Teksty » Biblia to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza » 2 Księga Samuela » Rozdział 22
«  2 Księga Samuela 21 2 Księga Samuela 22 2 Księga Samuela 23  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »W dniu, w którym PAN wyrwał Dawida z ręki wszystkich jego wrogów, a w tym z ręki Saula, skierował on do PANA słowa tej pieśni. [2] »Powiedział wtedy: PAN moją skałą, twierdzą i ratunkiem. [3] »On moim Bogiem, opoką i ucieczką. On moją tarczą, gwarantem wybawienia i mą warowną wieżą. On mym schronieniem i moim wybawcą, On mnie chroni przed gwałtem. [4] »Wołam do PANA - On jest godzien chwały - I przezwyciężam wszystkich moich wrogów. [5] »Już ogarniały mnie spienione fale śmierci, Wzbudzały grozę potoki bezprawia, [6] »Już zaciskała się pętla świata zmarłych, Wpadłem w śmiertelną sieć. [7] »Lecz w tej niedoli zawezwałem PANA, Zacząłem wołać do mojego Boga, A On usłyszał ze swojego przybytku, Dotarł do Niego mój krzyk. [8] »Wtedy zadrżała, zatrzęsła się ziemia, Góry ruszyły się w swoich posadach - Przeszedł je dreszcz, bo On zapłonął gniewem. [9] »Uderzył dym niczym z Jego nozdrzy, Trawiący ogień buchnął jakby z ust, Strzeliły iskry rozżarzonych węgli, [10] »A On nachylił niebiosa i zstąpił, Gęstą ciemność miał pod stopami, [11] »Dosiadł cheruba, wzbił się wysoko I pognał na skrzydłach wiatru. [12] »Ciemność uczynił swym namiotem, Spowił się masą burzowych chmur. [13] »Od blasku przed Nim zapłonęły Rozżarzone węgle. [14] »A potem PAN zagrzmiał na niebiosach, Najwyższy wydał swój głos! [15] »Wypuścił strzały, rozproszył ich, Swymi błyskawicami wywołał wśród nich zamęt. [16] »PANIE, morze ukazało swe dno! Ziemia odsłoniła posady! Sprawił to Twój wojenny zew, Jakby podmuch tchnienia Twoich nozdrzy. [17] »On zaś sięgnął po mnie z wysoka I wyciągnął mnie z najgroźniejszej toni, [18] »Uratował przed potężnym wrogiem, Przed nienawiścią mocniejszych, gdy już mnie dopadali. [19] »Uderzyli na mnie w dniu mojej udręki, Ale PAN stał się moim wsparciem. [20] »Wyprowadził mnie na szeroką przestrzeń, Wyratował, znalazł we mnie upodobanie. [21] »PAN wziął pod uwagę moją sprawiedliwość, Postąpił stosownie do czystości mych czynów, [22] »Trzymałem się bowiem dróg PANA, Nie sprzeniewierzyłem się mojemu Bogu -  [23] »Wciąż mam przed oczami wszystkie Jego prawa, Nie odwracam się od żadnej Jego ustawy. [24] »Byłem wobec Niego nienaganny, Dbałem, by nie popełnić przewinienia. [25] »I PAN wynagrodził mi moją sprawiedliwość, Postąpił ze mną stosownie do mej czystości względem Niego. [26] »Ty oddanemu Tobie okazujesz wierność, Z nienagannym postępujesz nienagannie, [27] »Czysty może liczyć na Twoją czystość, Przewrotnego - czeka zaskoczenie. [28] »Ubogi lud darzysz wybawieniem, Nad wyniosłymi zaś opuszczasz wzrok. [29] »Tak, Ty, PANIE, jesteś moją pochodnią! To PAN rozświetla moją ciemność! [30] »Dzięki Tobie mogę rozbić drużynę, Z moim Bogiem pokonam każdy mur. [31] »Oto Bóg! Jego droga jest doskonała, Słowo PANA jest godne zaufania. On jest tarczą dla wszystkich, którzy się w Nim chronią. [32] »Bo kto jest Bogiem, jeżeli nie PAN? Kto jest Opoką, jeśli nie nasz Bóg? [33] »Jedynie Bóg! Moja twierdza i moc! On mnie uwalnia, abym żył nienagannie. [34] »Sprawia, że mam nogi zwinne jak u łani I dzięki Niemu staję na wyżynach. [35] »On zaprawia moje ręce do walki, Moje ramiona mogą napiąć wzmocniony spiżem łuk. [36] »Dałeś mi tarczę swojego zbawienia, A Twoja łagodność czyni mnie wielkim. [37] »Zrobiłeś dużo miejsca moim krokom, Dlatego nie chwieją się moje stopy. [38] »Będę ścigał moich wrogów do skutku, Nie zawrócę, póki ich nie pokonam. [39] »Wygubię ich, rozbiję, nie powstaną - Padną pod moje nogi. [40] »Bo dzięki Tobie mam moc do walki I przeciwników pod stopami. [41] »Moi wrogowie? Nadstawiłeś mi ich karki, Tych, którzy mnie nienawidzą, pogrążyłem w milczeniu. [42] »Wołali o pomoc, lecz nie było wybawcy, Wzywali PANA, lecz nie odpowiedział. [43] »Zetrę ich, będą jak proch ziemi, Rozetrę i podepczę ich jak błoto ulic. [44] »Ratujesz mnie od sporów z moim ludem, Stawiasz mnie na czele narodów, Służą mi ludy, których nie znałem. [45] »Cudzoziemcy kulą się przede mną, Ledwie usłyszą mój rozkaz, słuchają! [46] »Cudzoziemcy tracą odwagę, Z drżeniem wychodzą ze swych warownych grodów. [47] »PAN żyje! Niech będzie błogosławiona moja Opoka I wywyższony Bóg, Skała mojego zbawienia! [48] »Oto Bóg! On za mnie wywiera pomstę, On mi poddaje całe ludy. [49] »On mnie uwalnia od moich wrogów! Ty mnie stawiasz nad nieprzyjaciółmi, Ratujesz od ludzi, którzy dyszą gwałtem. [50] »Dlatego będę Cię, PANIE, sławił wśród narodów, Śpiewał na cześć Twojego imienia! [51] »Zapewniasz wielkie zwycięstwo swojemu królowi, Darzysz też łaską swojego pomazańca Dawida i jego potomstwo - na wieki. 
«  2 Księga Samuela 21 2 Księga Samuela 22 2 Księga Samuela 23  »


 Źródło tekstu: Stare i Nowe Przymierze dla programu E-SwordOpis prezentowanego tekstu: Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład z języka hebrajskiego, aramejskiego i greckiego. Wydanie 1. Ewangeliczny Instytut Biblijny. Poznań 2016. Tekst publikowany za zgodą Wydawcy (zgoda z dnia 20.12.2017 r.).