Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » Księga Izajasza » Rozdział 40
«  Księga Izajasza 39 Księga Izajasza 40 Księga Izajasza 41  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Pocieszajcie, pocieszajcie lud Mój, rzecze Bóg wasz. [2] »Przemawiajcie do serca Jerozolimy i wołajcie do niej, że się skończyła jej służba, że odpuszczona jej wina: bo odebrała z ręki Wiekuistego w dwójnasób za wszystkie grzechy swoje. [3] »Głos woła: Na puszczy gotujcie drogę Wiekuistego, prostujcie na stepie gościniec Bogu naszemu. [4] »Każda dolina niech się podniesie, a każda góra lub wzgórze się zniży; i niech będą krzywizny równiną, a łańcuchy gór doliną. [5] »Bo objawi się majestat Wiekuistego, a obaczy wszelkie ciało społem, że usta Wiekuistego to wyrzekły. [6] »Głos woła: Zwiastuj! a inny odpowiada: Cóż mam zwiastować? Wszelkie ciało trawą, a wszelki wdzięk jego jako kwiecie polne. [7] »Usycha trawa, więdnie kwiat, gdy duch Wiekuistego wionie nań; zaprawdę, trawą ten lud! [8] »Usycha trawa, więdnie kwiat, ale słowo Boga naszego ostoi się na wieki. [9] »Na górę wysoką wstąp, zwiastunko Cyońska, podnieś potężnie głos twój, zwiastunko Jeruszalaim! Podnieś, nie obawiaj się, powiedz miastom Jehudy: Oto Bóg wasz! [10] »Oto Pan, Wiekuisty, z mocą nadchodzi, a ramię Jego włada zań; oto nagroda Jego z Nim, a odpłata Jego przed Nim. [11] »Jako pasterz trzodę Swoję paść będzie, w ramieniu Swojém zgromadzi baranki, a na łonie Swojém je poniesie; karmiące zwolna poprowadzi. [12] »Kto zmierzył garścią swoją wody, a niebiosa piędzią oznaczył, kto ujął miarą proch ziemi, a zważył na wadze góry, lub wzgórza na szalach? [13] »Kto pokierował duchem Wiekuistego, a był mężem rady Jego, co Go oświecił? [14] »Kogóż się radził, żeby Mu rozumu dodał, a nauczył Go o ścieżkach porządku, a nauczył Go wiedzy, i drogę umiejętności Mu wskazał? [15] »Oto narody jako kropla z wiadra, i jako proszek na szalach poczytane; oto wyspy jako pyłek unosi. [16] »I Liban nie stanie na opał, i zwierzyna jego nie starczy na całopalenie. [17] »Wszystkie narody jako nicestwo przed Nim; niżej próżności i marności poczytane są u Niego. [18] »I do kogóż chcecie Boga porównać, i którąż podobiznę przeciwstawić Jemu? [19] »Czy ów posąg, który odlewa rzeźbiarz, a złotnik złotem oprawia, i łańcuszkami srebrnymi przyozdabia? [20] »Albo czyż od ubogiego ofiarowany? - Obiera on drzewo, któreby nie próchniało, rzemieślnika zdatnego szuka sobie, aby wygotował rzeźbę trwałą. [21] »Czyż nie wiecie? czyżeście nigdy nie słyszeli? czyż nie powiedziano od początku wam? czyżeście nie wyrozumieli podstaw ziemi? [22] »Ten, który zasiada nad kręgiem ziemi, i nad mieszkańcami jej do szarańczy podobnymi, który rozpościera jako tkankę niebiosa, a rozpina je niby namiot do mieszkania; [23] »On to obraca książęta w nicość, a sędziów ziemi w niwecz. [24] »Jak gdyby nigdy osadzeni nie byli, jak gdyby potomstwa nie mieli, a nie zakorzenił się w ziemi pień ich: zaledwie powionął na nich, a już usychają, a wicher jako źdźbło ich unosi. [25] »I do kogóż chcecie przyrównywać mnie, abym Mu był podobny? rzecze Święty. [26] »Podnieście ku wysokości oczy wasze i obaczcie, kto to stworzył? On, który wywiódł w liczbie zastępy ich, który wszystkie po imieniu wyzywa; przed pełnym sił i potężnym mocą nic się nie ukryje. [27] »Czemu powiadasz Jakóbie i mówisz Israelu: Zakrytą droga moja przed Wiekuistym, a do Boga mego sprawa moja nie dochodzi. [28] »Czyżeś nie pojął, czyżeś nigdy nie słyszał? Bogiem wiecznym Wiekuisty, Twórcą krańców ziemi, nie ustanie On ani się strudzi; niedocieczona mądrość Jego. [29] »Użycza znużonemu pokrzepienia, a bezsilnemu mocy dodaje. [30] »Spracują się chłopięta i strudzą, a młodzieńcy się potkną i upadną; [31] »Ale ufający Wiekuistemu odświeżają siłę, wznawiają loty jako orły, biegają a nie trudzą się, idą naprzód a nie nużą się. 
«  Księga Izajasza 39 Księga Izajasza 40 Księga Izajasza 41  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).