Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » 2 Księga Samuela » Rozdział 22
«  2 Księga Samuela 21 2 Księga Samuela 22 2 Księga Samuela 23  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »I wypowiedział Dawid Wiekuistemu słowa pieśni tej, gdy wybawił go Wiekuisty z mocy wszystkich jego nieprzyjaciół, a w szczególności z mocy Saula. [2] »I rzekł: Wiekuisty! opoko moja, twierdzo moja, wybawco mój! [3] »Boże! obrono moja, w którą ufam, tarczo moja i rogu wybawienia mojego, ucieczko moja i schronisko moje! Zbawco, który przed przemocą mnie chroni! [4] »Wielbionego wzywam, Wiekuistego, i od wrogów moich wybawion jestem. [5] »Już ogarnęły mnie fale śmierci, a nurty otchłani zatrwożyły mnie. [6] »Męki przepaści osnuły mnie, pochwyciły sidła śmierci. [7] »Lecz w niedoli mej wzywam Wiekuistego i do Boga mojego wołam, a wysłuchał z przybytku swego głos mój, a wołanie moje doszło uszu Jego. [8] »I wstrzęsła się i zadrżała ziemia, a posady niebios się zachwiały, i wstrzęsły się bo gniewem zapłonął. [9] »Wzniósł się dym w gniewie Jego, a ogień z ust Jego zieje; zarzewia żarzą się z Niego. [10] »I skłonił niebiosa i zstąpił, a gęsta mgła pod stopami Jego. [11] »I wsiadł na Cherubina i nadleciał, i ukazał się na skrzydłach wichru. [12] »I roztoczył mrok wokoło Siebie niby namiot, zebrane wody, gęste obłoki. [13] »Przed blaskiem od Niego wspłonęły zarzewia ogniste. [14] »I zagrzmiał z niebios Wiekuisty, a Najwyższy wydał grom Swój. [15] »I puścił strzały i rozproszył ich, błyskawice i zmieszał ich. [16] »I ukazały się łożyska morza, i obnażyły się posady świata, od groźby Wiekuistego, od zadęcia gniewnego tchnienia Jego. [17] »Sięgnął z wysokości i ujął mnie, i wydobył z toni wielkiej. [18] »Ocalił mnie od wroga potężnego, od nieprzyjaciół swoich, choć silniejsi byli odmnie. [19] »Napadli mnie w dniu nieszczęścia mego, ale stał się Wiekuisty podporą moją. [20] »I wywiódł mnie w przestronność, wybawił mnie, bo upodobał Sobie we mnie. [21] »Wynagradza mnie Wiekuisty wedle sprawiedliwości mojej, wedle czystości rąk moich odpłaca mi. [22] »Albowiem przestrzegałem dróg Wiekuistego, a nie byłem odstępcą od Boga mojego. [23] »Bo wszystkie ustawy Jego są przedemną, a od praw Jego nie zbaczam. [24] »I jestem cały oddany Jemu, a strzegę się od grzechu wszelkiego. [25] »Przeto oddaje mi Wiekuisty wedle sprawiedliwości mojej, wedle czystości mojej przed oczyma Jego. [26] »Z miłosiernym postępujesz miłosiernie, z mężem nieskazitelnym nieskazitelnie; [27] »Ze szczerym postępujesz szczerze, a z przewrotnym bezwzględnie. [28] »Ludzi uciśnionych wybawiasz, a oczy Swe zwracasz na wyniosłych i poniżasz ich. [29] »Tak, światłem mojem Wiekuisty, Wiekuisty rozjaśnia ciemność moją. [30] »Bo Tobą przełamię szyki, a Bogiem moim przestąpię mury. [31] »Bóg - nieskazitelna droga Jego, słowo Wiekuistego czyste, tarczą On dla wszystkich, którzy ufają Mu. [32] »Bo któż Bogiem oprócz Wiekuistego, a któż opoką krom Pana naszego. [33] »Ten Bóg opasał mnie siłą i uczynił prostą drogę moją. [34] »Upodobnił nogi moje do jelenich, a na wyżynach moich mnie utwierdza. [35] »Wprawia ręce moje do boju, że naciągają łuk spiżowy ramiona moje. [36] »I dałeś mi za tarczę wybawienie Twoje, a pobłażliwość Twoja uwielmożyła mnie. [37] »Rozszerzyłeś kroki moje podemnie, a nie zachwiały się stawy moje. [38] »Ścigałem wrogi moje i zgładziłem je, a nie wróciłem ażem je wytępił. [39] »I zgładziłem i skruszyłem je, że nie mogły powstać, a padły pod stopy mojemi. [40] »Tak opasałeś mnie mocą do boju, powaliłeś przeciwniki moje podemnie. [41] »I wrogów moich podałeś mi kark, a nieprzyjaciół moich zmiażdżyłem. [42] »Oglądali się, ale nikt nie pomógł, - na Boga, ale nie odpowiedział im. [43] »I starłem ich jako proch ziemi, jak błoto ulic zdeptałem ich i rozrzuciłem. [44] »Wybawiłeś mnie od zatargów w ludzie moim, zachowałeś mnie na głowę plemion; ludy, których nie znałem, służą mi. [45] »Synowie obczyzny schlebiają mi, o których ze słuchu ucha zasłyszałem. [46] »Synowie obczyzny omdleli, a drżąc uchodzą z zamków swoich. [47] »Żyw Wiekuisty! pochwaloną niech będzie opoka moja, wywyższonym Bóg, opoka zbawienia mojego. [48] »Bóg, który użyczył pomsty mi, a poddał narody podemnie, [49] »Który mnie wyswobodził od wrogów moich, a nad przeciwniki moje wyniósł mnie; od każdego męża srogiego ocalił mnie. [50] »Przeto sławić Cię chcę, o Wiekuisty, między narodami, a imieniu Twemu śpiewać będę. [51] »Któryś wieżą obronną ustanowionego przez Siebie króla, który łaskę świadczy pomazańcowi Swojemu, Dawidowi, i rodowi jego na wieki. 
«  2 Księga Samuela 21 2 Księga Samuela 22 2 Księga Samuela 23  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).