Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » 2 Księga Samuela » Rozdział 12
«  2 Księga Samuela 11 2 Księga Samuela 12 2 Księga Samuela 13  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »I wysłał Wiekuisty Natana do Dawida; przybył on do niego i rzekł doń: Dwóch ludzi było w pewnem mieście, jeden bogaty, drugi biedny. [2] »Bogaty posiadał trzody i rogaciznę w mnóstwie wielkiem. [3] »Biedny zaś nie posiadał nic prócz jednej małej owieczki, którą sobie nabył; i żywił ją i wyrosła przy nim i razem z dziećmi jego. Z chleba jego jadała, z kielicha jego pijała, na łonie jego sypiała, a była mu niby córka. [4] »Otóż przybył raz podróżny do owego męża bogatego i ponieważ żal mu było wziąć co z trzód albo z rogacizny swojej, by je przyrządzić dla gościa, który doń przybył, zabrał tedy owieczkę owego człowieka biednego i przyrządził ją dla męża, który doń przybył. [5] »I wspłonął Dawid silnym gniewem na owego męża, i zawołał do Natana: Żyw Wiekuisty, człowiek, który to uczynił, zasłużył na śmierć! [6] »Za owieczkę zaś zapłaci w czwórnasób, ponieważ spełnił czyn taki, a nie miał litości! [7] »Rzekł tedy Natan do Dawida: Tyś ten mąż! Tak rzecze Wiekuisty, Bóg Izraela: Jam cię pomazał na króla nad Izraelem, i Jam cię wyzwolił z ręki Saula. [8] »I oddałem ci dom pana twojego i żony pana twego na łono twoje, i oddałem ci dom Izraela i Judy - a gdyby to za mało było, chciałem ci jeszcze więcej dać w ten lub ów sposób. [9] »Czemuś tedy lekceważył słowo Wiekuistego, spełniając niecność w oczach Jego? Uryę, Chittejczyka, zabiłeś mieczem, a żonę jego pojąłeś sobie za małżonkę, gdyś jego samego mieczem Amonitów zamordował! [10] »Otóż teraz nie odstąpi miecz od domu twego na wieki, przeto żeś lekceważył mnie, a pojął żonę Uryi, Chittejczyka, za małżonkę sobie. [11] »Tak rzecze Wiekuisty: Oto wywiodę przeciw tobie zło z własnego twego domu i zabiorę żony twoje z przed oczu twoich, a wydam je jednemu z twych bliskich, aby położył się przy żonach twoich w obliczu tego słońca. [12] »Bo jakkolwiek ty to uczyniłeś potajemnie, to jednak ja to uczynię w obliczu całego Izraela i wobec słońca! [13] »I rzekł Dawid do Natana: Zgrzeszyłem Wiekuistemu! - Poczem odpowiedział Natan Dawidowi: Tak odpuszcza ci też Wiekuisty grzech twój, nie umrzesz. [14] »Ale ponieważ pobudziłeś wrogów Wiekuistego do ciężkiego bluźnierstwa czynem tym, musi tedy syn, który ci się urodził, niechybnie umrzeć. [15] »Poczem udał się Natan do domu swego. Wiekuisty zaś poraził dziecię, które żona Uryi Dawidowi urodziła, tak że zachorowało. [16] »Modlił się tedy Dawid Bogu za chłopcem i morzył się Dawid postem, a gdy wrócił przeleżał przez noc na ziemi. [17] »A gdy przystąpili doń starsi domu jego, aby go podnieść z ziemi, wzbraniał się i nie zakosztował chleba z nimi. [18] »Jakoż siódmego dnia zmarło dziecię. Obawiali się jednak słudzy Dawida donieść mu, że zmarło dziecię, pomyśleli bowiem: Skorośmy za życia jeszcze dziecka przemawiali do niego, a nie słuchał głosu naszego, jakże mu teraz powiedzieć możemy: zmarło dziecię, mógłby sobie coś złego wyrządzić. [19] »Widział jednak Dawid, że szepcą z sobą słudzy jego i zmiarkował że dziecię zmarło. Rzekł tedy Dawid do sług swoich: Czy zmarło dziecię? I odpowiedzieli: Zmarło. [20] »Powstał tedy Dawid z ziemi i umył się i namaścił i zmienił szaty swoje. Poczem wszedł do domu Wiekuistego i ukorzył się, a wróciwszy do domu pożądał czegoś, a gdy podano mu chleb posilił się. [21] »Pytali się go tedy słudzy jego: Co znaczy to zachowanie się twoje? Z powodu dziecka żywego pościłeś i płakałeś - a gdy dziecię zmarło, powstałeś i posiliłeś się chlebem? [22] »I odpowiedział: Póki żyło jeszcze dziecię pościłem i płakałem, myślałem bowiem: Któż to wie, może zmiłuje się Wiekuisty nademną, aby dziecię przy życiu zostało. [23] »Ale teraz gdy zmarło - na co mi pościć? Czyż mogę je jeszcze wskrzesić? Ja pójdę do niego, ale ono nie wróci do mnie. [24] »A gdy pocieszył Dawid Bathszebę, żonę swoją, zaszedł do niej i obcował z nią i urodziła syna, i nazwała imię jego Salomon, Wiekuisty zaś umiłował go. [25] »I oddał go w ręce Natana, a ten nazwał go Jedydja gwoli Wiekuistemu. [26] »Joab zaś szturmował Rabbę Amonitów, i zdobył stolicę królewską. [27] »Poczem wyprawił Joab posłańców do Dawida, donosząc: Szturmowałem Rabbę a zdobyłem już i miasto wodne. [28] »Teraz tedy zgromadź ostatek wojennego ludu, a oblegaj miasto, a zdobądź je, abym sam miasta tego nie zdobył, a wymienione było imię moje przy niem. [29] »Zgromadził tedy Dawid cały lud wojenny i udał się do Rabby, i przypuścił szturm do niej i zdobył ją. [30] »Poczem zabrał koronę Malkoma z głowy jego, miała ona talent złota wagi a nadto kamień drogocenny. Tę włożył sobie Dawid na głowę, łupów miasta też uprowadził mnóstwo wielkie. [31] »Ludność zaś znajdującą się w niem wyprowadził i przeznaczył ją do robót przy piłach, przy zębatych młockarniach żelaznych, i przeprowadził ich do form cegielnianych; tak samo postąpił z wszystkiemi innemi miastami Amonitów. Poczem wrócił Dawid z całym ludem wojennym do Jerozolimy. 
«  2 Księga Samuela 11 2 Księga Samuela 12 2 Księga Samuela 13  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).