Teksty » Uwspółcześniona Biblia Gdańska » Ewangelia Łukasza » Rozdział 1
«  Ewangelia Marka 16 Ewangelia Łukasza 1 Ewangelia Łukasza 2  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Ponieważ wielu podjęło się sporządzić opis tych wydarzeń, co do których mamy zupełną pewność; [2] »Tak jak nam je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami słowa; [3] »Postanowiłem i ja, który to wszystko od początku dokładnie wybadałem, opisać ci to po kolei, zacny Teofilu; [4] »Abyś nabrał pewności co do tego, czego cię nauczono. [5] »Za dni Heroda, króla Judei, żył pewien kapłan imieniem Zachariasz, ze zmiany Abiasza. Miał on za żonę jedną z córek Aarona, której na imię było Elżbieta. [6] »Oboje byli sprawiedliwi w oczach Boga, postępując nienagannie według wszystkich przykazań i nakazów Pana. [7] »Nie mieli jednak dziecka, ponieważ Elżbieta była niepłodna, i oboje byli w podeszłym wieku. [8] »A gdy pełnił służbę kapłańską przed Bogiem w kolejności swojej zmiany; [9] »Zgodnie ze zwyczajem urzędu kapłańskiego padł na niego los, aby wejść do świątyni Pana i palić kadzidło. [10] »A cała rzesza ludzi modliła się na zewnątrz w czasie kadzenia. [11] »Wtedy ukazał mu się anioł Pana stojący po prawej stronie ołtarza kadzenia. [12] »I przeraził się Zachariasz na jego widok, i ogarnął go strach. [13] »Lecz anioł powiedział do niego: Nie bój się, Zachariaszu, bo twoja modlitwa została wysłuchana. Elżbieta, twoja żona, urodzi ci syna, któremu nadasz imię Jan. [14] »Będzie to dla ciebie radość i wesele; i wielu będzie się radować z jego narodzin. [15] »Będzie bowiem wielki w oczach Pana. Nie będzie pił wina ani mocnego napoju i zostanie napełniony Duchem Świętym już w łonie swojej matki. [16] »I wielu z synów Izraela nawróci do Pana, ich Boga. [17] »On bowiem pójdzie przed nim w duchu i mocy Eliasza, aby zwrócić serca ojców ku dzieciom, a opornych ku roztropności sprawiedliwych, aby przygotować Panu lud gotowy. [18] »I powiedział Zachariasz do anioła: Po czym to poznam? Bo ja jestem stary i moja żona jest w podeszłym wieku. [19] »A anioł mu odpowiedział: Ja jestem Gabriel, który stoi przed Bogiem. Zostałem posłany, aby mówić do ciebie i przynieść ci tę radosną nowinę. [20] »I będziesz niemy, i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, kiedy się to stanie, dlatego że nie uwierzyłeś moim słowom, które się wypełnią w swoim czasie. [21] »A ludzie czekali na Zachariasza i dziwili się, że tak długo przebywa w świątyni. [22] »Kiedy wyszedł, nie mógł do nich mówić. I zrozumieli, że miał widzenie w świątyni, bo dawał im znaki, i pozostał niemy. [23] »A gdy skończyły się dni jego posługi, wrócił do swego domu. [24] »Po tych dniach Elżbieta, jego żona, poczęła i ukrywała się przez pięć miesięcy, mówiąc: [25] »Tak mi uczynił Pan w dniach, kiedy wejrzał na mnie , aby zdjąć moją hańbę w oczach ludzi. [26] »A w szóstym miesiącu Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret; [27] »Do dziewicy zaślubionej mężczyźnie, któremu na imię było Józef, z rodu Dawida; a dziewicy było na imię Maria. [28] »Kiedy anioł przyszedł do niej, powiedział: Witaj, obdarowana łaską, Pan jest z tobą. Błogosławiona jesteś między kobietami. [29] »Ale ona, ujrzawszy go , zlękła się z powodu jego słów i zastanawiała się, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. [30] »Wtedy anioł powiedział do niej: Nie bój się, Mario, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. [31] »Oto poczniesz w swym łonie i urodzisz syna, któremu nadasz imię Jezus. [32] »Będzie on wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da mu tron jego ojca Dawida. [33] »I będzie królował nad domem Jakuba na wieki, a jego królestwu nie będzie końca. [34] »Wtedy Maria powiedziała do anioła: Jak to się stanie, skoro nie obcowałam z mężczyzną? [35] »A anioł jej odpowiedział: Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego zacieni cię. Dlatego też to święte, co się z ciebie narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. [36] »A oto Elżbieta, twoja krewna, także poczęła syna w swojej starości i jest w szóstym miesiącu ta, którą nazywano niepłodną. [37] »Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego. [38] »I powiedziała Maria: Oto służebnica