Teksty » Ewangelie i Dzieje Apostolskie - ks. W. Szczepański » Ewangelia Mateusza » Rozdział 21
«  Ewangelia Mateusza 20 Ewangelia Mateusza 21 Ewangelia Mateusza 22  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »A gdy, zbliżając się do Jerozolimy, przychodzili do Betfage, na górze Oliwnej, wtedy Jezus wysłał dwóch uczniów, [2] »mówiąc im: Idźcie do sioła, które leży przed wami, a zaraz znajdziecie oślicę uwiązaną, a z nią oślę; odwiążcie i przywiedźcie do Mnie. [3] »A gdyby wam kto co mówił, powiedzcie: »Pan ich potrzebuje«, a natychmiast je puści. [4] »To {wszystko} zaś stało się, aby się spełniła zapowiedź proroka, który rzekł: [5] »»Powiedzcie córze Syonu: Oto król twój idzie do ciebie. On cichy i dosiadł oślęcia, młodego źrebięcia oślicy«. [6] »Uczniowie przeto poszli i uczynili, jak im Jezus przykazał. [7] »I przywiedli oślicę i źrebię, i zarzucili na nie swe płaszcze, a {Jego} na wierzch posadzili. [8] »A mnoga rzesza rozścielała płaszcze swe na drodze; inni zaś obcinali gałązki z drzew, i słali je na drodze. [9] »Tłumy zaś, które <Go> poprzedzały, i które szły za Nim, wołały mówiąc: »Hosanna Synowi Dawida! błogosławiony, co idzie w Imię Pana«; »Hosanna na niebiosach!« [10] »A gdy wchodził do Jerozolimy, poruszyło się całe miasto, pytając: Któż to jest? [11] »Rzesze zaś odpowiadały: To prorok Jezus, z Nazaretu w Galilei. [12] »Potem wszedł Jezus do świątyni {Bożej}, i wypędził wszystkich sprzedających i kupujących w świątyni, a stoliki zmieniających pieniądze powywracał, jakoteż stołki tych, co sprzedawali gołębie; [13] »i rzekł im: Napisano: »dom mój domem modlitwy zwań będzie«, wy zaś »czynicie z niego jaskinię zbójców«. [14] »W świątyni też zbliżyli się do Niego ślepi i chromi, a On ich uleczył. [15] »A przedniejsi kapłani i uczeni, widząc nadzwyczajne rzeczy, które zdziałał, oraz dziatwę, wołającą w świątyni słowami: »Hosanna Synowi Dawida!« oburzyli się, [16] »i rzekli doń: Czy słyszysz, co oni mówią? Jezus zaś powiedział im: Owszem! Czyż nigdy nie czytaliście: »Z ust niemowląt i ssących zgotowałeś chwałę«? [17] »A opuściwszy ich, wyszedł za miasto do Betanii, i tam przenocował. [18] »Nad ranem zaś, gdy wracał do miasta, uczuł głód. [19] »A widząc przy drodze jedno drzewo figowe, podszedł ku niemu, ale niczego na niem nie znalazł, prócz samych liści. To też rzekł do niego: Niechże z ciebie na wieki owoc się nie rodzi! A drzewo figowe natychmiast zaczęło usychać. [20] »Widząc to uczniowie zdumiewali się, i mówili: Jakże szybko uschło <to drzewo ligowe>! [21] »A Jezus odpowiadając rzekł im: Zaprawdę powiadam wam: jeślibyście mieli wiarę, a nie powątpiewali, nie tylko moglibyście uczynić rzecz z drzewem figowym, ale nawet, jeślibyście powiedzieli tej górze: »Podnieś się i rzuć się w morze«, stałoby się. [22] »Wszystko też otrzymacie, o cokolwiek w modlitwie z wiarą prosić będziecie. [23] »Kiedy potem wszedł do świątyni i nauczał, przystąpili do Niego przedniejsi kapłani i starsi ludu, mówiąc: Jakiem prawem to czynisz? i kto Ci udzielił tej władzy? [24] »<A> odpowiadając Jezus rzekł im: Ja także postawię wam jedno pytanie; jeśli Mi na nie odpowiecie, to i Ja wam powiem, jakiem prawem to czynię. [25] »Skąd pochodził chrzest Jana - z nieba, czy od ludzi? A oni zastanawiali się, mówiąc sobie: Jeśli powiemy: »Z nieba«, rzeknie nam: »Dlaczegóż więc nie uwierzyliście mu?