Teksty » Uwspółcześniona Biblia Gdańska » Księga Psalmów » Rozdział 102
«  Księga Psalmów 101 Księga Psalmów 102 Księga Psalmów 103  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Modlitwa strapionego, gdy uciśniony wylewa przed PANEM swoją skargę. PANIE, wysłuchaj mojej modlitwy i niech przyjdzie do ciebie moje wołanie. [2] »Nie ukrywaj przede mną swego oblicza, w dniu mego ucisku nakłoń ku mnie swego ucha; w dniu, w którym cię wzywam, szybko mnie wysłuchaj. [3] »Moje dni bowiem nikną jak dym, a moje kości są rozpalone jak ognisko. [4] »Moje serce jest porażone i usycha jak trawa, tak że zapomniałem jeść chleb. [5] »Od głosu mego wołania moje kości przylgnęły mi do ciała. [6] »Jestem podobny do pelikana na pustyni, jestem jak sowa na pustkowiu. [7] »Czuwam i jestem jak samotny wróbel na dachu. [8] »Przez cały dzień znieważają mnie moi wrogowie i przeklinają mnie ci, którzy szaleją przeciwko mnie. [9] »Jadam bowiem popiół jak chleb, a mój napój mieszam ze łzami; [10] »Z powodu twego gniewu i zapalczywości, bo podniosłeś mnie i strąciłeś. [11] »Moje dni są jak chylący się cień, a ja usycham jak trawa. [12] »Ale ty, PANIE, trwasz na wieki, a twoja pamięć z pokolenia na pokolenie. [13] »Powstaniesz i zmiłujesz się nad Syjonem, bo czas, byś się nad nim zlitował, gdyż nadszedł czas wyznaczony. [14] »Twoi słudzy bowiem miłują jego kamienie i litują się nad jego prochem; [15] »A poganie będą się bać imienia PANA i wszyscy królowie ziemi – twojej chwały; [16] »Gdy PAN odbuduje Syjon i ukaże się w swojej chwale; [17] »Przychyli się do modlitwy opuszczonych i nie pogardzi ich modlitwą. [18] »Zapiszą to dla przyszłego pokolenia, a lud, który ma być stworzony, będzie chwalić PANA. [19] »Spojrzał bowiem z wysokości swojej świątyni; PAN popatrzył z nieba na ziemię; [20] »Aby wysłuchać jęku więźniów i uwolnić skazanych na śmierć; [21] »Aby głosili na Syjonie imię PANA i jego chwałę w Jeruzalem; [22] »Gdy się zgromadzą razem narody i królestwa, aby służyć PANU. [23] »Osłabił w drodze moją siłę, skrócił moje dni. [24] »Powiedziałem: Mój Boże, nie zabieraj mnie w połowie moich dni; twoje lata bowiem trwają z pokolenia na pokolenie. [25] »Ty dawno założyłeś fundamenty ziemi i niebiosa są dziełem twoich rąk. [26] »One przeminą, ale ty pozostajesz; wszystkie jak szata się zestarzeją, zmienisz je jak płaszcz i będą odmienione. [27] »Ale ty zawsze jesteś ten sam, a twoje lata nigdy się nie skończą. [28] »Synowie twoich sług będą trwać u ciebie, a ich potomstwo zostanie przed tobą utwierdzone. 
«  Księga Psalmów 101 Księga Psalmów 102 Księga Psalmów 103  »


 Źródło tekstu: Fundacja Wrota NadzieiOpis prezentowanego tekstu: Projekt realizowany przez Fundację Wrota Nadziei, uwspółcześniający archaiczną gramatykę i słownictwo Biblii Gdańskiej z roku 1632. Wydawca wyraża zgodę na kopiowanie i rozpowszechnianie całości lub części publikacji, jednak bez czerpania z tego korzyści finansowych i bez wprowadzania jakichkolwiek zmian.