" nr 2 z 15 stycznia 2017
  • Życie Jezusa po śląsku -  Artykuł poświęcony przekładowi w "Tygodnik Tarnowskie Góry" [2017-04-07]

Dodatkowe fragmenty przekładu

Ewangelia Łukasza 9,12-17 [12] Juz sie zacynało poleku ćmić i prziszło do Niego dwunostu i godali: Łodprow ludzi, niych se idom do tutejszych mjastecek i wsi, kaj znojdom gospoda i cosik do jodła, bo sam tukej, my som na pustyni. [13] Ale łon pedzioł do nich: Wy dejcie jym jeś. Łoni łodpedzieli: Momy ino pjyć pecynkow chleba i dwje ryby, chyba, że pódymy i nakupjymy jodła dlo wszyskich tych ludzi. [14] A było koło pjyńciu tysiyncy chopa. I pedzioł do swojich uczniow: Kozcie jym siednonć we kupach po myni wjyncy pjyndziesiyńciu.[15] I zrobjyli tak i posadziyli wszyskich. [16] A Łon wzion te pjyńć chlebow i dwje ryby, wejrzoł we niebo i pobogosławjoł je, i połomoł i dowoł uczniom, coby dowali ludziom. [17] Jedli i najedli sie wszyscy, i pozbjyrali co łostało, dwanoście koszykow konskow. [6]

Ewangelia Łukasza 24,2-5: [2] I znolozły kamiń cofniony łod grobu. [3] A jak wlazły, niy znodły ciała Jezusa. [4] I zrobjoło sie tak, że kej były take wystrasone, stanyło przed niymi dwóch chopow we ślnioncych szatach. [5] I wystrasone, schylyły gowy do ziymi, ale łoni pedzieli do nich: Cymu szukocie żywego mjyndzy umarłymi? [7]

Ewangelia Jana 20,1-13 [1] A w pjyrszy dziyń tydnia, wcas rano, jak jesce było ćma, Maryja Magdalyna poszła na grob i łobocyła kamiń cofniynty łod grobu. [2] I skuli tego prziszła do Szymona Piotra, i do drugigo ucznia, wtorymu Jezus przoł, i pedziała do nich: Wzionli Pana ze grobu i niy wjymy kaj Go dali. [3] I wyszoł Piotr i tyn drugi uczyń, i poszli na grob. [4] Lecieli łoni łoba, ale tyn drugi uczyń przegonioł Piotra, i pjyrszy przilecioł na grob. [5] A kej sie nachyloł, łobocoł płotna, wtore leżały, ale niy wloz do poszczodka. [6] Prziszoł tyz Szymon Piotr, co szoł za niym. Wszoł do poszczodka grobu i łobocoł płotna, wtore leżały [7] i chustka, wtoro była na Jego gowje, niy ze płotnami położono, ino łosobno poskłodano na jednym mjejscu. [8] W tyn cos wszoł do poszczodka tyz i tyn drugi uczyń, wtory prziszoł pjyrszy na grob. Łobocoł i uwjerzoł. [9] Jesce bowjym niy spokopjyli Pisma, że cza było, coby Łon powstoł ze umarłych. [10] Poszli potym ucznie nazod do siebje. [11] Maryja zaś stoła przed grobym i płakała. A kej płakała, nachylyła sie i zajrzała do grobu [12] i łobocyła dwóch aniołow na bjoło, co tam siedzieli, kaj leżało ciało Jezusa, jednego we mjejscu gowy, a drugigo we mjejscu nog. [13] I pedzieli do ni: Kobjyto! Pojakiymu płaces? Pedziała jym: Wzionli Pana mojigo i niy wjym, kaj Go dali. [8]

List do Rzymian 8,31-39 [31] Coz skuli tego na to mogymy pedzieć? Jak ino Bog s nami, fto przeciyw nom? [32] A tyn ftory nawet swojymu Synowi niy przepuścioł, ale go wydoł za nos wszyskich, jakby nom niy daruwoł razym ś Niym wszyskigo? [33] Fto bydzie łoskarzoł tych ftorych Bog wybroł? Bog, ftory usprawjydliwjo? [34] Ftos jes, coby potympjoł? Chrystus Jezus, ftory umar i tyz, ftory i zmartwykwstoł, ftory jes po prawicy Boży, ftory tyz wstawjo sie za nami? [35] Fto nos łodłoncy łod miłości Chrystusowy? Utropjynie? Cy ucisk? Cy god? Cy nagoś? Cy niybezpjeczyństwo? Cy prześladuwanie? Cy mjecz? [36] Jako napisali: Albowjym dlo ciebje nos zabijajom przes cołki dziyń, uznowajom nos za łowce łofjarne. [37] Ale we tym wszyskiym zwyciynżomy przes tego, ftory nom przaje. [38] Albowjym jes zech tego pewny, że ani śmjerć, ani życie, ani anioły, ani potyngi niybjeskie, ani to co teroz, ani to co niyskorzi, ani moce, [39] ani wysokoś, ani głymbokoś, ani inksze stworzynie niy bydzie nos mogło łodłoncyć łod przonio Bożego, ftore jes we Chrystusie Jezusie Panu naszym. [9]


Przypisy

 

Zostaw komentarz

Komentarz: 


Podpis:     
Przepisz kod: 
 


Nadesłane komentarze

  • ~mały żłobek24 dni temu [Wtorek, 26 września, g.11:51]
  • Myślę, że skoro żądają nauki języka śląskiego, a jednoznacznych reguł pisowni nie mają, to z czym do ludzi. Niech wszystkie prawidła opracują i wprowadzą w życie (jak w języku kaszubskim ) i wtedy do żłoba. [Odpowiedz]
    • ~Henryk Mościbrodzki8 dni temu [Czwartek, 12 października, g.15:38]
    • Chyba nie jest to Twoje zmartwienie, tylko tych co będą uczyć się śląskiego.