Teksty » Izaak Cylkow - Przekłady Starego Testamentu » 1 Księga Samuela » Rozdział 14
«  1 Księga Samuela 13 1 Księga Samuela 14 1 Księga Samuela 15  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Pewnego tedy dnia rzekł Jonatan, syn Saula, do pachołka, giermka swego: Chodź, a przejdziem do straży filistyńskiej, która tam, na przeciwległej stronie! Ojcu jednak swemu nic o tem nie wspomniał. [2] »Saul zaś siedział właśnie nad granicą Gibei, pod granatem, który przy Migron stoi, ludu zaś przy nim było około sześciuset mężów. [3] »A Achija syn Achituba, brata Ikaboda, syna Pinchasa, syna Elego, kapłana Wiekuistego w Szylo, nosił wówczas naramiennik. Lud jednak nie wiedział, że był odszedł Jonatan. [4] »Między wąwozami zaś, które przebyć chciał Jonatan, aby na straż filistyńską napaść, znajdowało się urwisko po jednej i po drugiej stronie, jedno nazywało się Bocec, drugie Sene. [5] »Jedno urwisko wznosi się stromo po stronie północnej, naprzeciw Michmas, drugie po stronie południowej, naprzeciw Geba. [6] »Rzekł tedy Jonatan do pachołka, giermka swego: Chodź a przejdziem się ku straży tych nieobrzezańców! Może zdziała coś Wiekuisty dla nas, albowiem niema dla Wiekuistego zapory, by dopomógł zarówno przez licznych jak nielicznych. [7] »I odpowiedział mu giermek jego: Uczyń cokolwiek ci się podoba; zwróć się dokąd chcesz, otom z tobą wedle życzenia twojego. [8] »I rzekł Jonatan: Oto przejdziemy teraz ku tym ludziom, a ukażem im się. [9] »Gdy tedy tak zawołają do nas: Stańcie póki nie przejdziemy do was! zatrzymajmy się na miejscu naszem, a nie chodźmy do nich. [10] »Jeżeli by wszakże zawołali: Pójdźcie do nas! wtedy pójdziemy, gdyż podał ich Wiekuisty w moc naszą. To będzie nam znakiem! [11] »Gdy się tedy obaj straży filistyńskiej ukazali, rzekli Filistyni: Oto Hebrajczycy, którzy wychodzą z dziur, w których się pochowali. [12] »Poczem odezwali się ludzie ze straży do Jonatana i giermka jego: Pójdźcie do nas, a powiemy wam coś! I rzekł Jonatan do giermka swego: Pójdź za mną, albowiem podał ich Wiekuisty w moc Izraela. [13] »Wdrapał się tedy Jonatan na rękach i nogach swych, a giermek jego za nim; i padali przed Jonatanem, giermek zaś jego zabijał za nim. [14] »I uczyniła pierwsza porażka, jaką sprawił Jonatan i giermek jego, około dwudziestu ludzi poległych, jakoby na pół bruzdy morgi pola. [15] »Wynikła wtedy trwoga w obozie polowym i wśród całego ludu wojennego; zatrwożyły się również straż i oddział plądrujący. Przytem zadrżała ziemia, wywołując strach Boży. [16] »I spostrzegły czaty Saula, będące w Gibea, w Binjaminie, a oto tłum się rozsypywał, pierzchając tam i napowrót. [17] »Rzekł tedy Saul do ludu, który mu towarzyszył: Rozejrzcie się też a zobaczcie, kto odszedł od nas. I rozejrzeli się, a oto brakował Jonatan i giermek jego. [18] »I rzekł Saul do Achii: Sprowadź arkę Bożą; była bowiem arka Boża dnia onego przy synach Izraela. [19] »Ale podczas gdy mówił jeszcze Saul do kapłana, wzmagała się wrzawa w obozie filistyńskim coraz bardziej, tak że rzekł Saul do kapłana: Powściągnij rękę twoją! [20] »I zebrał się Saul i cały lud wojenny, który mu towarzyszył, a dotarłszy do miejsca bitwy, a oto zwrócony był miecz jednego na drugiego, tak że popłoch był nader wielki. [21] »Hebrajczycy zaś, którzy oddawna do Filistynów byli przystali, a którzy wyruszyli wraz z nimi do obozu zewsząd, przeszli również do Izraelitów, którzy z Saulem i Jonatanem się połączyli. [22] »Wszyscy nadto mężowie izraelscy, którzy się byli pochowali w górach efraimskich, usłyszawszy, że pierzchli Filistyni, pognali również za nimi, aby ich zwalczyć. [23] »I tak wybawił dnia onego Wiekuisty Izraela. I przeniosła się bitwa aż pod Beth-Awen. [24] »Mężowie izraelscy byli jednak strudzeni dnia onego, zaprzysiągł zaś był Saul lud, mówiąc: Przeklęty ten mąż, któryby spożył jakiegobądź pokarmu aż do wieczora, dopóki się nie pomszczę nad wrogami moimi! Przeto nie skosztował cały lud żadnego pokarmu. [25] »A cały lud okoliczny wszedł do lasu, gdzie był miód sączący się na polance. [26] »Wszedł zatem lud do lasu, a oto struga miodu, nikt jednak nie podniósł ręki do ust, ponieważ obawiał się lud przysięgi. [27] »Jonatan zaś nie słyszał, gdy ojciec jego przysięgę od ludu odbierał. I tak sięgnął końcem laski, którą trzymał w ręku, i umoczył ją w plastrze