Teksty » Uwspółcześniona Biblia Gdańska » Księga Koheleta » Rozdział 1
«  Księga Przysłów 31 Księga Koheleta 1 Księga Koheleta 2  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Słowa Kaznodziei, syna Dawida, króla w Jerozolimie. [2] »Marność nad marnościami – mówi Kaznodzieja – marność nad marnościami. Wszystko jest marnością. [3] »Jaki pożytek ma człowiek z całego swego trudu, który podejmuje pod słońcem? [4] »Jedno pokolenie przemija, drugie pokolenie przychodzi, lecz ziemia trwa na wieki. [5] »Słońce wschodzi i słońce zachodzi, i spieszy do swego miejsca, z którego znów wschodzi. [6] »Wiatr idzie na południe i zawraca na północ, krąży nieustannie i znowu wraca na drogę swego krążenia. [7] »Wszystkie rzeki płyną do morza, lecz morze się nie przepełnia; do miejsca, z którego rzeki płyną, znowu wracają. [8] »Wszystkie rzeczy pełne trudu, a człowiek nie zdoła tego wyrazić. Oko nie nasyci się patrzeniem ani ucho nie napełni się słuchaniem. [9] »To, co było, jest tym, co będzie; a to, co się stało, jest tym, co się stanie. I nie ma nic nowego pod słońcem. [10] »Czy jest coś, o czym można by powiedzieć: Patrz, to jest coś nowego? I to już było w dawnych czasach, które były przed nami. [11] »Nie ma pamięci o dawnych rzeczach; także o tych, które będą, nie będzie pamięci u tych, którzy potem nastaną. [12] »Ja, Kaznodzieja, byłem królem nad Izraelem w Jerozolimie. [13] »I przyłożyłem się w swoim sercu do tego , aby mądrością szukać wszystkiego i wybadać wszystko, co się dzieje pod niebem. To uciążliwe zadanie Bóg dał synom ludzkim, aby się nim trudzili. [14] »Widziałem wszystkie sprawy, jakie się dzieją pod słońcem, a oto wszystko jest marnością i utrapieniem ducha. [15] »Tego, co krzywe, nie da się wyprostować, a tego, czego brak, nie da się policzyć. [16] »Tak więc pomyślałem w swoim sercu: Oto wzbogaciłem się i dano mi więcej mądrości niż wszystkim, którzy byli przede mną w Jerozolimie. I moje serce doświadczyło wielkiej mądrości i wiedzy. [17] »I przyłożyłem się w swoim sercu do tego , aby poznać mądrość, a także by poznać szaleństwo i głupotę. Ale poznałem, że i to jest utrapieniem ducha. [18] »Gdzie bowiem jest wiele mądrości, tam jest wiele smutku. A kto przysparza wiedzy, przysparza i cierpienia. 
«  Księga Przysłów 31 Księga Koheleta 1 Księga Koheleta 2  »


 Źródło tekstu: Fundacja Wrota NadzieiOpis prezentowanego tekstu: Projekt realizowany przez Fundację Wrota Nadziei, uwspółcześniający archaiczną gramatykę i słownictwo Biblii Gdańskiej z roku 1632. Wydawca wyraża zgodę na kopiowanie i rozpowszechnianie całości lub części publikacji, jednak bez czerpania z tego korzyści finansowych i bez wprowadzania jakichkolwiek zmian.