Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » Księga Psalmów » Rozdział 109
«  Księga Psalmów 108 Księga Psalmów 109 Księga Psalmów 110  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Przewodnikowi chóru, Dawida pieśń. Panie chwały mojéj nie zamilknij. [2] »Bo usta niegodziwe i usta zdradzieckie przeciw mnie rozwarte, przemawiają do mnie językiem fałszu. [3] »I słowami nienawiści oplątali mnie, i zwalczają mnie bez przyczyny. [4] »Za miłość moję oskarżają mnie; a ja modlę się. [5] »Zesłali na mnie złe za dobre, a nienawiść za miłość moję. [6] »Ustanów nad nim niegodziwca, a oskarżyciel niech stanie u prawicy jego. [7] »Gdy sądzonym będzie niech wyjdzie potępiony, a niech modlitwa jego stanie się grzechem. [8] »Niech będą dni jego nieliczne, spuściznę jego niech zabierze obcy. [9] »Niech będą dzieci jego sierotami, a żona jego wdową. [10] »Niechaj tułają się synowie jego, i żebrzą, i proszą zdala od ruin swoich. [11] »Niech zastawi sidła lichwiarz na wszystko, co doń należy, i niech zagarną obcy pracę jego. [12] »Niech mu nikt nie dochowa łaski, i niech nikt się nie lituje nad sierotami jego. [13] »Niech potomstwo jego skazaném będzie na wytępienie, w pokoleniu drugiém niech wygaśnie imię ich. [14] »Pamiętną niech będzie wina ojców jego Bogu, a grzech jego matki niech zatartym nie zostanie. [15] »Obecnemi niech będą Bogu ustawicznie, i niech zgładzi z ziemi wspomnienie ich. [16] »Przeto że nie pamiętał czynów miłosierdzia, a prześladował człowieka uciśnionego i biednego i utrapionego w sercu, by mu śmierć zgotować. [17] »Umiłował przekleństwo, więc niech spadnie na niego, nie pragnął błogosławieństwa, więc niech się oddali od niego. [18] »Niech się obłóczy przekleństwem jak szatą swoją, niech wsiąknie jak woda we wnętrze jego, i jak oléj w kości jego. [19] »Niech mu będzie jak płaszcz którym się odziewa, i pasem którymby się zawsze opasywał. [20] »Taką niech będzie zapłata przeciwników moich od Boga, którzy zmawiają się przeciw duszy mojéj. [21] »A Ty Boże, Panie mój, uczyń zemną gwoli imieniu Twojemu, bo błogą łaska Twoja, ocal mnie. [22] »Bom uciśniony i biedny, a serce moje zranione we wnętrzu mojém. [23] »Jak cień ustępujący znikam, tułam się jak szarańcza. [24] »Kolana moje gną się od postu, a ciało moje zanikło z tłuszczu. [25] »I stałem się pośmiewiskiem dla nich, widząc mnie potrząsają głową. [26] »Dopomóż mi Boże, Panie mój, wybaw mnie łaską Twoją. [27] »A niech poznają, że to ręka Twoja, żeś to Ty Boże uczynił. [28] »Niech złorzeczą oni, a Ty błogosław; powstali a powstydzą się, a sługa Twój radować się będzie. [29] »Obloką się przeciwnicy moi sromotą, okryją się jak opończą hańbą swoją. [30] »Wysławiać będę Boga wielce ustami mojemi, i wpośród wielu Go chwalić. [31] »Bo stanie po prawicy biednego, aby wybawić go od sędziów jego duszy. 
«  Księga Psalmów 108 Księga Psalmów 109 Księga Psalmów 110  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).