Teksty » Uwspółcześniona Biblia Gdańska » Księga Hioba » Rozdział 3
«  Księga Hioba 2 Księga Hioba 3 Księga Hioba 4  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Potem Hiob otworzył swoje usta i przeklinał swój dzień. [2] »Hiob odezwał się i zawołał: [3] »Niech zginie dzień, w którym się urodziłem, i noc, w którą powiedziano: Poczęty mężczyzna. [4] »Niech ten dzień stanie się ciemnością, niech o niego nie troszczy się Bóg z wysokości i nie oświetla go światłość. [5] »Niech go pokryje ciemność i cień śmierci, niech go ogarnie obłok i przerazi mrok dnia. [6] »Niech tą nocą zawładnie ciemność, niech nie będzie liczona wśród dni roku i nie wejdzie w liczbę miesięcy. [7] »Niech ta noc będzie samotna, niech nie będzie w niej radosnego śpiewu. [8] »Niech przeklną ją ci, którzy przeklinają dzień, którzy są gotowi podnieść swój lament. [9] »Niech gwiazdy zaćmią się o zmierzchu, niech nie doczeka się światła ani nie zobaczy zorzy porannej; [10] »Bo nie zamknęła drzwi łona mej matki i nie ukryła smutku przed moimi oczami. [11] »Czemu nie umarłem w łonie? Czemu nie zginąłem, kiedy wyszedłem z łona? [12] »Czemu przyjęły mnie kolana? Czemu przyjęły mnie piersi, abym mógł je ssać? [13] »Teraz bowiem leżałbym i trwał w spokoju, spałbym i odpoczywał; [14] »Z królami i z doradcami ziemi, którzy sobie budowali opustoszałe miejsca; [15] »Albo z książętami, którzy mieli złoto i napełnili swe domy srebrem; [16] »Albo czemu nie stałem się jak ukryty, martwy płód, jak niemowlęta, które nie widziały światła? [17] »Tam bezbożni przestają straszyć, tam pozbawieni siły odpoczywają. [18] »Tam więźniowie razem wypoczywają i nie słyszą głosu ciemięzcy. [19] »Mały i wielki tam sobie równi i niewolnik jest wolny od swego pana. [20] »Czemu nędznemu dane jest światło, a życie tym, którzy są rozgoryczeni na duszy; [21] »Którzy z tęsknotą wypatrują śmierci, a ta nie przychodzi, choć jej szukają pilniej niż ukrytych skarbów; [22] »Którzy wielce się radują i cieszą, kiedy grób znajdują? [23] »Czemu dane jest światło człowiekowi, którego droga jest ukryta i którego Bóg osaczył? [24] »Kiedy bowiem mam jeść, przychodzi moje wzdychanie, a moje jęki rozchodzą się jak woda; [25] »Bo to, czego się bałem, spotkało mnie, a to, czego się obawiałem, spadło na mnie. [26] »Nie byłem bezpieczny, nie miałem spokoju ani odpoczynku, a jednak nadeszła trwoga. 
«  Księga Hioba 2 Księga Hioba 3 Księga Hioba 4  »


 Źródło tekstu: Fundacja Wrota NadzieiOpis prezentowanego tekstu: Projekt realizowany przez Fundację Wrota Nadziei, uwspółcześniający archaiczną gramatykę i słownictwo Biblii Gdańskiej z roku 1632. Wydawca wyraża zgodę na kopiowanie i rozpowszechnianie całości lub części publikacji, jednak bez czerpania z tego korzyści finansowych i bez wprowadzania jakichkolwiek zmian.