miodu i podniósł rękę do ust - i rozjaśniły się oczy jego. [28] »Odezwał się wszakże jeden z ludu, i rzekł: Zaprzysiągł ojciec twój lud uroczyście w słowach: Przeklęty ten mąż, któryby spożył dzisiaj jakibądź pokarm, jakkolwiek znużonym był lud. [29] »I rzekł Jonatan: Wtrąca ojciec mój kraj w nieszczęście; zobaczcie też jak się rozjaśniły oczy moje, gdym trochę miodu tego skosztował; [30] »O ileż bardziej, gdyby się był dzisiaj lud dobrze posilił z łupu nieprzyjaciół swoich jaki zdobył - o ileżby wtedy większa była klęska śród Filistynów? [31] »Pobili jednak onego dnia Filistynów od Michmas do Ajalon, choć lud był bardzo znużony. [32] »Rzucił się tedy lud na łupy, a nabrawszy owiec, wołów i cieląt, rzezali je na ziemi; i spożył je lud wraz z krwią. [33] »Gdy tedy doniesiono Saulowi, mówiąc: Oto grzeszy lud Wiekuistemu, jedząc wraz z krwią, zawołał: Sprzeniewierzacie się! Zatoczcie mi tu zaraz kamień wielki. [34] »Poczem rzekł Saul: Rozejdźcie się między lud, a powiedźcie im: Sprowadźcie do mnie każdy wołu swego i każdy owcę swą, a zarzynajcie je tu a jedźcie, abyście nie grzeszyli Wiekuistemu, jedząc wraz z krwią! I tak sprowadził każdy wołu swego ręką swą tejże nocy i zarzynali je tam. [35] »Poczem zbudował Saul ofiarnicę Wiekuistemu; a była to pierwsza ofiarnica, którą zbudował Wiekuistemu. [36] »I rzekł Saul: Puśćmy się na Filistynów nocą, a plądrujmy ich aż do brzasku rannego, a nie zostawiajmy z nich nikogo. I odpowiedzieli: Uczyń wszystko co dobrem w oczach twoich. Kapłan wszakże rzekł: Przystąpmy tu do Boga. [37] »Radził się tedy Saul Boga: Czyż mam puścić się za Filistynami? Czy podasz ich w moc Izraela? Ale nie odpowiedział mu tegoż dnia. [38] »I rzekł Saul: Zbliżcie się tu wszyscy przewódcy ludu, abyście poznali i zobaczyli, na czem polega grzech ten dzisiaj. [39] »Albowiem żyw Wiekuisty, który wybawia Izraela, że gdyby nawet stał się przez syna mojego Jonatana, że koniecznie umrzeć by musiał! Ale nie odpowiedział mu nikt z całego ludu. [40] »Rzekł tedy do całego Izraela: Ustawcie się wy po jednej stronie, ja zaś i syn mój Jonatan staniemy po drugiej stronie. I odpowiedział lud: Co dobrem w oczach twoich uczyń. [41] »Poczem rzekł Saul do Wiekuistego: Boże Izraela, ukaż prawdę! I wyśledzony został Jonatan i Saul, a lud wyszedł wolny. [42] »I rzekł Saul: Rzućcie losy między mną a Jonatanem synem moim, i wyśledzony został Jonatan. [43] »Rzekł tedy Saul do Jonatana: Powiedz mi coś uczynił? I odpowiedział mu Jonatan, i rzekł: Prawda żem skosztował końcem laski, którąm miał w ręku, cokolwiek miodu; oto jestem, umrę. [44] »I rzekł Saul: Niechajby mi inaczej Bóg wciąż źle świadczył, musisz koniecznie umrzeć, Jonatanie! [45] »Lud jednak rzekł do Saula: Czyżby miał umrzeć Jonatan, który sprawił zwycięstwo to wielkie w Izraelu? Dalekiem to! Żyw Wiekuisty, jeżeli włos z głowy jego na ziemię spadnie! Albowiem przy pomocy Bożej spełnił to dzisiaj. I tak wyzwolił lud Jonatana, a nie poniósł śmierci. [46] »I cofnął się Saul od pościgu za Filistynami, Filistyni zaś uszli do siedzib swoich. [47] »I zdobył Saul panowanie nad Izraelem i walczył dokoła z wszystkimi wrogami swoimi, z Moabem i z synami Amonu i z Edomem i z królami Coby i z Filistynami, a dokądkolwiek się zwracał szerzył pogromy. [48] »I poczynał sobie dzielnie i pobił Amalekitów, i wyzwolił Izraela z mocy grabieżcy jego. [49] »Byli zaś synowie Saula: Jonatan, Iszwi i Malkiszua; a imię dwóch córek jego: Imię starszej Merab, a imię młodszej Michal. [50] »Imię zaś żony Saula Achinoam, córka Achimaaca; a imię wodza wojsk jego Abiner, syn Nera, stryj Saula. [51] »A był Kisz, ojciec Saula, i Ner, ojciec Abnera, synami Abiela. [52] »Była zaś wojna silna przeciw Filistynom po wszystkie dni Saula; ile razy też ujrzał jakiegobądź męża rycerskiego, jakiegobadź dzielnego, zabierał go do siebie. 
«  1 Księga Samuela 13 1 Księga Samuela 14 1 Księga Samuela 15  »


 Źródło tekstu: Tekst opracowany na podstawie skanów prezentowanych na BibliePolskie.plOpis prezentowanego tekstu: Tekst polski z 13 tomów wydań przekładów ksiąg Starego Testamentu dokonanego przez rabina Izaaka Cylkowa na przełomie XIX/XX wieku. Z ksiąg Starego Testamentu brakuje tylko przekładu ksiąg Kronik, Ezdrasza, Nehemiasza i Daniela (albo Cylkow nie zdążył ich przełożyć, albo rękopisy tłumaczenia zaginęły).