Teksty » Uwspółcześniona Biblia Gdańska » Księga Hioba » Rozdział 41
«  Księga Hioba 40 Księga Hioba 41 Księga Hioba 42  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Czy lewiatana wyciągniesz wędką? Czy za jego język wyciągniesz go sznurem opuszczonym? [2] »Czy przewleczesz hak przez jego nozdrza? Czy kolcem przebijesz mu szczęki? [3] »Czy będzie cię błagać? Czy będzie z tobą rozmawiał łagodnie? [4] »Czy zawrze z tobą przymierze? Czy przyjmiesz go za sługę na zawsze? [5] »Czy będziesz z nim igrał jak z ptaszkiem? Czy uwiążesz go dla swoich córek? [6] »Czy twoi towarzysze wyprawią sobie z niego ucztę? Czy podzielą go między siebie kupcy? [7] »Czy poprzebijasz jego skórę grotami albo jego głowę harpunami? [8] »Połóż tylko rękę na niego i wspomnij o walce, więcej tego nie zrobisz. [9] »Oto nadzieja pojmania go jest złudna. Czy na sam jego widok nie zostanie człowiek powalony? [10] »Nikt nie odważy się go obudzić. Kto zdoła więc stanąć przede mną? [11] »Kto mi coś dał, abym mu odpłacił? Cokolwiek znajduje się pod całym niebem należy do mnie. [12] »Nie będę milczał o jego członkach ani o jego potędze, ani o jego wspaniałej budowie. [13] »Kto odkryje wierzch jego szaty? Kto przystąpi do niego z podwójnym wędzidłem? [14] »Kto otworzy wrota jego paszczy? Groza roztacza się wokół jego zębów. [15] »Jego łuski to jego pycha, ściśle spięte razem jakby pieczęcią. [16] »Jedna do drugiej tak przylega, że powietrze nie wejdzie między nie. [17] »Jedna z drugą jest spojona, są tak złączone, że nie można ich rozdzielić. [18] »Przez jego kichanie błyszczy światło, a jego oczy jak powieki zorzy. [19] »Z jego paszczy wychodzą pochodnie, tryskają iskry ognia. [20] »Z jego nozdrzy wychodzi dym jak z wrzącego garnca lub kotła. [21] »Jego oddech rozpala węgle, z jego paszczy wychodzi płomień. [22] »W jego szyi spoczywa moc i przed nim ucieka smutek. [23] »Warstwy jego ciała są spojone, tak twarde, że się nie poruszają. [24] »Jego serce jest twarde jak kamień, tak twarde jak część dolnego kamienia młyńskiego. [25] »Gdy się podnosi, drżą mocarze, a od strachu oczyszczają się. [26] »Miecz, który go dosięga, nie ostaje się, podobnie drzewce, strzała i pancerz. [27] »Żelazo uważa za słomę, a miedź za zbutwiałe drewno. [28] »Strzała nie spłoszy go, a kamienie z procy są dla niego jak źdźbło. [29] »Oszczep uważa za słomę, a drwi sobie z szarpania włócznią. [30] »Pod nim ostre skorupy; w błocie ścieli sobie wszelkimi ostrymi rzeczami. [31] »Sprawia, że głębiny wrą jak kocioł, a morze mąci jak w moździerzu. [32] »Zostawia za sobą błyszczącą ścieżkę, tak że się wydaje, że głębiny mają siwiznę. [33] »Nie ma na ziemi jemu podobnego, który został tak stworzony, że niczego się nie boi. [34] »Lekceważy wszelką wysoką rzecz. On jest królem nad wszystkimi synami pychy. 
«  Księga Hioba 40 Księga Hioba 41 Księga Hioba 42  »


 Źródło tekstu: Fundacja Wrota NadzieiOpis prezentowanego tekstu: Projekt realizowany przez Fundację Wrota Nadziei, uwspółcześniający archaiczną gramatykę i słownictwo Biblii Gdańskiej z roku 1632. Wydawca wyraża zgodę na kopiowanie i rozpowszechnianie całości lub części publikacji, jednak bez czerpania z tego korzyści finansowych i bez wprowadzania jakichkolwiek zmian.