Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » Księga Ezechiela » Rozdział 14
«  Księga Ezechiela 13 Księga Ezechiela 14 Księga Ezechiela 15  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »I przybyli do mnie mężowie ze starszyzny Israela i usiedli przedemną. [2] »I doszło mnie słowo Wiekuistego, głosząc: [3] »Synu człowieczy, mężowie ci przytulili bałwany swe do serca, a podnietę winy swej postawili przed oblicze swoje - czyżbym rzeczywiście miał się dać wybadać przez nich? [4] »Przeto pomów z nimi i oświadcz im: Tak rzecze Pan Wiekuisty: Ktokolwiekby z domu Israela przyjął bałwany swe do serca, a podnietę winy swej postawił przed oblicze swoje, a przyszedłby do proroka - Ja Wiekuisty sam odpowiem temu, który przyszedł z mnóstwem bałwanów swoich! [5] »Aby ująć dom Israela za serca, które odstąpiły odemnie z powodu wszelakich bałwanów swoich, [6] »Oświadcz domowi Israela: Tak rzecze Pan Wiekuisty: Nawróćcie się, a odstąpcie od bałwanów waszych i od wszystkich obmierzłości waszych odwróćcie oblicze wasze! [7] »Bo ktokolwiekby z domu Israela i z cudzoziemców, którzy przebywają w Israelu odstąpił odemnie, a przytulił bałwany swe do serca, a podnietę winy swej postawił przed oblicze swoje, a przybył do proroka, aby mnie wybadał dla niego - Ja Wiekuisty sam mu odpowiem w osobie Mojej! [8] »Oto zwrócę oblicze Moje przeciw człowiekowi temu i zniweczę go, i będzie znamieniem i przysłowiem, i wytracę go z pośród ludu Mojego, i poznacie, żem Ja Wiekuisty. [9] »Prorok też gdyby się dał skusić i wyrzekłby słowo, Ja Wiekuisty skusiłem proroka tego, i wyciągnę nań rękę Moję, i zgładzę go z pośród ludu mojego israelskiego. [10] »I poniosą obaj winę swoją: Jaką będzie kaźń badającego, taką będzie i kaźń proroka. [11] »Aby nie odpadał nadal dom Israela odemnie, a nie kazili się nadal wszelakimi występkami swymi; lecz byli Mi narodem, a Ja Bogiem ich, rzecze Pan Wiekuisty. [12] »I doszło mnie słowo Wiekuistego, głosząc: [13] »Synu człowieczy, gdyby jaka ziemia zgrzeszyła przedemną, dopuszczając się przeniewierstwa, a wyciągnąłbym rękę Moję przeciw niej, abym złamał jej podporę chleba i nasłał na nią głód, a wytępił z niej ludzi i zwierzęta. [14] »A znajdowali się owi trzej mężowie wpośród niej: Noach, Daniel i Ijob - oni by cnotą swoją ocalili tylko dusze swe, rzecze Pan Wiekuisty. [15] »Jeślibym zwierzęta dzikie puścił po onej ziemi, aby ją wyludniły, a obróciła się w pustkowie dla braku przechodnia z powodu onych zwierząt. - [16] »Trzej owi mężowie, co wpośród niej - żyw Ja, rzecze Pan Wiekuisty, że ani synów ani córek ocalić by nie zdołali, lecz tylko sami jedni by ocaleli, ziemia zaś w pustkowie by się obróciła. [17] »Albo jeślibym przywiódł miecz na tę ziemię, a rzekłbym: miecz niechaj przeciągnie przez ziemię! a wytępiłbym z niej ludzi i zwierzęta. [18] »A byli trzej owi mężowie wpośród niej - żyw Ja, rzecze Pan Wiekuisty, że nie zdołaliby ocalić ani synów ani córek, lecz tylko sami jedni by ocaleli. [19] »Albo mór gdybym zesłał na tę ziemię, a wylałbym oburzenie Moje krwią, aby wytępić z niej ludzi i zwierzęta, [20] »Noach zaś, Daniel i Ijob znajdowaliby się wpośród niej - żyw Ja, rzecze Pan Wiekuisty, że nie zdołaliby ocalić ani syna ani córki; oni sami tylko cnotą swoją ocaliliby duszę swą. [21] »Wszakże tak rzecze Pan Wiekuisty: O ileż bardziej gdy cztery kaźnie Moje okrutne, miecz i głód i zwierzęta dzikie i mór zsyłam na Jerozolimę, aby wytępić z niej ludzi i zwierzęta! [22] »Ale oto - pozostaną w niej ocaleni, którzy uprowadzeni będą, synowie i córki; oto wyjdą do was, abyście zobaczyli postępki ich i czyny ich, a pocieszyli się po klęsce, którą sprowadziłem na Jerozolimę, po tem wszystkiem co sprowadziłem na nią. [23] »I tak pocieszą was, gdy zobaczycie postępki i sprawy ich, a zrozumiecie, żem nie bez powodu uczynił to wszystko, com uczynił z nią, rzecze Pan Wiekuisty. 
«  Księga Ezechiela 13 Księga Ezechiela 14 Księga Ezechiela 15  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).