Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » Księga Jeremiasza » Rozdział 48
«  Księga Jeremiasza 47 Księga Jeremiasza 48 Księga Jeremiasza 49  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »O Moabie. Tak rzecze Wiekuisty zastępów, Bóg Israela: Biada nad Nebo, bo spustoszone, shańbione - zdobyte Kirjataim, shańbione Misgab i strwożone! [2] »Znikła już chluba Moabu w Cheszbonie; umyślili przeciw niemu zagubę: Naprzód, a wytępmy go z pośród ludów! I ty Madmeno uciszysz się, w ślad za tobą idzie miecz! [3] »Odgłos krzyku z Choronaim, spostoszenie i pogrom wielki! [4] »Zgromiony Moab, głoszą to zawodząc pomniejsze miasta jego. [5] »Bo po ścieżce do Luchit rzewnym płaczem się zanoszą; bo u stoku Choronaim wrogowie jęk rozpaczy słyszą. [6] »Schrońcie się, ocalcie dusze wasze, a zostańcie niby samotny wrzos na puszczy! [7] »Przeto, że polegasz na dostatkach twoich i na skarbach twoich i ty usidlony będziesz, i pójdzie Kemosz na wygnanie, kapłani i książęta jego wraz. [8] »I nadciągnie pogromca na każde miasto, a żadne nie ujdzie, i spustoszone będą niziny, i zniweczone równiny, jako wyrzekł Wiekuisty. [9] »Dajcie skrzydła Moabowi, albowiem chyżo uleci, a miasta jego pustkowiem zostaną dla braku w nich mieszkańca! [10] »Przeklęty kto spełnia sprawę Wiekuistego niedbale, przeklęty téż kto hamuje miecz swój od krwi! [11] »Spokojnym był Moab od młodości swojej i cicho osadził się na drożdżach swoich, - nie był przelewany z naczynia w naczynie, a na wygnanie nie poszedł; dla tego przytęchł w nim smak jego, a woń jego nie odświeżyła się. [12] »Dla tego oto dni nadejdą, rzecze Wiekuisty, że poszlę nań toczących i wytoczą go, i wypróżnią naczynia jego, a dzbany jego potłuką! [13] »I powstydzi się Moab z powodu Kemosza jako powstydził się dom Israela z powodu Betela, otuchy swojej. [14] »Jakże wam twierdzić: Bohaterami jesteśmy, mężami dzielnymi do boju? [15] »Spustoszony będzie Moab, a miasta jego zdobyte, a dobór młodzieży jego zejdzie na rzeź, rzecze król, Wiekuisty zastępów imię Jego. [16] »Bliską klęska Moabu nadejścia, a niedola jego spieszy bardzo. [17] »Bolejcie nad nim wszyscy sąsiedzi jego, wszyscy którzy znacie imię jego, wołajcie: Jakże się połamał pręt silny, berło wspaniałe! [18] »Znijdź ze sławy, a siądź na bezwodziu mieszkanko, córo Dybonu! gdyż pogromca Moabu wystąpił przeciw tobie, burzy twierdze twoje! [19] »W pobliżu drogi stań i wypatruj obywatelko Aroeru! wypytuj zbiega i uchodzącą, powiedz: Co się dzieje? [20] »Shańbiony Moab, tak, skruszony; biadajcie i wołajcie, głoście nad Arnonem, że zburzony Moab! [21] »Bo sąd przypadł na ziemię równin, na Cholon i na Jahca i na Mefaath. [22] »I na Dybon i na Nebo i na Beth-Dyblataim. [23] »I na Kirjataim i na Beth-Gamul i na Beth-Maon. [24] »I na Keryjoth i na Bocrah i na wszystkie miasta Moabu dalekie i blizkie. [25] »Odcięty róg Moabu, a ramię jego złamane, rzecze Wiekuisty. [26] »Opójcie go, gdyż przeciw