Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » Księga Izajasza » Rozdział 49
«  Księga Izajasza 48 Księga Izajasza 49 Księga Izajasza 50  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Słuchajcie mnie wybrzeża, a uważajcie narody w dali. Wiekuisty z żywota mnie powołał, z łona matki mojej wspomniał na imię moje. [2] »I uczynił usta moje jako miecz ostry, w cieniu ręki Swojej chował mnie, i uczynił mnie grotem wyostrzonym, w kołczanie Swoim krył Mnie. [3] »I rzekł do mnie: Sługą Moim ty, Israelem, przez którego się wsławię. [4] »A jam mniemał: Daremnie się trudziłem, na próżno i na marno siłę moję trawiłem. Lecz prawo moje u Wiekuistego, a wysługa moja u Boga mojego. [5] »Otóż i teraz rzekł Wiekuisty, który mnie stworzył z żywota na sługę Sobie, abym nawrócił Jakóba ku Niemu i aby Israel przy Nim się skupił, - tak poważany jestem w oczach Wiekuistego, a Bóg mój potęgą moją. - [6] »I powiedział: Błaho, abyś był Mi sługą, dla dźwignienia pokoleń Jakóba, i abyś ocalonych Israela nawrócił; ale ustanawiam cię na światło narodom, aby doszło wybawienie Moje aż do krańców ziemi. [7] »Tak rzecze Wiekuisty, wybawca Israela, Święty jego, do poniewieranej duszy, do wzgardzonego przez ludy, do niewolnika władców: Królowie ujrzą i powstaną, książęta, a korzyć się będą, dla Wiekuistego, który niezawodnym jest, dla Świętego w Israelu, który wybrał ciebie. [8] »Tak rzecze Wiekuisty: W chwili łaski wysłucham cię, i ustanowię cię na sprzymierzenie się ludów, abyś podźwignął ziemię, abyś osiedlił dziedzictwa spustoszone. [9] »Abyś powiedział uwięzionym: Wyjdźcie, tym co w ciemności: Ukażcie się! Przy drogach paść się będą, a po wszystkich wierzchołkach nagich pastwisko ich. [10] »Nie będą łaknąć ani pragnąć, i nie porazi ich żar i słońce, bo ich Miłościwy poprowadzi ich, a ku zdrojom wód powiedzie ich. [11] »I obrócę wszystkie góry Moje w gościniec; a ścieżki Moje podwyższone będą. [12] »Oto ci zdaleka nadejdą, a oto inni od północy i od morza, a owi z ziemi Synym. [13] »Zagrzmijcie niebiosa, a rozraduj się ziemio, i niech wybuchną góry weselem, bo pociesza Wiekuisty naród Swój, a biednych Swoich się użala. [14] »A rzekłeś Cyonie: Opuścił mnie Wiekuisty, a Pan zapomniał o mnie. [15] »Czyliż zapomni niawiasta o niemowlęciu swojém, aby się nie ulitowała nad dzieckiem żywota swojego? Ale choćby i te zapomniały - Ja ciebie nie zapomnę! [16] »Oto jakby na dłoniach Moich wyryłem cię, mury twoje obecne Mi zawsze. [17] »Chyżo nadbiegają dzieci twoje; burzyciele i niszczyciele twoi powychodzą od ciebie. [18] »Podnieś dokoła oczy twoje i obacz, wszystkie się gromadzą, przybywają do ciebie. Jakom żyw, rzecze Wiekuisty, że te wszystkie jako strój przybierzesz, i jako oblubienica niemi się uwieńczysz. [19] »Bo ruiny i zwaliska twoje i ziemia twoja zburzona - zaprawdę, teraz za szczupłą będziesz dla mieszkańców, a dalecy będą niszczyciele twoi. [20] »Jeszcze powiedzą w uszy twoje synowie sieroctwa twojego: Ciasném mi to miejsce, ustąpże mi, abym się mógł pomieścić. [21] »I pomyślisz w sercu twojém: Któż mi tych narodził? Jam przecież osierocona była i samotna, wygnana i porzucona, a te któż odchował? Wszak pozostałam sama jedna, te, skądże one? [22] »Ale tak wyrzekł Pan Wiekuisty: Oto wzniosę ku ludom rękę Moję, a zatknę wobec narodów sztandar Mój, a przyniosą synów twoich na połach, a będą córy twoje na grzbietach niesione. [23] »I będą królowie piastunami twoimi, a księżne ich karmicielkami twojemi; twarzą ku ziemi korzyć ci się będą, i proch nóg twoich lizać, a wtedy poznasz, żem Ja Wiekuisty, i że nie powstydzą się ufający Mi. [24] »Byważ wydartą bohaterowi zdobycz, albo łup zwycięzcy czyż ocalonym być może? [25] »Ale tak, rzecze Wiekuisty: I łup bohatera wydartym mu będzie, i zdobycz tyrana ocaloną zostanie, bo przeciwnikom twoim Ja się sprzeciwię, a synów twoich Ja wyzwolę. [26] »I nakarmię ciemięzców twoich ciałem ich własném, i jako moszczem własną krwią swą się upiją; i pozna wszelkie ciało, żem Ja Wiekuisty, obrońca twój, a wybawca twój mocarz Israela. 
«  Księga Izajasza 48 Księga Izajasza 49 Księga Izajasza 50  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).