Teksty » Biblia Królowej Zofii - Transkrypcja » 1 Księga Mojżeszowa » Rozdział 3
«  1 Księga Mojżeszowa 2 1 Księga Mojżeszowa 3 1 Księga Mojżeszowa 4  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Ale że wąż był gorącszy w szwem stworzeniu żywącego na ziemi, jeż to był uczynił Pan Bog. Jenże rzekł k żenie: „Czemu wam Bog zapowiedział, abyście nie jedli wszego owocu rajskiego?” [2] »Jemuż to żona otpowiedziała: „Owoce z drzewa, jiż to jest w raju, jemy, [3] »ale owoca z drzewa, jeż to jest pośrzod raja, przykazał nam Bog, abychom nie jedli ani się jego dotykali, abychom sna nie umarli”. [4] »I otpowiedział wąż k żenie: „Nikakie śmiercią nie umrzecie, [5] »bo wie Bog, że ktorykoli dzień jego ukusicie, otworzą się oczy wasze a będziecie jako bogowie wiedząc dobre i złe”. [6] »I uźrzała żona, że jest dobry owoc jeść z tego drzewa a krasne na zrok, a k widzeniu rozkoszne, ❬i❭ wziąwszy tego owoca i śnie a da jego swemu mężu, jenże teże śniadł. [7] »I otworzyły się oczy obiema, to jest oczy rozuma. A gdyż uznamionałasta, żesta naga, a wziąwszy liście fikowe uczyniłasta sobie wieniki. [8] »A gdyż usłyszałasta głos Pana Boga chodzącego po południu ❬w raju❭, skrył się Adam i jego żona przed obliczym Pana Boga pośrzod rajskiego drzewa. [9] »I zawołał Pan Bog na Adama a rzkąc k niemu: „Adamie, gdzie jeś?” [10] »Jenże rzekł: „Gospodnie, głos twoj słyszałeśm w raju a bojałeśm się, przeto iżem nag, i skryłeśm się”. [11] »Jemuż to Pan rzekł: „I kto ukazał tobie, żeś nag, jedno iżeś jadł s owoca tego drzewa, jeż tocieśm zapowiedział jego nie jeść?” [12] »I rzekł jest Adam: „Żona, jążeś mi dał towarzyszkę, dała mi owoca z drzewa i śniadłeśm”. [13] »I rzekł Bog: „Czemuś to uczyniła?” Otpowiedziała: „Wąż mię zdradził i śniadłaśm”. [14] »I rzekł Pan Bog ku wężowi: „Przeto żeś to uczynił, będziesz przekląt a złorzeczenik miedzy wszem stworzenim i źwierzęty ziemskimi, a będziesz na piersiach łazić a ziemię jeść po wszytki twe dni. [15] »A ustawię nieprzyjaźń miedzy tobą a miedzy żoną, a płodem twym a płodem jej, a onać stros❬ko❭ce i setrze głowę twoję, a ty będziesz nieprzyjaciel stopam jej”. [16] »A żenie lepak rzekł jest Bog: „Rozmnożę twoję biadę i twa poczęcia w starości z boleścią będziesz rodzić swe syny a pod mocą męską będziesz, a on będzie nad tobą panować”. [17] »A Adamowi rzecze: „Przeto iżeś swej żony posłuchał głosu a jadłeś owoc z drzewa, jeż tocieśm był przykazał, aby jego nie jadł, przeklęta ziemia w twem uczynieniu. S usilim pokarma ziemskiego będziesz pożywać po wszytki dni wieku twego. [18] »Tarnie a głog będzie rodzić a byle ziemskie będziesz jeść. [19] »W potu swego oblicza będziesz sobie chleba dobywać, aliż się w ziemię nawrocisz, z jejżeś to uczynion, bo proch jeś a w proch się obrocisz”. [20] »Opięć zdział Adam jimię swej żenie Jewa, przeto aby mać była wszego stworzenia człowieczego. [21] »I uczynił Pan Bog Adamowi a jego żenie suknie kożane a oblek je [22] »i rzekł: „Owa toć Adam jako jeden z nas uczynion jest wiedząc dobre i złe. Przeto aby nie dosiągł swą ręką na drzewo żywota wiecznego a nie uczosł owoca a śniadł, i był by żyw na wieki”. [23] »Wypuścił jego s raja rozkoszy, aby działał ziemię, z ktorejże to jest uczynion. [24] »I wyrzucił Adama s raja a ustawił przed rajem rozkoszy cherubin a płomienny miecz w ręku ku ostrzeganiu drogi ku drzewu żywota. 
«  1 Księga Mojżeszowa 2 1 Księga Mojżeszowa 3 1 Księga Mojżeszowa 4  »


 Źródło tekstu: Instytut Języka Polskiego PAN w KrakowieOpis prezentowanego tekstu: Tekst opracowany na podstawie "Korpusu tekstów staropolskich do roku 1500" udostępnionego przez Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk w Krakowie. Tekst zamieszczony za zgodą IJP PAN.