Pana, niech mi się stanie według twego słowa. Wtedy odszedł od niej anioł. [39] »W tych dniach Maria wstała i poszła z pośpiechem w góry do miasta w Judei. [40] »Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. [41] »A gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Marii, poruszyło się dziecko w jej łonie i Elżbieta została napełniona Duchem Świętym. [42] »I zawołała donośnym głosem: Błogosławiona jesteś między kobietami i błogosławiony jest owoc twego łona. [43] »A skądże mi to, że matka mego Pana przyszła do mnie? [44] »Gdy bowiem głos twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dziecko w moim łonie. [45] »A błogosławiona, która uwierzyła. Spełni się bowiem to, co zostało jej powiedziane przez Pana. [46] »Wtedy Maria powiedziała: Wielbi moja dusza Pana; [47] »I rozradował się mój duch w Bogu, moim Zbawicielu; [48] »Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy. Oto bowiem wszystkie pokolenia będą mnie odtąd nazywać błogosławioną. [49] »Bo uczynił mi wielkie rzeczy ten, który jest mocny, i święte jest jego imię. [50] »A jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie nad tymi, którzy się go boją. [51] »Okazał moc swoim ramieniem i rozproszył pysznych w myślach ich serc. [52] »Strącił mocarzy z tronów, a wywyższył pokornych. [53] »Głodnych napełnił dobrami, a bogaczy odprawił z niczym. [54] »Ujął się za Izraelem, swym sługą, pomny na swoje miłosierdzie; [55] »Jak mówił do naszych ojców, do Abrahama i jego potomstwa na wieki. [56] »I została z nią Maria około trzech miesięcy, a potem wróciła do swego domu. [57] »Dla Elżbiety zaś nadszedł czas porodu i urodziła syna. [58] »A gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał jej swoje wielkie miłosierdzie, cieszyli się razem z nią. [59] »A ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecko, i chcieli nadać mu imię jego ojca, Zachariasza. [60] »Ale jego matka powiedziała: Nie tak, lecz będzie się nazywał Jan. [61] »I powiedzieli do niej: Nie ma nikogo w twoim rodzie, kogo by nazwano tym imieniem. [62] »Pytali więc znakami jego ojca, jak chce go nazwać. [63] »A on poprosił o tabliczkę i napisał: Jan jest jego imię. I dziwili się wszyscy. [64] »Natychmiast otworzyły się jego usta i rozwiązał się jego język, i mówił, wielbiąc Boga. [65] »I padł strach na wszystkich ich sąsiadów, i po całej górskiej krainie judzkiej rozgłoszone zostały wszystkie te słowa. [66] »Wszyscy zaś, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i mówili: Cóż to będzie za dziecko? I była z nim ręka Pańska. [67] »A Zachariasz, jego ojciec, będąc napełniony Duchem Świętym, prorokował: [68] »Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Izraela, bo nawiedził i odkupił swój lud; [69] »I wzbudził nam róg zbawienia w domu Dawida, swego sługi; [70] »Jak mówił przez usta swoich świętych proroków, którzy byli od wieków; [71] »Że nas wybawi od naszych nieprzyjaciół i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą; [72] »Aby okazać miłosierdzie naszym ojcom i przypomnieć swoje święte przymierze; [73] »I przysięgę, którą złożył Abrahamowi, naszemu ojcu; [74] »Że nam da, abyśmy mu służyli bez lęku, wybawieni z ręki naszych nieprzyjaciół; [75] »W świętości i sprawiedliwości przed nim po wszystkie dni naszego życia. [76] »A ty, dziecko, będziesz nazwane prorokiem Najwyższego, bo pójdziesz przed obliczem Pana, aby przygotować jego drogi; [77] »I żeby jego ludowi dać poznać zbawienie przez przebaczenie mu grzechów; [78] »Dzięki serdecznemu miłosierdziu naszego Boga, przez które nawiedził nas wschód słońca z wysoka; [79] »Aby oświecić siedzących w ciemności i w cieniu śmierci, aby skierować nasze kroki na drogę pokoju. [80] »A dziecko rosło i umacniało się w duchu, i przebywało na pustyniach aż do dnia ukazania się przed Izraelem. 
«  Ewangelia Marka 16 Ewangelia Łukasza 1 Ewangelia Łukasza 2  »


 Źródło tekstu: Fundacja Wrota NadzieiOpis prezentowanego tekstu: Projekt realizowany przez Fundację Wrota Nadziei, uwspółcześniający archaiczną gramatykę i słownictwo Biblii Gdańskiej z roku 1632. Wydawca wyraża zgodę na kopiowanie i rozpowszechnianie całości lub części publikacji, jednak bez czerpania z tego korzyści finansowych i bez wprowadzania jakichkolwiek zmian.