Wiekuistemu się wynosił; niech się pluska Moab w plwocinach swoich, a niech będzie i on pośmiewiskiem. [27] »Bo czyż nie w pośmiewisku był u ciebie Israel? Albo czyż go między złodziejami zdybano? bo ile razy mówiłeś o nim trząsłeś się. [28] »Opuśćcie miasta, a osiądźcie śród skał, mieszkańcy Moabu! a naśladujcie gołębicę, ścielącą gniazdo na skrajach szczelin przepaścistych! [29] »Słyszeliśmy o dumie Moabu, dumnego niezmiernie, o pysze i hardości i nadętości jego, i o wyniosłości serca jego. [30] »Znam ja, rzecze Wiekuisty, jego porywczość i nieszczerość; kłamcy jego nieszczerze działali. [31] »Przeto nad Moabem biadać muszę, a nad Moabem całym zawodzić, nad mieszkańcami też Kir-Cheresu niechaj westchną! [32] »Bardziej niż opłakiwano Jazer muszę ciebie opłakiwać winogradzie Sybmy, ty, którego latorośle przebierały się poza morze, aż do morza Jazeru sięgały, na zbiory i na winobranie twoje niszczyciel przypadł. [33] »I znikły radość i wesele z sadów i z ziemi Moabu, a wino z kadzi usunąłem; nie tłoczą już przy okrzykach radosnych - okrzyki nie okrzykami! [34] »Z powodu narzekań Cheszbonu aż do Elaleh, podnoszą do Jahac głos swój, od Coaru do Choronaim i do Eglat Szeliszyja; bo i wody Nimrym w pustkowia się obrócą. [35] »I wytracę z Moabu, rzecze Wiekuisty, usypującego wyżynę i kadzącego tam bóztwom swoim. [36] »Przeto serce moje nad Moabem niby fletami rozbrzmiewa - rozbrzmiewa téż serce moje nad mężami Kir-Cheres niby fletami - bo i dostatki których nabyli w niwecz poszły. [37] »Bo każda głowa pleszywa, a każda broda zdjęta, na wszystkich rękach nacięcia, a na biodrach wór. [38] »Po wszystkich dachach Moabu i po ulicach jego, wszędzie żałoba, bo skruszę Moab jako naczynie nieużyteczne, rzecze Wiekuisty. [39] »Jakże strwożony, o biadajcie! Jakże podał tył Moab shańbiony, a stał się Moab pośmiewiskiem i postrachem dla wszystkich sąsiadów swoich! [40] »Albowiem tak rzecze Wiekuisty: Oto jako orzeł nadlatuje i rozpościera skrzydła swoje nad Moabem. [41] »Wzięte Keryjot i twierdze téż zdobyte; a będzie serce rycerzy Moabu w on dzień jako serce kobiety w bólach. [42] »I zgładzony Moab z rzędu ludów, bo przeciw Wiekuistemu się wynosił. [43] »Postrach i przepaść i zasadzka na was mieszkańcy Moabu, rzecze Wiekuisty. [44] »Kto ucieknie przed postrachem popadnie w przepaść; a kto wydostanie się z przepaści pojmany będzie w zasadzkę. Bo przywiodę nań, na Moab, rok kaźni jego, rzecze Wiekuisty. [45] »Pod cieniem Cheszbonu stanęli bezsilnie pierzchający; bo ogień wydobywa się z Cheszbonu, a płomień z pośród Sychonu, i pożera bok Moabu i ciemię synów wrzawy wojennej. [46] »Biada ci Moabie, zginął lud Kemosza, gdyż pobrani synowie twoi w niewolę, a córki twe do więzienia. [47] »Wszakże przywrócę brańców Moabu w następstwie czasów, rzecze Wiekuisty. Dotąd wyrok o Moabie. 
«  Księga Jeremiasza 47 Księga Jeremiasza 48 Księga Jeremiasza 49  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).