Teksty » Mieses - Pięcioksiąg » 1 Księga Mojżeszowa » Rozdział 22
«  1 Księga Mojżeszowa 21 1 Księga Mojżeszowa 22 1 Księga Mojżeszowa 23  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Po tych wypadkach działo się, iż Bóg doświadczył Abrahama i rzekł do niego: „Abrahamie!”, a on rzekł: „Otóż jestem”. [2] »I On powiedział: „Nuże! weź syna swego, jedynaka swego, którego ukochałeś, Izaka, i udaj się do krainy Moriji i złóż go tam jako całopalenie na jednej z gór, którą ci wskażę”. [3] »Wczesnymi rankiemi osiodłał Abraham osła swego i zabrał ze sobą dwóch chłopców swoich, oraz syna swego Izaka, narąbał drwa dla całopalenia, wstał i wyruszył do tej miejscowości, którą Bóg mu wskazał. [4] »Na trzeci dzień podniósł Abraham swe oczy i ujrzał to miejsce z daleka, [5] »i Abraham rzekł do chłopców swoich: „Siedźcie sobie z tym osłem, ja zaś i chłopiec pójdziem aż tam, pokłonimy się i powrócim do was”. [6] »Abraham wziął drwa dla całopalenia i włożył na syna swego Izaka, własną zaś ręką wziął ogień i topór, – i obaj, poszli razem. [7] »Wtem rzekł Izak do ojca swego Abrahama i powiedział: „Ojcze mój!”, – a on rzekł: „Otóż jestem synu mój!” – i rzekł: „Oto ogień jest i drzewo, a gdzie jest jagnię ofiarne?” [8] »I Abraham rzekł: „Bóg upatrzy sobie – synu mój! – jagnię to ofiarne”, – i obaj szli razem. [9] »Skoro przybyli do tego miejsca, które im wskazał Bóg, zbudował Abraham tam ołtarz, ułożył drwa, związał syna swego Izaka, i złożył go na drwach na ołtarzu. [10] »i Abraham wyciągnął rękę swoją i dobył toporu, ażeby zarżnąć syna swojego. [11] »Wtem zawołał na niego anioł Wiekuistego z nieba i rzekł: „Abrahamie! Abrahamie!”, – a on rzekł: „Otóż jestem!” [12] »i on powiedział: „Nie wyciągaj ręki swojej ku temu chłopcu, nie czyń mu nic, albowiem poznałem teraz, iż jesteś bogobojny, toteż nie oszczędzałeś dla Mnie swojego syna, jedynaka swojego”. [13] »Abraham podniósł oczy swe i ujrzał, iż oto baran niebawem uwiązł rogami swoimi w gęstwinie; Abraham poszedł, wziął barana i złożył go jako całopalenie miasto syna swego. [14] »Abraham nazwał to miejsce: „Wiekuisty objawia”, stąd też mówi się dzisiaj: „Na Górze Wiekuistego objawił się On”. [15] »Wtem zawołał anioł Wiekuistego na Abrahama z nieba poraz wtóry [16] »i powiedział: „Przysięgam na Siebie, – słowo Wiekuistego, – iż ponieważ wykonałeś to i nie oszczędzałeś syna swojego, jedynaka swojego, [17] »zaiste będę błogosławił tobie, będę twoje rozmnażał potomstwo, jak gwiazdy na niebie i jako ten piasek na brzegu morza; potomstwo twoje posiądzie bramy swych wrogów. [18] »Wszystkie narody ziemi będą potomstwem twojem błogosławić sobie – w nagrodę, iżeś usłuchał głosu Mojego”. [19] »Potem wrócił Abraham do swoich chłopców, wstali i poszli razem do Bersaby i Abraham osiadł w Bersabie. [20] »Po tych wypadkach działo się, iż opowiedziano Abrahamowi, mianowicie: „Oto Milka urodziła, ona też, synów bratu twojemu Nachorowi: [21] »pierworodnego jego Uca i brata jego Buza i Kěmūēla, praojca Aramejczyków, [22] »Keseda, Ghăzōa, Pildasza, Jidlafa i Bětuela”. [23] »Betuelowi urodziła się Rebeka [Ribka]. Ośmioro ich urodziła Milka Nachorowi, bratu Abrahama. [24] »Nałożnica zaś jego, której na imię Rěūma, ona urodziła również: Tebacha, Gachama, Tachasza i Maăchę. 
«  1 Księga Mojżeszowa 21 1 Księga Mojżeszowa 22 1 Księga Mojżeszowa 23  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pięcioksiąg Mojżesza w języku hebrajskim z przekładem polskim rabina D-ra Józefa Miesesa, Naczelnego Rabina Wojsk Polskich. Przemyśl Wydawnictwo i Księgarnia Symcha Freund, 1931. Tekst opracowany przez Bibliepolskie.pl - na podstawie egzemplarza Biblioteki Narodowej w Warszawie. Księgi Genesis, Exodus i Leviticus. Księgi Numeri i Deuteronomium w przygotowaniu.