« [26] »Jeśli zaś powiemy: »Od ludzi«, trzeba nam obawiać się tłumu, gdyż wszyscy mają Jana za proroka. [27] »Odpowiedzieli zatem Jezusowi, mówiąc: Nie wiemy. A On im rzekł: To i Ja wam nie powiem, jakiem prawem to czynię. [28] »Ale cóż wam się zdaje? {Pewien} człowiek miał dwóch synów. {A} przystępując do pierwszego rzekł: Synu, idź dzisiaj, popracuj w winnicy {mojej}. [29] »Ale on odpowiedział: Nie chcę; potem jednak, żalem wzruszony, poszedł. [30] »A zwracając się do drugiego podobnie przemówił. Ten zaś odrzekł: Idę, panie; ale nie poszedł. [31] »Któryż z <tych> dwu spełnił wolę ojcowską? Odpowiadają {Mu}: Pierwszy. Jezus odezwał się do nich: Zaprawdę powiadam wam, że celnicy i nierządnice wchodzą przed wami do królestwa Bożego. [32] »Jan bowiem szedł do was drogą sprawiedliwości, a nie uwierzyliście mu; uwierzyli mu jednak celnicy i nierządnice; wy zaś - choć na to patrzyliście - nawet później nie odczuwaliście żalu tak, by mu uwierzyć. [33] »Posłuchajcie innej przypowieści: Był pewien gospodarz, który zasadził winnicę, i ogrodził ją murem, i wykuł w niej prasę, i postawił wieżę, i wynajął winnicę kmieciom i wyjechał. [34] »A gdy nadszedł czas winobrania, wysłał sługi swe do kmieci, by odebrać zbiory swoje. [35] »Ale kmiecie, pojmawszy sługi jego, jednego pobili, drugiego zamordowali, a innego ukamienowali. [36] »Wysłał znowu inne sługi w większej liczbie, niż poprzednio; ale i z nimi tak samo postąpili. [37] »Na końcu więc posłał do nich syna swego, mówiąc: Syna mego {chyba} uszanują. [38] »Ale kmiecie, ujrzawszy syna, mówili między sobą: To dziedzic! Nuże, zabijmy go, a posiądziemy dziedzictwo jego. [39] »I pojmawszy go, wyrzucili po za winnicę, i zamordowali. [40] »Gdy więc wróci pan winnicy, co uczyni owym kmieciom? [41] »Mówią Mu: Złoczyńców srodze wygubi, a winnicę [swą] wynajmie innym kmieciom, którzy mu we właściwej porze plony oddawać będą. [42] »Jezus im rzecze: Czyż nigdy nie czytaliście w Piśmie: »Głaz odrzucony przez budowniczych, on to kamieniem został węgielnym. Przez Pana rzecz ta się stała, a w oczach naszych jest dziwem«. [43] »A przeto powiadam wam: Odjęte zostanie od was królestwo Boże i dane narodowi, który przynosi owoce jego. [44] »{A ktoby upadł na kamień ten - roztrzaska się; na kogo zaś spadnie - tego zmiażdży}. [45] »Gdy więc przedniejsi kapłani i faryzeusze usłyszeli przypowieści Jego, zrozumieli, że o nich mówił. [46] »A lubo usiłowali Go uwięzić, bali się ludu, który Go miał za proroka. 
«  Ewangelia Mateusza 20 Ewangelia Mateusza 21 Ewangelia Mateusza 22  »


 Źródło tekstu: Tekst Czterech Ewangelii opracowany na podstawie skanów z Wikimedia CommonsOpis prezentowanego tekstu: Tekst Ewangelii na podstawie wydania pierwszego z 1917r. Tekst Dziejów Apostolskich z wydania drugiego z tego samego roku. Tekst opracowany przez BibliePolskie.pl