Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » Księga Izajasza » Rozdział 51
«  Księga Izajasza 50 Księga Izajasza 51 Księga Izajasza 52  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Słuchajcie Mnie, którzy podążacie za sprawiedliwością, którzy szukacie Wiekuistego; spójrzcie na skałę z którejście wyciosani, na wydrążenie dołu z któregoście wykopani. [2] »Spójrzcie na Abrahama, ojca waszego, i na Sarę, która was zrodziła: jednym on był, gdym go powołał, a błogosławiłem i rozmnożyłem go. [3] »Tak pocieszy Wiekuisty Cyon, pocieszy wszystkie ruiny jego, i obróci pustynię jego w ziemię rajską, a step jego jakby w ogród Boży; radość i wesele znajdzie się w nim, dziękczynienie i odgłos śpiewu. [4] »Baczcie na Mnie, ludu Mój, i ty narodzie Mój, dajcie Mi ucho! bo nauka odemnie wynijdzie, a prawo Moje światłem narodów ustanowię. [5] »Blizką prawda Moja, wschodzi zbawienie Moje, a ramiona Moje narody sądzić będą; Mnie wybrzeża wyglądają, a ramienia Mego wyczekują. [6] »Wznieście ku niebu oczy wasze, a spójrzcie ku ziemi na dół; bo niebiosa jako dym się rozpłyną, a ziemia jak szata zwiotszeje, a mieszkańcy jej jak komary pomrą, ale zbawienie Moje na wieki się ostoi, a prawda Moja nie złamie się. [7] »Słuchajcie Mnie świadomi prawdy, narodzie mający naukę Moję w sercu swojém: Nie lękajcie się urągania ludzi, a obelg ich nie obawiajcie się. [8] »Bo jako szatę pożre ich mól, a jako wełnę pogryzie ich pustosz; ale prawda Moja na wieki się ostoi, a zbawienie Moje od pokolenia do pokolenia. [9] »Ocuć się, ocuć, przyoblecz się w moc, ramię Wiekuistego! ocuć się jako za dni dawnych, za pokoleń starożytnych! Nie tyżeś to porąbało Rahab, rozpłatało krokodyla? [10] »Nie tyżeś to wysuszyło morze, wody otchłani bezmiernej, coś obróciło tonie morza w gościniec, aby przeszli wyzwoleni? [11] »I tak wyswobodzeni Wiekuistego powrócą i wnijdą do Cyonu ze śpiewem, a radość wieczna nad głowami ich; wesela i radości dostąpią, znikną troski i westchnienia. [12] »Ja, Ja Sam pocieszycielem waszym! Czemże ty, że się obawiasz człowieka śmiertelnego, syna Adama, który narówni z trawą postawiony? [13] »A zapominasz o Wiekuistym, Stwórcy twoim, który rozpiął niebiosa i osadził ziemię, a trwożysz się ustawicznie, każdego dnia, przed gniewem ciemięzcy, gdy mierzy do zaguby; lecz gdzież już gniew tego ciemięzcy? [14] »Rychło będzie zgnębiony uwolnion, a nie umrze w przepaści, ani zbraknie chléb jego. [15] »Bom Ja Wiekuisty, Bóg twój, który ucisza morze, choć szumią jego fale; Wiekuisty zastępów imię Jego. [16] »A złożyłem słowa Moje w usta twe, a cieniem ręki Mojej osłoniłem cię, aby utwierdzić niebiosa, i ugruntować ziemię, aby powiedzieć do Cyonu: Tyś naród Mój! [17] »Ocuć się, ocuć, wstań (córo) Jeruszalaim! któraś wypiła z ręki Wiekuistego kielich gniewu Jego, pieniący się kielich odurzenia wychyliłaś, wysączyłaś. [18] »Nikt nie prowadził jej ze wszystkich dzieci, które porodziła, a nikt nie wspierał ręki jej ze wszystkich dzieci, które wychowała. [19] »Jakże liczne były przypadłości twoje - któż cię dosyć pożałuje? Spustoszenie i zburzenie, i głód i oręż - kimże cię pocieszę? [20] »Synowie twoi pomdleli, legli po rogach wszystkich ulic jako łania w matni; pełni byli gniewu Wiekuistego, grozy Boga twojego. [21] »Przeto posłuchaj tego utrapiona i upojona, lecz nie winem! [22] »Tak rzecze Pan twój, Wiekuisty, Bóg twój, który broni ludu Swojego: Oto zabieram z ręki twojej kielich odurzenia, pieniący się kielich gniewu Mojego, - nie będziesz zeń piła więcej. [23] »I podam go w rękę gnębicieli twoich, którzy mówili do duszy twojej: Nachyl się, abyśmy przeszli, - żeś uczyniła jako ziemia grzbiet twój, i jako ulica dla przechodniów. 
«  Księga Izajasza 50 Księga Izajasza 51 Księga Izajasza 52  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).