Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » Księga Przysłów » Rozdział 20
«  Księga Przysłów 19 Księga Przysłów 20 Księga Przysłów 21  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Szydercą czyni wino, zgiełkliwym ostry napój, a nie jest nikt mądrym, który się nim odurza. [2] »Jako poryk lwa jest groza króla, kto go jątrzy grzeszy przeciw sobie. [3] »Zaszczytem to dla męża stronić od kłótni, ale każdy głupiec je wszczyna. [4] »Dla zimna leniwy nie orze; ale gdy szukać będzie we żniwa nie znajdzie nic. [5] »Niby głęboka woda spoczywa zamiar w sercu ludzkiem, ale mąż rozumny umie go na wierzch wydobyć. [6] »Prawie każdy człowiek natrafia na człowieka mu życzliwego, ale wiernego przyjaciela, któż takiego znajdzie? [7] »Postępujący w nieskazitelności swej sprawiedliwy - szczęsne dzieci jego po nim! [8] »Król zasiadający na tronie sprawiedliwości, rozwiewa oczyma swemi każdą niecność. [9] »Któż powiedzieć może: zdjąłem zmazę z mego serca, czysty jestem od grzechów moich. [10] »Dwojaka waga i dwojaka miara, - obie one ohydą Wiekuistemu. [11] »Już chłopię poznać się daje w postępkach swoich, czy czystą będzie i prawą działalność jego. [12] »Ucho, które słyszy, i oko, które widzi, obydwa utworzył Wiekuisty. [13] »Nie kochaj się w spaniu, abyś nie zubożał; trzymaj oczy swe otwarte a nasycisz się chlebem. [14] »Liche to, liche! mówi kupujący; ale gdy odchodzi chwali się. [15] »Jest złota i korali mnóstwo; ale klejnotem najcenniejszym są usta rozumne. [16] »Zabierz mu szatę jego, gdyż za obcego zaręczył, a zabierz mu ją w zastaw za tę cudzą. [17] »Słodkim człowiekowi chleb obłudy, w następstwie jednak napełniają się usta jego żwirem. [18] »Utwierdzają się zamysły przez radę wspólną, a tylko rozważnymi sposobami prowadź wojnę. [19] »Kto tajemnice zdradza, krąży jako oszczerca; przeto nie zadawaj się z takim, który usta swe rozwiera. [20] »Kto ojcu albo matce swej złorzeczy, tego światło zgaśnie śród ponurej ciemności. [21] »Spuścizna zdobyta szybko z początku, nie będzie błogosławiona na końcu. [22] »Nie powiadaj: Odpłacę złem; ufaj Wiekuistemu a dopomoże ci. [23] »Ohydą Wiekuistemu jest dwojaka waga, a szale fałszywe nie dobra to rzecz. [24] »Przez Wiekuistego kierowane są kroki ludzkie; jakże by mógł człowiek wyrozumieć drogę swoją? [25] »Zasadzką to dla człowieka bez rozmysłu wołać: poświęcone! a następnie dopiero śluby rozważać. [26] »Wydziela niegodziwych król mądry, i puszcza następnie koło po nich. [27] »Światłem Wiekuistego jest dusza człowieka; przenika ono wszystkie tajniki wnętrza. [28] »Miłosierdzie i prawda strzegą króla, a wspiera on miłosierdziem tron swój. [29] »Ozdobą młodzieńców jest ich siła, a strojem starców włos siwy. [30] »Pręgi wrzynające się wyczyszczają zło, mianowicie cięgi wnikające do tajników wnętrza. 
«  Księga Przysłów 19 Księga Przysłów 20 Księga Przysłów 21  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).