Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » Księga Lamentacji » Rozdział 3
«  Księga Lamentacji 2 Księga Lamentacji 3 Księga Lamentacji 4  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Jam ten mąż, którym nędzę widział, pod biczem zagniewania Jego. [2] »Mnie On poprowadził i zawiódł w mrok bez światła. [3] »Przeciw mnie to się odwrócił, i zwraca rękę Swoję ustawicznie. [4] »Starł ciało i skórę moję, pogruchotał kości moje. [5] »Obudował mnie i ogarnął jadem i strapieniem. [6] »W ciemnościach mnie osadził, jak od wieku zmarłych. [7] »Zagrodził mnie bez wyjścia, obciążył kajdany moje. [8] »Choć krzyczę i wołam, tamuje on modlitwę moję. [9] »Zagrodził drogi moje ciosem, ścieżki moje wywrócił. [10] »Niedźwiedziem czatującym stał się dla mnie, lwem przyczajonym w ostępie. [11] »Drogi moje pokrzywił i poszarpał mnie, w strętwienie mnie wprawił. [12] »Napiął łuk Swój i postawił mnie jako cel dla strzały. [13] »Wbił w nerki moje dzieci kołczana Swojego. [14] »Pośmiewiskiem się stałem ludom wszystkim, przedmiotem pieśni ich ustawicznie. [15] »Nasycił mnie goryczami, napoił piołunem. [16] »Wykruszył krzemieniem zęby moje, podeptał mnie w prochu. [17] »Oddaliłeś od pokoju duszę moję, zapomniałem o szczęściu. [18] »I rzekłem: znikła żywotna siła moja, i nadzieja moja od Wiekuistego. [19] »Wspomnij na nędzę i tułactwo moje, na piołun i truciznę. [20] »Pamięta, o, pamięta, a pognębiona we mnie dusza moja. [21] »To wezmę do serca mojego, i dla tego ufać będę: [22] »Łaski to Wiekuistego, żeśmy nie zginęli jeszcze, bo nie wyczerpnęło się miłosierdzie Jego! [23] »Wznawiają się z każdym porankiem, wielką niezawodność Twoja! [24] »Udziałem moim Wiekuisty, rzecze dusza moja, przeto ufam Mu. [25] »Dobrotliwy Wiekuisty dla polegających na Nim, dla duszy, która Go szuka. [26] »Dobrze w milczeniu czekać na pomoc Wiekuistego. [27] »Dobrze człowiekowi dźwigać jarzmo w młodości swojej. [28] »Niechaj siedzi samotnie i milczy, gdy go obarczył. [29] »Niechaj położy na prochu usta swoje, może jest jeszcze nadzieja. [30] »Niechaj nadstawi lice uderzającemu go, niechaj nasyca się hańbą. [31] »Albowiem nie na wieki odtrąca Pan. [32] »Bo jeśli zasmucił, zmiłuje się znowu wedle pełni łaski Swojej. [33] »Albowiem nie z serca Swego trapi i zasmuca synów ludzkich. [34] »Gdy się gnębi pod stopami wszystkich więźniów ziemi, [35] »Gdy się uchyla prawo człowieka przed obliczem Najwyższego. [36] »Gdy się wykrzywia spór czyjkolwiek - czyżby nie widział tego Wiekuisty? [37] »Któż to wyrzekł, a spełniło się, jeśli tego Pan nie rozkazał? [38] »Izali nie wychodzi z ust Najwyższego zarówno złe jak dobre? [39] »Czemu utyskuje człowiek dopóki żyje, mąż cierpiący za grzechy swoje? [40] »Rozważmy drogi nasze a zbadajmy je, a nawróćmy się do Wiekuistego! [41] »Podnieśmy serce, nie ręce nasze do Boga na niebie! [42] »Myśmy wykroczyli i byli przekorni, Tyś nie wybaczył. [43] »Okryłeś się gniewem, a ścigałeś nas, zabijałeś bez litości. [44] »Przesłoniłeś się chmurą, że nie przenikła modlitwa. [45] »Pomiotem i przedmiotem wstrętu uczyniłeś nas wpośród ludów. [46] »Rozwierali na nas usta wszyscy wrogowie nasi. [47] »Trwoga i grób były udziałem naszym, spustoszenie i zniszczenie. [48] »Potoki wód wylewa oko moje nad pogromem córy ludu mojego. [49] »Oko moje wycieka a nie ustawa, bo nie znajduje wytchnienia. [50] »Póki nie spojrzy, a wejrzy Wiekuisty z nieba. [51] »Oka mojego łza dręczy duszę moję z powodu wszystkich cór ludu mojego. [52] »Ścigali, ścigali mnie niby ptaka wrogowie moi bez przyczyny. [53] »Zadławili w grobie życie moje, i zatoczyli kamień na mnie. [54] »Wezbrały wody nad głową moją, mniemałem, żem zginął. [55] »Wzywałem imienia Twego Wiekuisty z grobu najgłębszego. [56] »Usłyszałeś głos mój, nie ukrywaj ucha Twojego od westchnień i krzyku mojego. [57] »Dnia, któregom cię wołał byłeś blizkim, rzekłeś: nie obawiaj się! [58] »Wiodłeś, panie, sprawę duszy mojej, wybawiłeś życie moje. [59] »Wejrzałeś Wiekuisty na krzywdę moję, uczyń mi sprawiedliwość. [60] »Widziałeś całą ich zawziętość, wszystkie ich zamysły przeciw mnie. [61] »Słyszałeś obelgi ich Wiekuisty, wszystkie ich plany przeciw mnie. [62] »Mowy przeciwników moich, i ustawiczne knowania ich przeciw mnie. [63] »Gdy siadają i gdy wstawają, patrz, jam przedmiotem ich pieśni! [64] »Oddasz im zapłatę, Wiekuisty, wedle dzieła rąk ich. [65] »Dasz im zamroczenie serca - przekleństwo Twoje na nich! [66] »Będziesz ich ścigał w gniewie i wytępisz ich z pod nieba, o Wiekuisty! 
«  Księga Lamentacji 2 Księga Lamentacji 3 Księga Lamentacji 4  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).