Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » Księga Hioba » Rozdział 6
«  Księga Hioba 5 Księga Hioba 6 Księga Hioba 7  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »I odparł Ijob, i rzekł: [2] »O gdyby też zważono rozgoryczenie moje, a włożono wraz na szale nieszczęście moje. [3] »Wtedy okazałoby się cięższem niż piasek morski - przeto też nieskładne są słowa moje. [4] »Albowiem groty Wszechmocnego tkwią we mnie: duch mój wsysa palący jad ich, grozy Boże nacierają na mnie. [5] »Alboż ryczy osieł dziki na zielonem pastwisku, albo czyż porykuje wół nad mieszanką swoją? [6] »Czyż można rzecz mdłą bez soli spożyć, albo jestli smak w kleju białka? [7] »Czego wzdrygała się dotknąć dusza moja, leży teraz jako nieczystość na chlebie moim. [8] »Bodajże się spełniło życzenie moje, a Bóg nadzieję moją urzeczywistnił! [9] »Gdyby też zechciał Bóg mnie skruszyć, gdyby też puścił rękę, aby mnie odciąć. [10] »Miałbym wtedy to jeszcze za pociechę, a zachwycałbym się wśród męczarni okrutnej, żem nie odrzucał rozkazów świętego. [11] »Jakaż siła moja, abym jeszcze czekał, a jakiż kres mój, abym przedłużał cierpliwość moję? [12] »Alboż moc kamienna moc moja, albo czyż z kruszcu ciało moje? [13] »Izalim nie zupełnie opory pozbawiony, a usunięta wytrwałość daleko odemnie? [14] »Zwątpiałemu należy się współczucie bliźniego, choćby od bojaźni przed Wszechmocnym odstępował. [15] »Bracia moi zawiedli mnie jako potok, jako łożysko strug, które czasami wzbierają. [16] »Które zmętniały od lodu, nad któremi śnieg stwardniał. [17] »Gdy się roztopiły znikają, gdy gorąco przypiecze zacierają się z miejsca swojego. [18] »Ku nim zwracają karawany drogę swoją, ciągną ku pustkowiu i giną. [19] »Wyglądają ich karawany Themy, podróżne rzesze Szeby tęsknią za niemi. [20] »Ale zawiodły się ufając im, gdy stanęły przy nich zmieszały się. [21] »Tak zaiste zeszliście i wy na nicość (dla mnie); spoglądacie na zgrozę i wzdrygacie się [22] »Alboż mówiłem: "dajcie mi, a z mienia swojego składajcie dary za mnie, [23] »A wybawcie mnie z mocy ciemięzcy, a z ręki tyrana okupcie mnie!?" [24] »Nauczcież mnie a zmilczę, a w czem zbłądziłem pokażcie mi. [25] »O, jakże skuteczne są słowa prawdy! ale czegoż dowodzi strofunek wasz? [26] »Izali strofować słowa zamierzacie! ależ na wiatr idą mowy zrozpaczonego! [27] »Nawet o sierotę byście los miotali, a frymarczyli o przyjaciela własnego. [28] »A teraz raczcie, zwróćcie się ku mnie, a w oblicze wszak nie skłamię wam. [29] »O zwróćcie się! nie krzywdźcie nadal; tak, zwróćcie się, jeszcze przysługuje mi słuszność w tem jednem. [30] »Jest li nieprawość na języku moim? albo czyż nie wyczuwa niedoli podniebienie moje? 
«  Księga Hioba 5 Księga Hioba 6 Księga Hioba 7  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).