Teksty » Uwspółcześniona Biblia Gdańska » Ewangelia Łukasza » Rozdział 24
«  Ewangelia Łukasza 23 Ewangelia Łukasza 24 Ewangelia Jana 1  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Pierwszego dnia tygodnia wczesnym rankiem przyszły do grobu, niosąc wonności, które przygotowały, a z nimi i inne kobiety; [2] »I zastały kamień odwalony od grobowca. [3] »A wszedłszy do środka, nie znalazły ciała Pana Jezusa. [4] »A gdy zakłopotały się z tego powodu, nagle dwaj mężowie stanęli przy nich w lśniących szatach. [5] »I przestraszone, schyliły twarze ku ziemi, a oni powiedzieli do nich: Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? [6] »Nie ma go tu, ale powstał z martwych. Przypomnijcie sobie, jak wam mówił, gdy był jeszcze w Galilei: [7] »Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzesznych ludzi i ukrzyżowany, a trzeciego dnia zmartwychwstać. [8] »I przypomniały sobie jego słowa. [9] »A wróciwszy od grobu, oznajmiły to wszystko jedenastu i wszystkim pozostałym. [10] »A były to: Maria Magdalena i Joanna, Maria, matka Jakuba, i inne z nimi, które opowiedziały to apostołom. [11] »Lecz ich słowa wydały im się niczym baśnie i nie uwierzyli im. [12] »Wtedy Piotr wstał i pobiegł do grobu. A gdy się nachylił, zobaczył płótna leżące osobno i odszedł, dziwiąc się temu, co się stało. [13] »A tego samego dnia dwaj z nich szli do wioski zwanej Emmaus, która była oddalona o sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. [14] »I rozmawiali ze sobą o tym wszystkim, co się stało. [15] »A gdy tak rozmawiali i wspólnie się zastanawiali, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. [16] »Lecz ich oczy były zakryte, żeby go nie poznali. [17] »I zapytał ich: Cóż to za rozmowy prowadzicie między sobą w drodze? Dlaczego jesteście smutni? [18] »A jeden z nich, któremu było na imię Kleofas, odpowiedział mu: Czy jesteś tylko przychodniem w Jerozolimie i nie wiesz, co się tam w tych dniach stało? [19] »I zapytał ich: O czym? A oni mu odpowiedzieli: O Jezusie z Nazaretu, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie przed Bogiem i całym ludem; [20] »Jak naczelni kapłani i nasi przywódcy wydali go na śmierć i ukrzyżowali. [21] »A my spodziewaliśmy się, że on odkupi Izraela. Lecz po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak to się stało. [22] »Nadto niektóre z naszych kobiet zdumiały nas: były wcześnie rano przy grobie; [23] »A nie znalazłszy jego ciała, przyszły, mówiąc, że miały widzenie aniołów, którzy powiedzieli, iż on żyje. [24] »Wówczas niektórzy z naszych poszli do grobu i zastali wszystko tak, jak mówiły kobiety, ale jego nie widzieli. [25] »Wtedy on powiedział do nich: O głupi i serca nieskorego do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! [26] »Czyż Chrystus nie musiał tego wycierpieć i wejść do swojej chwały? [27] »I zaczynając od Mojżesza i wszystkich proroków, wykładał im, co było o nim napisane we wszystkich Pismach. [28] »I zbliżyli się do wsi, do której szli, a on zachowywał się tak, jakby miał iść dalej. [29] »Lecz oni go przymusili, mówiąc: Zostań z nami, bo zbliża się wieczór i dzień się już kończy. Wszedł więc, aby z nimi zostać. [30] »A gdy siedział z nimi za stołem, wziął chleb, pobłogosławił i łamiąc, podawał im. [31] »Wtedy otworzyły się im oczy i poznali go, lecz on zniknął im z oczu. [32] »I mówili między sobą: Czy nasze serce nie pałało w nas, gdy rozmawiał z nami w drodze i otwierał nam Pisma? [33] »A wstawszy o tej godzinie, wrócili do Jerozolimy i zastali zgromadzonych jedenastu i tych, którzy z nimi byli. [34] »Ci mówili: Pan naprawdę zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi. [35] »Oni zaś opowiedzieli, co się stało w drodze i jak go poznali przy łamaniu chleba. [36] »A gdy to mówili, sam Jezus stanął pośród nich i powiedział do nich: Pokój wam. [37] »A oni się zlękli i przestraszeni myśleli, że widzą ducha. [38] »I zapytał ich: Czemu się boicie i czemu myśli budzą się w waszych sercach? [39] »Popatrzcie na moje ręce i nogi, że to jestem ja. Dotknijcie mnie i zobaczcie, bo duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że ja mam. [40] »Kiedy to powiedział, pokazał im ręce i nogi. [41] »Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i dziwili się, zapytał ich: Macie tu coś do jedzenia? [42] »I podali mu kawałek pieczonej ryby i plaster miodu. [43] »A on wziął i jadł przy nich. [44] »Potem powiedział do nich: To są słowa, które mówiłem do was, będąc jeszcze z wami, że musi się wypełnić wszystko, co jest o mnie napisane w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach. [45] »Wtedy otworzył ich umysły, żeby rozumieli Pisma. [46] »I powiedział im: Tak jest napisane i tak Chrystus musiał cierpieć, i trzeciego dnia zmartwychwstać; [47] »I w jego imieniu ma być głoszona pokuta i przebaczenie grzechów wszystkim narodom, począwszy od Jerozolimy. [48] »A wy jesteście tego świadkami. [49] »A oto ja ześlę na was obietnicę mego Ojca, a wy zostańcie w mieście Jerozolimie, aż będziecie przyobleczeni mocą z wysoka. [50] »I wyprowadził ich aż do Betanii, a podniósłszy ręce, błogosławił ich. [51] »A gdy ich błogosławił, rozstał się z nimi i został uniesiony w górę do nieba. [52] »A oni oddali mu pokłon i wrócili do Jerozolimy z wielką radością. [53] »I byli zawsze w świątyni, chwaląc i błogosławiąc Boga. Amen. 
«  Ewangelia Łukasza 23 Ewangelia Łukasza 24 Ewangelia Jana 1  »


 Źródło tekstu: Fundacja Wrota NadzieiOpis prezentowanego tekstu: Projekt realizowany przez Fundację Wrota Nadziei, uwspółcześniający archaiczną gramatykę i słownictwo Biblii Gdańskiej z roku 1632. Wydawca wyraża zgodę na kopiowanie i rozpowszechnianie całości lub części publikacji, jednak bez czerpania z tego korzyści finansowych i bez wprowadzania jakichkolwiek zmian.