Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » 4 Księga Mojżeszowa » Rozdział 14
«  4 Księga Mojżeszowa 13 4 Księga Mojżeszowa 14 4 Księga Mojżeszowa 15  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Poruszył się tedy cały zbór i rozpłakali się na głos; i płakał lud nocy owej; [2] »I szemrali przeciw Mojżeszowi i przeciw Ahronowi wszyscy synowie Israela, i rzekł do nich cały zbór: "Gdybyśmy téż pomarli byli w ziemi Micraim, albo na pustyni tej gdybyśmy pomarli! [3] »A po co Wiekuisty prowadzi nas do ziemi tej? - abyśmy padli od miecza? - aby żony nasze i dzieci nasze stały się łupem? Czyżby nie lepiej nam było wrócić do Micraim?" [4] »I rzekli jeden do drugiego: "Ustanówmy sobie wodza, i wróćmy do Micraim!" [5] »Tedy padł Mojżesz i Ahron na oblicze swoje wobec całego zgromadzenia - zboru synów Israela. [6] »A Jehoszua syn Nuna, i Kaleb, syn Jefunny, z wywiadowców ziemi, rozdarli szaty swoje, - [7] »I rzekli do całego zboru synów Israela, mówiąc: "Ziemia, którąśmy przeszli, aby wypatrzeć ją, dobra to ziemia, bardzo dobra. [8] »Jeżeli upodoba nas Sobie Wiekuisty, tedy zaprowadzi nas do tej ziemi, i odda ją nam, tę ziemię, płynącą mlekiem i miodem; [9] »Tylko Wiekuistemu nie bądźcie przekorni, a ludu owej ziemi nie bójcie się, bo strawą oni naszą; odstąpił cień ich od nich, a Wiekuisty z nami: nie obawiajcież się ich!" [10] »Ale zamierzył cały zbór ukamionować ich kamieniami: lecz Majestat Wiekuistego ukazał się w przybytku zboru przed wszystkimi synami Israela. [11] »I rzekł Wiekuisty do Mojżesza: "Dopókiż jeszcze lżyć Mnie będzie lud ten? Dopókiż ufać mi nie będzie, wobec wszystkich znamion, którem spełnił w pośród niego? [12] »Porażę go morem i wyplenię go, a uczynię z ciebie naród większy i silniejszy od niego!" [13] »Ale rzekł Mojżesz do Wiekuistego: "Oto usłyszą Micrejczycy, z pośród których wywiodłeś mocą Twoją lud ten, - [14] »A powiedzą to mieszkańcom ziemi tej, którzy już słyszeli, żeś Ty Wiekuisty wpośród ludu tego, żeś oko w oko się im ukazał, Ty Wiekuisty, że obłok Twój stoi nad nimi, i że w słupie obłocznym kroczysz przed nimi we dnie, a w słupie ognistym w nocy; - [15] »Gdybyś tedy zgładził ten lud aż do jednego, - rzekłyby narody, które słyszały o sławie Twojej, mówiąc: [16] »Ponieważ nie mógł Wiekuisty wprowadzić ludu tego do ziemi, którą im zaprzysiągł, - przeto wytępił ich na pustyni! [17] »Niech się tedy wielką okaże siła Wiekuistego, jakeś wyrzekł w słowach: [18] »Wiekuisty, nieskory do gniewu, a pełen miłości; przebacza On winę i występek, a nie wytępia do ostatka, nawiedzając winę ojców na dzieciach, do trzeciego i czwartego pokolenia; [19] »Odpuśćże winę ludu tego, według wielkości miłosierdzia Twojego, tak jakoś odpuszczał ludowi temu od Micraim aż dotąd!" [20] »I rzekł Wiekuisty: "Odpuściłem według słowa twojego! [21] »Wszakże, jakom żyw, a pełną będzie chwały Wiekuistego cała ziemia, - [22] »Że wszyscy ci ludzie, którzy widzieli chwałę Moję i znamiona Moje, które spełniłem w Micraim i na pustyni, a doświadczali Mnie już po