«  Apokalipsa Jana 11 Apokalipsa Jana 12 Apokalipsa Jana 13  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »I cud wielki ukazał_się na niebie: Niewiasta obleczona [w] słońce, a księżyc pod nogami jej, a na głowie jej [była] korona [z] gwiazd dwunastu; [2] »A w żywocie mając i wołała pracując_ku_porodzeniu, i męczyła_się, [aby] porodziła. [3] »I ukazał_się inny cud na niebie, a oto smok rydzy wielki, mając głów siedem i rogów dziesięć, a na głowach jego siedem diademów; [4] »A ogon jego ciągnął trzecią_część gwiazd, trzecią_część nieba i zrzucił je na ziemię; a smok stanął przed niewiastą, [która] miała porodzić, aby skoroby porodziła, dziecię jej pożarł. [5] »I urodziła syna, mężczyznę, który ma paść wszystkie narody laską żelazną; i porwane_jest dziecię jej do Boga i do stolicy jego, [6] »A niewiasta uciekła na pustynię, gdzie ma tam miejsce zgotowane od Boga, aby tam żywiono go [przez] dni tysiąc dwieście sześćdziesiąt. [7] »I stała_się bitwa na niebie. Michał i aniołowie jego walczyli ze smokiem i smok walczył, i aniołowie jego. [8] »Ale nie przemogli przeciwko niemu, ani tedy znaleziony_jest dalej na niebie. [9] »I zrzucony_jest smok wielki, wąż starodawny, [którego] zwą diabłem, szatanem, [który] zwodzi wszystek okrąg_świata; zrzucony_jest na ziemię i aniołowie jego z nim są_zrzuceni. [10] »I słyszałem głos wielki na niebie mówiący: Teraz się_stało zbawienie i moc, i królestwo Boga naszego, i zwierzchność Chrystusa jego, iż zrzucony_jest oskarżyciel braci naszych, [który] skarżył [na] nich przed Bogiem naszym [we] dnie i [w] nocy. [11] »Ale ci zwyciężyli go przez krew Baranka i przez słowo świadectwa swego, a nie umiłowali duszy swojej aż_do śmierci. [12] »Dla tego rozweselcie_się nieba! i [wy, którzy] mieszkacie na nich. Biada na ziemi i morzu! iż zstąpił diabeł do was, mając zapalczywość, wiedząc, iż krótki czas ma. [13] »A gdy widział smok, iż był_zrzucony na ziemię, prześladował niewiastę, która była_porodziła mężczyznę. [14] »I dano niewieście dwa skrzydła orła wielkiego, aby leciała na pustynię, na miejsce swoje, gdzieby [ją] żywiono tam [przez] i czasy, i połowę czasu, od obliczności wężowej. [15] »I wypuścił wąż z gęby swojej za niewiastą wodę jako rzekę, chcąc_sprawić, aby ją rzeka_porwała. [16] »Ale ratowała ziemia niewiastę; i otworzyła ziemia usta swoje, i wypiła rzekę, którą był_wypuścił smok z gęby swojej. [17] »I rozgniewał_się smok na niewiastę, i poszedł, [aby] bitwę stoczyć z pozostałymi [z] nasienia jej, [którzy] zachowują przykazania Boże i mają świadectwo Boże. 
«  Apokalipsa Jana 11 Apokalipsa Jana 12 Apokalipsa Jana 13  »


 Źródło tekstu: Tłumaczenie dosłowne Nowego TestamentuOpis prezentowanego tekstu: Z najważniejszych uwag autora: "Opracowywany przeze mnie tekst ma następujące właściwości: (1) Jego podstawę w zakresie języka greckiego stanowi Kodeks Synaicki. (2) Podstawą tekstu polskiego jest tłumaczenie Biblii Gdańskiej. (3) Szyk wyrazów odpowiada językowi greckiemu z wyjątkiem oznaczonych miejsc, gdzie zachowanie oryginalnego szyku prowadziłoby do niejednoznaczności tekstu polskiego. (4) Każdemu słowu polskiemu (lub kilku słowom połączonym znakiem podkreślenia) odpowiada jedno słowo greckie. Tylko wyrazy w nawiasach kwadratowych [ ] zostały dodane ze względu na potrzeby języka polskiego." Teksty opublikowane za zgodą autora.