Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » Księga Hioba » Rozdział 39
«  Księga Hioba 38 Księga Hioba 39 Księga Hioba 40  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Znasz li porę kiedy kozice skalne rodzą? Czyżeś dozorował czas porodu u łań? [2] »Możesz li obliczyć miesiące, które spełnić muszą, a znasz li czas gdy miotają? [3] »Kurczą się, rzucają młode swoje, a bólów swych (szybko) się pozbywają. [4] »Nabierają sił ich młode, odchowują się na otwartem polu; odbiegają a nie wracają już do nich, [5] »Kto puścił na swobodę osła dzikiego, a pęta tego bieguna któż je rozwolnił, [6] »Któremu step na dom przeznaczyłem, a ziemię bezpłodną na siedlisko? [7] »Wyśmiewa się ze zgiełku miasta, wrzasku poganiacza nie słyszy. [8] »Co po górach wypatrzył jest paszą jego, a za wszelką zielenią śledzi. [9] »Zechce li żubr ci służyć, albo czyż przenocuje u jasła twojego? [10] »Zaprzęgniesz li żubra do zagonu powrozem twoim, albo czyż bronować będzie płosy za tobą? [11] »Możesz li polegać na nim, przeto że wielką jego siła, a poruczyć mu trud twój? [12] »Czyż możesz mu zawierzyć, że ci zwiezie twój wysiew, a go zgromadzi na toku twoim? [13] »Rześkiem jest skrzydło samic strusich, ale czyż są to bocianie loty i opierzenie? [14] »Znosi ona na ziemi jaja swoje, a daje się im w piasku wygrzewać. [15] »A nie pomni, że może je nogą zgnieść, a dzicz stepu zdeptać. [16] »Srogo postępuje z młodemi swojemi, jakoby nie jej były, a jeśli daremny jej trud, nie zaznaje trwogi, [17] »Bo pozbawił ją Bóg mądrości, a nie użyczył jej rozumu. [18] »Przy pierwszej sposobności unosi się wysoko, urąga rumakowi i jeźdźcy jego. [19] »Czy użyczasz rumakowi dzielności? Czy przystrajasz szyję jego w grzywę falującą? [20] »Czy puszczasz go w podskoki jakoby szarańczę? Przenikliwość rżenia jego wzbudza trwogę. [21] »Ryją kopyta jego grunt, rad jest swej siły, wyrusza na spotkanie zbroi. [22] »Urąga trwodze, a nie lęka się, a nie ustępuje przed ostrzem miecza. [23] »Nad nim chrzęści kołczan, błyszczy włócznia i lanca. [24] »Z drżeniem i gniewem wchłania pył, a nie daje się powściągnąć na głos trąby. [25] »Gdy uderzy trąba zarży hej! a zdaleka wyczuwa bój, gromkie okrzyki wodzów i wrzawę bitwy. [26] »Czyż mocą twego rozumu wzbija się jastrząb, rozwija skrzydła swe ku południowi? [27] »Czyż na rozkaz twój wzlatuje orzeł, a ściele wysoko gniazdo swoje? [28] »Na opoce zamieszkuje, a przebywa na urwiskach skał, jakby na zamczysku. [29] »Ztamtąd wypatruje żer, daleko śledzą oczy jego. [30] »A młode jego chlipią krew, a gdzie polegli tam on. 
«  Księga Hioba 38 Księga Hioba 39 Księga Hioba 40  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).