Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » Księga Hioba » Rozdział 32
«  Księga Hioba 31 Księga Hioba 32 Księga Hioba 33  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »A gdy zaprzestali trzej owi mężowie odpowiadać Ijobowi, ponieważ sprawiedliwym się mniemał w oczach swoich, [2] »Tedy wspłonął gniewem Elihu, syn Berachela z Buz, z rodu Rama. Przeciw Ijobowi wspłonął gniew jego, ponieważ sprawiedliwszym się mniemał niż Bóg sam. [3] »Przeciw trzem też przyjaciołom swoim wspłonął gniew jego, że właściwej odpowiedzi nie znaleźli, a jednak Ijoba potępili. [4] »Czekał zaś Elihu z wystosowaniem słów do Ijoba, ponieważ byli oni starsi od niego w latach. [5] »Gdy tedy widział Elihu, że niema już odpowiedzi w ustach onych trzech mężów, wspłonął gniew jego. [6] »I tak odezwał się Elihu, syn Berachela, z Buz, i rzekł: Młody ja w latach, a wyście starcy; przeto nieśmiałem i obawiałem się wynurzyć wam zdanie swoje. [7] »Powiedziałem sobie: dni przemówią, a mnogie lata objawią mądrość. [8] »Ale zaprawdę, tylko duch w człowieku, tylko tchnienie Wszechmocnego rozumnymi ich czyni. [9] »Nie zawsze są znakomici mądrzy, nie zawsze rozumieją starcy co prawem jest. [10] »Przeto powiadam: posłuchajcie mnie, wynurzę i ja zdanie swoje. [11] »Otom czekał na mowy wasze, przysłuchiwałem się rozprawom waszym, póki nie dojdziecie właściwej rzeczy. [12] »Tak, baczyłem na was, ale oto nie było ani jednego między wami, któryby przekonał Ijoba, któryby (trafnie) odpowiedział na mowy jego. [13] »Nie mówcie: myśmy mądrość znaleźli - bo tylko Bóg może go odeprzeć, nie człowiek. [14] »Nie do mnie wystosował on mowy swoje, ale nie waszemi też słowy odpowiem mu. [15] »Zmieszali się, nie odpowiadają więcej; niedostawa im słów. [16] »Czyżby mi dalej czekać, gdy mówić przestali, gdy umilkli, a nic już nie odpowiadają? [17] »Odezwę się tedy i ja ze strony mojej, wynurzę i ja zdanie swoje. [18] »Bom pełen słów, dławi mnie wstrzymany oddech we wnętrzu mojem. [19] »Oto wnętrze moje jako moszcz, któremu się nie otwiera; jako świeżo napełnione miechy, które pęknąć muszą. [20] »Przemówię tedy, abym sobie ulżył, otworzę usta moje i odezwę się. [21] »Nie uwzględnię niczyjej osoby, a żadnemu człowiekowi schlebiać nie będę. [22] »Bo schlebiać nie umiem; stwórca mój czyżby mnie nie porwał niezwłocznie? 
«  Księga Hioba 31 Księga Hioba 32 Księga Hioba 33  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).