Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » 2 Księga Królewska » Rozdział 11
«  2 Księga Królewska 10 2 Księga Królewska 11 2 Księga Królewska 12  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Gdy tedy dowiedziała się Atalja, matka Achazjasza, że umarł syn jej, zabrała się i wytępiła cały ród królewski. [2] »Jehoszeba jednak, córka Jorama, siostra Achazjasza, wziąwszy Joasza, syna Achazjasza, usunęła go z pośród królewiczów na śmierć skazanych i ukryła wraz z karmicielką jego w pokoju sypialnym. I tak ukryto go przed Atalją, że zabity nie został. [3] »I był u niej w przybytku Wiekuistego schowany przez sześć lat, podczas gdy Atalja nad krajem panowała. [4] »Siódmego roku jednak wysłał Jehojada i sprowadził setników, karejczyków i drabantów, i przywiódł ich do siebie, do przybytku Wiekuistego. Poczem zawarł z nimi umowę uroczystą i odebrał od nich przysięgę w przybytku Wiekuistego, i ukazał im królewicza. [5] »Następnie polecił im, i rzekł: Oto co czynić macie: Trzecia część z was, którzy występujecie z przybytku w sobotę, aby stanąć strażą przy pałacu królewskim, [6] »Mianowicie trzecia część przy bramie Sur, a trzecia część przy bramie za drabantami, aby stanąć strażą przy pałacu, jako straż luzująca się -  [7] »Wraz z dwoma innymi oddziałami i z pośród was, czyli wszystkimi występującymi w sobotę, by stanąć strażą przy przybytku Wiekuistego przy królu. [8] »Wy wszyscy otoczycie króla dokoła, każdy z bronią swą w ręku; a ktoby w szeregi wtargnął, zginie. I tak staniecie przy królu gdy wyjdzie z przybytku, a wnijdzie do pałacu. [9] »I uczynili setnicy tak, jak polecił im Jehojada, kapłan, i zabrali każdy ludzi swoich, zarówno występujących w sobotę, jak i wstępujących w sobotę, i przybyli do Jehojady, kapłana. [10] »Poczem wydał kapłan setnikom włócznie i puklerze króla Dawida, które znajdowały się w przybytku Wiekuistego. [11] »I ustawili się drabanci, każdy z bronią swą w ręku, od strony prawej przybytku do strony lewej przybytku, wokoło ołtarza i przybytku, otaczając króla zewsząd. [12] »Poczem wyprowadził królewicza i włożył mu dyadem i klejnoty i ogłosili go królem i pomazali go, a klaskając w dłonie, wołali: Niech żyje król! [13] »A gdy usłyszała Atalja okrzyk drabantów i ludu, przybyła do ludu, do przybytku Wiekuistego. [14] »I spojrzała, a oto stał król przy kolumnie podług zwyczaju, a wodzowie i trębacze przy królu, podczas gdy cały lud kraju się radował i dął w trąby, rozdarła wtedy Atalja szaty swoje, i zawołała: Sprzysiężenie, sprzysiężenie! [15] »Jehojada jednak, kapłan, rozkazał setnikom, przełożonym wojska, i rzekł do nich: Wyprowadźcie ją aż pomiędzy szeregi, a ktoby poszedł za nią, tego zabijcie mieczem! Rzekł bowiem kapłan, aby nie zabijano jej w przybytku Wiekuistego. [16] »Zrobili jej tedy miejsce wolne i przybyła przez wejście dla koni do pałacu królewskiego, i zabito ją tam. [17] »Poczem zawarł Jehojada przymierze między Wiekuistym, królem a ludem, aby był ludem Wiekuistego; niemniej między królem a ludem. [18] »I wszedł wszystek lud pospolity do przybytku Baala i zburzyli go; ołtarze jego i posągi skruszyli do szczętu, Matana też, kapłana Baala, zabili przed ołtarzami. I przywrócił kapłan urzędy przy przybytku Wiekuistego. [19] »Poczem wziął setników i karejczyków i gońców i wszystek lud pospolity, i sprowadzili króla z przybytku Wiekuistego, i poszli drogą bramy gońców do pałacu królewskiego, i zasiadł na stolicy królów. [20] »I weselił się wszystek lud kraju, a miasto się uspokoiło. Atalję zaś zabili mieczem w pałacu królewskim. [21] »(12:1) Siedm lat miał Joasz, gdy panowania dostąpił. 
«  2 Księga Królewska 10 2 Księga Królewska 11 2 Księga Królewska 12  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).