dziesięćkroć, i nie słuchali głosu Mojego, [23] »Że nie ujrzą oni ziemi, którąm zaprzysiągł ojcom ich! żaden z tych, którzy Mnie lżyli, nie ujrzy jej! [24] »Wszakże sługę Mojego Kaleba, za to, że był w nim duch inny, a w zupełności Mi ulegał, jego zaprowadzę do ziemi, do której poszedł, a ród jego odziedziczy ją. [25] »Ale Amalekita i Kanaanejczyk przebywają w dolinie, jutro przeto zwróćcie się, a wyruszcie na pustynię, po drodze ku morzu sitowemu!" [26] »I oświadczył Wiekuisty Mojżeszowi i Ahronowi, i rzekł: [27] »"Dopókiż będzie zły zbór ten podżegał przeciw Mnie? - Szemranie synów Israela, którém poduszczają przeciw Mnie, słyszałem! [28] »Powiedz im: jakom żyw, rzecze Wiekuisty; jakeście mówili w uszy Moje, tak uczynię wam! [29] »Na tej pustyni legną ciała wasze, - wszyscy spisowi wasi, według całej liczby waszej, od dwudziestu lat i wyżej, którychście podżegali przeciw Mnie. [30] »Nie wnijdziecie wy do ziemi, o którąm podniósł rękę Moję, abym was osiedlił w niej, - za wyjątkiem Kaleba, syna Jefunny, i Jehoszuego, syna Nuna; [31] »Dzieci zaś wasze, o którycheście mówili, że łupem zostaną, te wprowadzę, a umiłują one ziemię, którąście wy wzgardzili; [32] »Wy wszakże - trupy wasze legną na pustyni tej; [33] »Ale i synowie wasi koczować będą po tej pustyni przez czterdzieści lat, i poniosą skutki przeniewierstwa waszego, aż wyginą trupy wasze na pustyni. [34] »Według liczby dni, w którychście wypatrywali ziemię, czterdziestu dni - po roku za każdy dzień, poniesiecie karę waszę - czterdzieści lat, - abyście poznali niechęć Moję. [35] »Ja Wiekuisty to wyrzekłem, a inaczej nie postąpię z całym tym zborem złym, który się spiknął na Mnie: na pustyni tej wyginą i tu pomrą!" [36] »Mężowie zaś, których wysłał Mojżesz, aby wypatrzyli ziemię, a którzy wróciwszy poduszczyli przeciw niemu cały zbór, rozpuszczając złą wieść o ziemi, - [37] »Pomarli mężowie ci, rozpuszczający złą wieść o ziemi, porażeniem przed obliczem Wiekuistego; [38] »A tylko Jehoszua, syn Nuna, i Kaleb, syn Jefunny, zostali przy życiu z tych mężów, którzy chodzili wypatrywać ziemię. [39] »I opowiedział Mojżesz te słowa wszystkim synom Israela, i bolał lud bardzo; [40] »A wstawszy rano, ruszyli ku wierzchowi góry, mówiąc: "Oto gotowiśmy wnijść do tego miejsca, o którém powiedział Wiekuisty, - bośmy zgrzeszyli!" [41] »Lecz Mojżesz rzekł: "Na cóż przestępujecie rozkaz Wiekuistego: wszak to się nie powiedzie! [42] »Nie wstępujcie, bo niema Wiekuistego między wami, a nie chciejcie być porażeni przed wrogami waszymi! [43] »Bo Amalekita i Kanaanejczyk tuż przed wami, a legniecie od miecza; ponieważ odstąpiliście od Wiekuistego, nie będzie téż i Wiekuisty z wami!" [44] »Oni wszakże uparli się pójść na wierzch góry; ale arka przymierza Wiekuistego i Mojżesz nie ustępowali z obozu. [45] »I zstąpili Amalekita i Kanaanejczyk, mieszkający na owej górze, i porazili ich, i rozbili ich do szczętu. 
«  4 Księga Mojżeszowa 13 4 Księga Mojżeszowa 14 4 Księga Mojżeszowa 15  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).