Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » Księga Jeremiasza » Rozdział 2
«  Księga Jeremiasza 1 Księga Jeremiasza 2 Księga Jeremiasza 3  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »I doszło mnie słowo Wiekuistego, głosząc: [2] »Idź a wołaj w uszy Jerozolimy w te słowa: Tak rzecze Wiekuisty: Pamiętam ci wdzięk młodości twojej, miłość narzeczeństwa twojego, gdyś chodziła za Mną na puszczy, po ziemi bezpłodnej. [3] »Poświęcony był Izrael Wiekuistemu, pierwiastkiem plonów Jego, wszyscy którzy go pożreć chcieli odpokutowali, klęska spadła na nich, rzecze Wiekuisty. [4] »Słuchajcie słowa Wiekuistego, wy z domu Jakóba, i wszystkie rodziny domu Israela! [5] »Tak rzecze Wiekuisty: Jakąż znaleźli ojcowie wasi niesprawiedliwość we Mnie, że się odemnie oddalili, a szli za marnością - i zmarnieli? [6] »A nie mówili: Gdzież Wiekuisty, który wywiódł nas z ziemi Micraim, który prowadził nas po pustyni, po ziemi stepów i rozpadlin, po ziemi posuchy i pomroki śmiertelnej, po ziemi, której nikt nie przebył, a na której żaden człowiek nie zamieszkał. [7] »A zaprowadziłem was do ziemi żyznej, abyście pożywali owoce i dobra jej; aleście weszli i splugawili ziemię Moję, a dziedzictwo Moje przemieniliście w ohydę! [8] »Kapłani nie myśleli gdzie Wiekuisty, a dzierżący Zakon nie znali Mnie, a pasterze odstąpili odemnie, a prorocy prorokowali w imieniu Baala, i za rzeczami płonnemi dążyli. [9] »Przeto i nadal rozprawiać się z wami będę, rzecze Wiekuisty, i z synami synów waszych rozprawiać się nie przestanę. [10] »Bo przejdźcie do wysp kittyjskich i rozejrzcie się, i do Kedaru poszlijcie i rozważcie dobrze i zobaczcie, czy stało się tam co podobnego! [11] »Czy zamienił kiedy lud bogi swoje - które wszak bogami nie są - a naród Mój zamienił Wspaniałego swojego na istoty płonne. [12] »Zdumiejcie się niebiosa nad tem, a przejmijcie się dreszczem i strętwieniem wielkiém! - rzecze Wiekuisty. [13] »Bo dwojakie zło popełnił lud Mój: Mnie opuścili - źródło wód żywych, aby wyżłobić sobie zbiorniki, zbiorniki popękane, które nie mogą zatrzymać wody. [14] »Czyż niewolnikiem Izrael, albo parobkiem domowym? Czemu stał się łupem? [15] »Nad nim ryczały lwięta, huczały głosem swoim, i obróciły kraj jego w pustynię, że miasta jego zapadły dla braku mieszkańca. [16] »Nawet synowie Nof i Tachpanches miażdżyli ci ciemię. [17] »Oto sama to sobie przyczyniłaś, opuszczając Wiekuistego, Boga twojego, w chwili gdy cię prowadził po (właściwej) drodze. [18] »A teraz jakiż tobie pożytek z drogi do Micraim - abyś tam piła wodę z Szychoru? Albo jakiż tobie pożytek z drogi do Aszuru - abyś tam piła wodę ze strumienia? [19] »Skarze cię własna niegodziwość twoja, a przeniewierstwo twoje cię skarci, a poznasz i zobaczysz, jak złém to było i gorzkiém, żeś opuściła Wiekuistego, Boga twojego, a bojaźń przedemną cię nie opadła, rzecze Wiekuisty, Bóg zastępów. [20] »Tak, od wieków kruszyłem jarzmo twoje, zrywałem pęta twoje, a wtedy zapewniałaś: Nie wykroczę więcej. A jednak na każdym pagórku wysokim, i pod każdém drzewem rozłożystém ścielesz sobie nierządnico! [21] »A Jam cię był zasadził jako winorośl szlachetną, całą z nasienia prawdziwego, ale jakżeś się Mi odmieniła w wyrośle winogradu dzikiego! [22] »Bo choćbyś się myła mydłem, a jak najwięcej do tego brała ługu, jednak wyrytą wina twoja przedemną, rzecze Pan Wiekuisty. [23] »Jakże twierdzić możesz: Nie zbrukałam się, za Baalami nie chodziłam... Spójrz na sprawki twoje w dolinie (Benhinnom), uprzytomnij sobie coś uczyniła, wielbłądzico chyża, zbaczająca z drogi swojej. [24] »Niby oślica dzika nawykła do puszczy, która w pożądliwej chuci swojej chłonie powietrze - od zbestwienia się jej któż ją odwiedzie? Kto ją odszukać chce nie potrzebuje się trudzić, w miesiącu jej znajdzie ją. [25] »Uchroń nogę twoją od obnażenia, a gardło twe od spragnienia! Ty wszakże powiadasz w zwątpieniu: Nie! bom się rozmiłowała w cudzych, a za nimi pójdę. [26] »Jak się zawstydza złodziej, gdy zdybanym zostaje, tak zawstydzony dom Israela, oni, królowie, książęta, kapłani, i prorocy ich. [27] »Mówią do drewna: Tyś ojciec mój, a do kamienia: Tyś mnie spłodził! Bo obrócili się do Mnie karkiem, a nie twarzą; ale w czasie niedoli swej wołają: Wstań, a wybaw nas! [28] »Gdzież jednak są bogi twoje, któreś sobie uczynił? Niechaj wstaną, jeżeli cię wybawić mogą w czasie niedoli twojej - a są wszak wedle liczby miast twoich bogowie twoi, Judo! [29] »Czemu utyskujecie na Mnie? Wszyscy wszak odstąpiliście odemnie, rzecze Wiekuisty. [30] »Daremnie raziłem synów waszych, przestrogi nie przyjęli; pożerał miecz wasz proroków waszych, niby lew morderczy. [31] »O rodzie obecny, rozważcie słowo Wiekuistego! Czyżem pustynią był dla Israela, albo ziemią pomroki strasznej? Czemu powiada lud Mój: Zboczyliśmy, nie trafim już do Ciebie! [32] »Alboż zapomina dziewica stroju swojego, oblubienica przepaski swojej? Ale lud Mój zapomniał o Mnie już od dni niezliczonych. [33] »Jakże pięknie urządzasz drogę twoją, aby miłostek szukać. W tym celu przyzwyczaiłaś też do zdrożności postępki twoje. [34] »Wszak i na wylotach twoich znajduje się krew istot ubogich, niewinnych. Nie w podkopie zdybałaś ich, lecz mimo to wszystko... [35] »A jednak powiadasz: Jam od winy wolna, wszak odwrócił się gniew Jego odemnie. Otóż rozprawię się z tobą dla mowy twojej: Jam nie zgrzeszyła! [36] »Jakże to sobie lekceważysz wielce zmienić drogę swoję! I ze względu na Micraim pohańbioną będziesz, jakeś pohańbioną była ze względu na Aszur. [37] »I ztamtąd wyjdziesz, ręce nad swą głową, gdyż odtrącił Wiekuisty tych, na których polegasz, a nie powiedzie ci się z nimi. 
«  Księga Jeremiasza 1 Księga Jeremiasza 2 Księga Jeremiasza 3  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).