Teksty » Uwspółcześniona Biblia Gdańska » Ewangelia Łukasza » Rozdział 2
«  Ewangelia Łukasza 1 Ewangelia Łukasza 2 Ewangelia Łukasza 3  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »A w tych dniach wyszedł dekret cesarza Augusta, aby spisano cały świat. [2] »A ten pierwszy spis odbył się, gdy Kwiryniusz był namiestnikiem Syrii. [3] »Szli więc wszyscy, aby dać się spisać, każdy do swego miasta. [4] »Poszedł też Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawida, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i z rodu Dawida; [5] »Aby dać się spisać z Marią, poślubioną sobie małżonką, która była brzemienna. [6] »A gdy tam byli, nadszedł czas porodu. [7] »I urodziła swego pierworodnego syna, owinęła go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie. [8] »A byli w tej okolicy pasterze przebywający w polu i trzymający straż nocną nad swoim stadem. [9] »I oto stanął przy nich anioł Pana, a chwała Pana zewsząd ich oświeciła. I ogarnął ich wielki strach. [10] »I powiedział do nich anioł: Nie bójcie się, bo oto zwiastuję wam wielką radość, która będzie udziałem całego ludu. [11] »Dziś bowiem w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan. [12] »A to będzie dla was znakiem: Znajdziecie niemowlę owinięte w pieluszki i leżące w żłobie. [13] »I zaraz z aniołem przybyło mnóstwo wojsk niebieskich chwalących Boga i mówiących: [14] »Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój, wobec ludzi dobra wola. [15] »A gdy aniołowie odeszli od nich do nieba, pasterze mówili między sobą: Chodźmy aż do Betlejem i zobaczmy to, co się wydarzyło, a co Pan nam oznajmił. [16] »Spiesząc się więc, przyszli i znaleźli Marię, Józefa i niemowlę leżące w żłobie. [17] »A ujrzawszy, rozgłosili to, co zostało im powiedziane o tym dziecku. [18] »A wszyscy, którzy słyszeli, dziwili się temu, co pasterze im mówili. [19] »Lecz Maria zachowywała wszystkie te słowa, rozważając je w swoim sercu. [20] »I wrócili pasterze, wielbiąc i chwaląc Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, tak jak im zostało powiedziane. [21] »A gdy minęło osiem dni i należało obrzezać dziecko, nadano mu imię Jezus, którym nazwał je anioł, zanim się poczęło w łonie. [22] »Gdy też według Prawa Mojżesza minęły dni jej oczyszczenia, przynieśli go do Jerozolimy, aby stawić go przed Panem; [23] »(Tak jak jest napisane w Prawie Pana: Każdy mężczyzna otwierający łono będzie nazywany świętym Panu); [24] »I żeby złożyć ofiarę według tego, co zostało powiedziane w Prawie Pana, parę synogarlic albo dwa gołąbki. [25] »A był w Jerozolimie człowiek imieniem Symeon. Ten człowiek był sprawiedliwy i bogobojny, oczekujący pociechy Izraela, a Duch Święty był nad nim. [26] »I objawił mu Bóg przez Ducha Świętego, że nie ujrzy śmierci, dopóki nie zobaczy Chrystusa Pańskiego. [27] »Przyszedł on prowadzony przez Ducha Świętego do świątyni. A gdy rodzice wnosili dziecko – Jezusa, aby postąpić z nim według zwyczaju prawa; [28] »Wtedy on, wziąwszy go na ręce, chwalił Boga i mówił: [29] »Teraz pozwalasz odejść twemu słudze, Panie, w pokoju, według twego słowa; [30] »Gdyż moje oczy ujrzały twoje zbawienie; [31] »Które przygotowałeś wobec wszystkich ludzi; [32] »Światłość na oświecenie pogan i chwałę twego ludu, Izraela. [33] »A Józef i jego matka dziwili się temu, co o nim mówiono. [34] »I błogosławił im Symeon, i powiedział do Marii, jego matki: Oto ten położony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, przeciwko któremu będą mówić; [35] »(I twoją duszę miecz przeniknie), aby myśli wielu serc zostały objawione. [36] »A była tam prorokini Anna, córka Fanuela, z pokolenia Asera, która była w bardzo podeszłym wieku, a żyła siedem lat z mężem od swego dziewictwa. [37] »była wdową mającą około osiemdziesięciu czterech lat, która nie opuszczała świątyni, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. [38] »Ona też, przyszedłszy w tej właśnie chwili, dziękowała Panu i mówiła o nim wszystkim, którzy oczekiwali odkupienia w Jerozolimie. [39] »A gdy wykonali wszystko według prawa Pana, wrócili do Galilei, do swego miasta, Nazaretu. [40] »Dziecko zaś rosło i umacniało się w duchu, będąc pełne mądrości, a łaska Boga była nad nim. [41] »A jego rodzice chodzili co roku do Jerozolimy na święto Paschy. [42] »I gdy miał dwanaście lat, poszli do Jerozolimy, zgodnie ze zwyczajem tego święta. [43] »A gdy minęły te dni i już wracali, dziecię Jezus zostało w Jerozolimie, ale Józef i jego matka o tym nie wiedzieli. [44] »Lecz sądząc, że jest w towarzystwie podróżnych, przeszli dzień drogi i szukali go wśród krewnych i znajomych. [45] »A gdy go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy, szukając go. [46] »A po trzech dniach znaleźli go siedzącego w świątyni wśród nauczycieli, słuchającego i pytającego ich. [47] »I wszyscy, którzy go słuchali, zdumiewali się jego rozumem i odpowiedziami. [48] »rodzice, ujrzawszy go, zdziwili się. I powiedziała do niego jego matka: Synu, dlaczego nam to zrobiłeś? Oto twój ojciec i ja z bólem serca szukaliśmy ciebie. [49] »I powiedział do nich: Czemu mnie szukaliście? Czy nie wiedzieliście, że muszę być w tym, co należy do mego Ojca? [50] »Lecz oni nie zrozumieli tych słów, które im mówił. [51] »Wtedy poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu, i był im posłuszny. A jego matka zachowywała wszystkie te słowa w swoim sercu. [52] »A Jezusowi przybywało mądrości i wzrostu oraz łaski u Boga i u ludzi. 
«  Ewangelia Łukasza 1 Ewangelia Łukasza 2 Ewangelia Łukasza 3  »


 Źródło tekstu: Fundacja Wrota NadzieiOpis prezentowanego tekstu: Projekt realizowany przez Fundację Wrota Nadziei, uwspółcześniający archaiczną gramatykę i słownictwo Biblii Gdańskiej z roku 1632. Wydawca wyraża zgodę na kopiowanie i rozpowszechnianie całości lub części publikacji, jednak bez czerpania z tego korzyści finansowych i bez wprowadzania jakichkolwiek zmian.