Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » Księga Ezechiela » Rozdział 46
«  Księga Ezechiela 45 Księga Ezechiela 46 Księga Ezechiela 47  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Tak rzecze Pan, Wiekuisty: Brama dworca wewnętrznego zwrócona ku wschodowi, niechaj zamkniętą będzie przez sześć dni roboczych; wszakże w dzień sabbatu będzie otwierana, również w dzień nowiu będzie otwierana. [2] »I wnijdzie książę drogą przedsionka bramy z zewnątrz, a stanie u podwoju tej bramy, podczas gdy sprawią kapłani całopalenie jego i ofiary jego opłatne, poczem pokłoni się na progu bramy i wyjdzie; brama zaś nie będzie zamykaną do wieczora, [3] »Lecz będzie się lud kraju kłaniał u wejścia tej bramy w sabbaty i nowie przed obliczem Wiekuistego. [4] »Całopalenie zaś, które złoży książę na cześć Wiekuistego: w dzień sabbatu sześcioro jagniąt zdrowych i barana zdrowego. [5] »A na ofiarę śniedną efę na barana, a przy jagniętach ofiarę śniedną, dar wedle możności jego; hyn zaś oliwy na efę. [6] »A na dzień nowiu cielca młodego, zdrowego, i sześcioro jagniąt i barana, zdrowe niechaj będą. [7] »Efę zaś na cielca i efę na barana sprawiać będzie jako ofiarę śniedną, a przy jagniętach tak jak sięgnie możność jego; hyn zaś oliwy na efę. [8] »A gdy będzie wchodził książę, drogą bramy przedsionka wnijdzie i tą samą drogą wyjdzie. [9] »A gdy będzie wchodził lud kraju przed oblicze Wiekuistego we święta: kto wnijdzie drogą bramy północnej, by się kłaniał, wyjdzie drogą bramy południowej, a kto wnijdzie drogą bramy południowej, wyjdzie drogą bramy północnej - nie wróci nikt drogą tej bramy, którą wszedł lecz z przeciwległej sobie strony wyjdzie. [10] »Również i książę wpośród nich, z wchodzącymi wnijdzie a z wychodzącymi razem wyjdzie. [11] »A na święta téż i uroczystości będzie ofiara śniedna: efa na cielca i efa na barana, a przy jagniętach dar wedle możności jego; oliwy zaś hyn na efę. [12] »A gdy złoży książę ofiarę dobrowolną - całopalenie albo ofiarę opłatną, w ogóle ofiarę dobrowolną Wiekuistemu, - wtedy otworzą mu bramę zwróconą ku wschodowi, podczas gdy sprawią jego całopalenia albo jego ofiary opłatne, tak jak się czyni w dzień sabbatu; ale gdy wyjdzie zamkną bramę po wyjściu jego. [13] »A jagnię roczne, zdrowe, będziesz składał na całopalenie codzień Wiekuistemu; każdego rana będziesz go składał. [14] »A na ofiarę śniedną będziesz składał przy niém każdego rana szóstą część efy, a oliwy trzecią część hynu dla zwilżenia mąki przedniej - śniedną to ofiara Wiekuistemu; ustawy to wieczne, ustawiczne. [15] »I będą składali jagnię i ofiarę śniedną i oliwę każdego rana jako całopalenie ustawiczne. [16] »Tak rzecze Pan, Wiekuisty: Gdyby udzielił książę dar, któremu z dzieci swoich - własnością tegoż jest, dla dzieci jego pozostanie, posiadłością to ich dziedziczną. [17] »Gdyby zaś udzielił dar z własności swojej któremu ze sług swoich, tedy pozostanie dlań do roku jubileuszowego, poczem wraca do księcia; wszakże własność jego oddana dzieciom pozostaje dla nich. [18] »Ale nie zabierze książę z posiadłości ludu, aby ich skrzywdzić na własności ich; tylko z własności swojej może przekazać dziedzictwo dzieciom swoim; aby z ludu Mojego nie był nikt rugowany z posiadłości swojej. [19] »Poczem powiódł mnie przez wejście znajdujące się po stronie bocznej bramy do hall poświęconych dla kapłanów, zwróconych ku północy; tam zaś było miejsce na ostatnim krańcu ku zachodowi. [20] »I rzekł do mnie: Oto miejsce, gdzie warzyć mają kapłani ofiary pokutne i zagrzeszne, gdzie im wypiekać ofiary śniedne, aby nie musieli nic wynosić na dworzec zewnętrzny, ku poświęcaniu ludu. [21] »Następnie wyprowadził mnie na dworzec zewnętrzny i przeprowadził do czterech węgłów dworca, a oto był znowu przysionek u każdego węgła onego dworca. [22] »Na czterech węgłach dworca były przysionki na czterdzieści łokci wzdłuż i na trzydzieści wszerz; jeden wymiar miały te cztery przysionki narożne. [23] »A mur odgradzający był przy nich dokoła - dokoła wszystkich czterech, ogniska téż były urządzone u spodu tych murów odgradzających dokoła. [24] »I rzekł do mnie: Oto mieszkanie kucharzy, gdzie warzyć mają obsługujący przybytek rzeźne ofiary ludu. 
«  Księga Ezechiela 45 Księga Ezechiela 46 Księga Ezechiela 47  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).