Teksty » Uwspółcześniona Biblia Gdańska » Księga Psalmów » Rozdział 106
«  Księga Psalmów 105 Księga Psalmów 106 Księga Psalmów 107  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Alleluja. Wysławiajcie PANA, bo jest dobry, bo jego miłosierdzie trwa na wieki. [2] »Któż wypowie wielkie dzieła PANA i ogłosi całą jego chwałę? [3] »Błogosławieni, którzy strzegą sądu i czynią sprawiedliwość w każdym czasie. [4] »Pamiętaj o mnie, PANIE, przez miłość do swego ludu; nawiedź mnie swoim zbawieniem; [5] »Abym widział szczęście twoich wybranych, cieszył się radością twego narodu i chlubił się razem z twoim dziedzictwem. [6] »Zgrzeszyliśmy wraz z naszymi ojcami, popełniliśmy nieprawość i postąpiliśmy niegodziwie. [7] »Nasi ojcowie w Egipcie nie zrozumieli twoich cudów, nie pamiętali wielkości twego miłosierdzia, lecz buntowali się nad Morzem Czerwonym. [8] »A jednak ich wybawił przez wzgląd na swoje imię, aby okazać swą moc. [9] »Zgromił Morze Czerwone i wyschło; i przeprowadził ich przez głębiny jak przez pustynię. [10] »Tak wybawił ich z ręki tego, który ich nienawidził, i odkupił ich z ręki wroga. [11] »Wody okryły ich ciemięzców, nie został ani jeden z nich. [12] »Wtedy uwierzyli jego słowom i śpiewali na jego chwałę. [13] »Szybko jednak zapomnieli o jego dziełach, nie czekali na jego rady. [14] »Pałali żądzą na pustyni, na próbę wystawiali Boga na pustkowiu. [15] »I dał im, czego żądali, lecz zesłał na ich dusze wycieńczenie. [16] »Gdy w obozie zazdrościli Mojżeszowi i Aaronowi, świętemu PANA; [17] »Otworzyła się ziemia i pochłonęła Datana, i zakryła zgromadzenie Abirama; [18] »I zapłonął ogień w tym zgromadzeniu, płomień spalił niegodziwych. [19] »Zrobili cielca na Horebie i odlanemu posągowi oddali pokłon; [20] »I zamienili swą chwałę na podobieństwo wołu jedzącego trawę. [21] »Zapomnieli o Bogu, swoim wybawcy, który dokonywał wielkich czynów w Egipcie; [22] »Cudownych dzieł w ziemi Chama, rzeczy strasznych nad Morzem Czerwonym. [23] »Dlatego powiedział, że wytraciłby ich, gdyby Mojżesz, jego wybrany, nie stanął w wyłomie przed nim, aby odwrócić jego gniew, by ich nie wytracił. [24] »Wzgardzili też wspaniałą ziemią, nie wierząc jego słowu. [25] »I szemrząc w swoich namiotach, nie byli posłuszni głosowi PANA. [26] »Dlatego podniósł na nich swoją rękę, aby ich wytracić na pustyni; [27] »Aby ich potomstwo rozrzucić wśród pogan i rozproszyć ich po ziemiach. [28] »Przyłączyli się też do Baal-Peor i jedli ofiary składane umarłym. [29] »Tak pobudzili Boga do gniewu swymi postępkami, że spadła na nich plaga; [30] »Wtedy powstał Pinchas, dokonał sądu i plaga ustała. [31] »Poczytano mu to za sprawiedliwość po wszystkie pokolenia, na wieki. [32] »Rozgniewali go znowu u wód Meriba, tak że  Mojżesz wiele ucierpiał z ich powodu; [33] »Rozdrażnili bowiem jego ducha i mówił nierozważnie swymi ustami. [34] »Nie wytępili narodów, jak im to PAN nakazał. [35] »Lecz zmieszali się z tymi narodami i nauczyli się ich czynów; [36] »I służyli ich bożkom, które stały się dla nich pułapką. [37] »Ofiarowali bowiem demonom swoich synów i swoje córki; [38] »I przelewali krew niewinną, krew swoich synów i córek, których ofiarowali bożkom Kanaanu, i ziemia została skalana rozlewem krwi. [39] »Splamili się swymi czynami i cudzołożyli swymi postępkami. [40] »Dlatego PAN zapłonął gniewem przeciw swemu ludowi, tak że obrzydził sobie swoje dziedzictwo. [41] »I wydał ich w ręce pogan, i panowali nad nimi ci, którzy ich nienawidzili. [42] »I uciskali ich wrogowie, ujarzmili ich swoją ręką. [43] »Wielokrotnie ich ocalał, lecz oni rozgniewali go swymi zamysłami i zostali upokorzeni przez swoje nieprawości. [44] »A jednak wejrzał na ich ucisk i usłyszał ich wołanie. [45] »Przypomniał sobie bowiem o swoim przymierzu z nimi i pożałował według swej wielkiej litości. [46] »Wzbudził też litość dla nich u wszystkich, którzy ich uprowadzili w niewolę. [47] »Wybaw nas, PANIE, nasz Boże, i zgromadź nas spośród pogan, abyśmy wysławiali twoje święte imię i chlubili się twoją chwałą. [48] »Błogosławiony PAN, Bóg Izraela, od wieków na wieki; niech cały lud powie: Amen. Alleluja. 
«  Księga Psalmów 105 Księga Psalmów 106 Księga Psalmów 107  »


 Źródło tekstu: Fundacja Wrota NadzieiOpis prezentowanego tekstu: Projekt realizowany przez Fundację Wrota Nadziei, uwspółcześniający archaiczną gramatykę i słownictwo Biblii Gdańskiej z roku 1632. Wydawca wyraża zgodę na kopiowanie i rozpowszechnianie całości lub części publikacji, jednak bez czerpania z tego korzyści finansowych i bez wprowadzania jakichkolwiek zmian.