Teksty » Biblia Królowej Zofii - Transkrypcja » 4 Księga Mojżeszowa » Rozdział 15
«  4 Księga Mojżeszowa 14 4 Księga Mojżeszowa 15 4 Księga Mojżeszowa 16  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »I mowił jest Pan ku Mojżeszowi rzekąc: [2] »„Mow synom israelskim a powiesz k nim: A gdyż w[y]nidziecie do ziemie przebytka waszego, ktorąż ja dam wam, [3] »a uczynicie ofierę Bogu w ❬o❭biatę zapalną bo obiatę pokojną śluby pełniącą, albo z dobrej woli ofierując dary, albo na świątki wasze, kadząc wonią chętną Panu z wołow albo z owiec, [4] »ofierować będzie, ktożkoli zabiłby ❬...❭, ofieruje bili dziesiątą cząstkę efi skropioną ole❬j❭em, jeż to będzie mieć miarę cztwartą część hin, [5] »a wino ku zapalonym obiatom też miary da na ofierę zapalną albo na obiatę wiciężną. Wszelkie barany [6] »i skopy będzie taka ofiera z bili ze dwu dziesiątku, jaż to pokropiona będzie olejem trzeciej części hin tej miary, [7] »a wino palące rzeczy obiaty trzeciej części tej miary hin ofierować będzie w wonią przechętną Panu. [8] »Ale gdyż z wołow uczynisz ofierę albo obiatę wiciężną Panu, aby spełnił ślub albo pokojnie obiaty, [9] »dasz na każdem wole bieli trzy dziesiątki pokropione olejem, jeż to będą mieć poł miary hin. [10] »A wino ku zapalnym obiatam tejże miary na ofierę przechętną wonią Panu. [11] »Tak uczyńcie [12] »po wszech wolech Panu i skopiech, i baraniech, i koźlech. [13] »Tako bydlący jako przychodzący [14] »tym urzędem ofierować będą obiaty w świątyni. [15] »Jedno przykazanie i sąd będzie takież wam jako gościem w ziemi”. [16] »I mowił jest Pan Mojżeszowi rzekąc: [17] »„Mow synom israelskim a powiesz jim: [18] »Gdyż przydziecie do ziemie, ktorąż ja wam dam, [19] »a będziecie jeść chleb kraja tego, odłożycie pirworodzone Bogu [20] »z pokarma waszego. Jakoż to z ziemie pirworodzone odłożycie, [21] »takież i z warzywa napirwszego dajcie Bogu. [22] »Pakli z niewiedzenia uczynicie a przemienicie csokoli z tego, jeż to jest mowił Pan ku Mojżeszowi [23] »i przykazał przeń wam, ot tego dnia, jegoż jest począł przykazować i potem, [24] »a zapomnieliby uczynić tego wielkość, cielca ofierować będzie z stada obiatę zapalnią w wonią przechętną Panu Bogu a ofiery jego i palone rzeczy, jakoż obyczajowie jego potrzebują, a kozła za grzech. [25] »I będzie prosić kapłan za wszytko pospolstwo synow israelskich, i będzie jim odpuszczono, bo są nie z swej wolej zgrzeszyli, a wszakże ofierować będą kadzidło Panu za sie[ni] a za grzech swoj i za niewiedzenie swe. [26] »I odpuszczono będzie osadzie, wszemu ludu synow israelskich i przychodniom, ktorzyż po gościnach są miedzy wami, bo wina jest wszemu ludu za niewiadomość. [27] »Aczby dusza jedna nie wiedzęcy zgrzeszyła, ofierować będzie kozę roczną za grzech swoj, [28] »i będzie się modlić za nię kapłan, że jest nie wiedząc zgrzeszyła przed Panem, i uprosi jej miłość a będzie jej odpuszczono. [29] »Tak bydlącym jako przychodzącym jedno prawo będzie wszem, ktorzyż zgrzeszają niewiadomie. [30] »Ale dusze, ktoreż z pychy uczynią nieco zgrzeszą, lecz bądź mieszczanin, lecz bądź gość, ktoryż przeciw Panu szemrzący był jest, zginie z ludu swego, [31] »bo słowo boże wzgardził a prz❬y❭kazanie jego zruszył jest, a przeto zgładzon będzie i poniesie grzech swoj”. [32] »I stało się jest, gdyż byli synowie israelszczy na puszczy i naleźli człowieka zbierającego drwa w dzień sobotny, [33] »i podali ji Mojżeszowi i Aaronowi, i wszytkiej wielikości, [34] »ktorzyż to wrzucili jego w ciemnicę nie wiedząc, cso nad nim mieliby uczynić. [35] »I rzecze Pan ku Mojżeszowi: „Śmiercią umrze człowiek ten, obrzuci ji kamienim wszystek zbor przed stany”. [36] »A gdyż ji wywiodą precz, kamienim ji obrzucą i umrze, jakoż przykazał Pan Mojżeszowi. [37] »I rzecze Pan Mojżeszowi: [38] »„Mow k synom israelskim a powiesz jim, ać uczynią sobie podołki na cztyrzech węglech płaszczowych, przyczyniając k nim motowęzy modre, [39] »ktoreż gdyż uźrzy, wspomienie wszytko przykazanie boże a nie będzie naśladować myślenia swego ani oczyma w rozmajitych rzeczach nieczystoty, [40] »ale więcej pamiętając przykazanie boże, pełniąc je i będą święci Bogu swemu. [41] »Ja Pan Bog wasz, jenżem was wywiodł z ziemie ejipskiej, abych był wasz Bog”. 
«  4 Księga Mojżeszowa 14 4 Księga Mojżeszowa 15 4 Księga Mojżeszowa 16  »


 Źródło tekstu: Instytut Języka Polskiego PAN w KrakowieOpis prezentowanego tekstu: Tekst opracowany na podstawie "Korpusu tekstów staropolskich do roku 1500" udostępnionego przez Instytut Języka Polskiego Polskiej Akademii Nauk w Krakowie. Tekst zamieszczony za zgodą IJP PAN.