«  2 Księga Kronik 22 2 Księga Kronik 23 2 Księga Kronik 24  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Ukryj oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »W siódmym jednak roku Jehojada umocnił się. Wszedł w przymierze z setnikami: Azariaszem, synem Jerochama, Ismaelem, synem Jehochanana, Azariaszem, synem Obeda, Maasejaszem, synem Adajasza, i Eliszafatem, synem Zikriego. Tych zabrał ze sobą [2] »i obeszli Judę, a w czasie podróży zebrali Lewitów ze wszystkich miast Judy, naczelników rodów ojców Izraela, i sprowadzili ich do Jerozolimy. [3] »Tam, w domu Bożym, całe zgromadzenie zawarło przymierze z królem, a Jehojada oznajmił: Oto syn króla! Niech panuje, jak zapowiedział PAN potomkom Dawida. [4] »A oto, co macie zrobić: Jedna trzecia z was, kapłanów i Lewitów, którzy rozpoczynacie służbę w szabat, obejmie straż przy progach, [5] »jedna trzecia przy pałacu królewskim, a jedna trzecia przy Bramie Fundamentów. Reszta zbrojnych zajmie miejsce na dziedzińcach świątyni PANA. [6] »Niech nikt do świątyni PANA nie wchodzi, poza kapłanami i pełniącymi służbę Lewitami. Ci mogą wchodzić, ponieważ są poświęceni. Reszta zbrojnych niech pilnuje zadań powierzonych im przez PANA. [7] »Lewici niech obstawią króla, każdy z bronią w ręku, a kto podejdzie do świątyni, poniesie śmierć! Będziecie przy królu zarówno wtedy, gdy będzie wychodził, jak i wtedy, gdy będzie wchodził. [8] »Lewici i pozostali Judejczycy postąpili dokładnie tak, jak im nakazał kapłan Jehojada. Każdy wziął swoich ludzi, zarówno przychodzących w szabat, jak i wychodzących w szabat, kapłan Jehojada bowiem nie zwolnił żadnej z grup. [9] »Następnie kapłan Jehojada wydał setnikom włócznie, puklerze i tarcze, które należały do króla Dawida, a znajdowały się w świątyni Bożej, [10] »i ustawił wszystkich zbrojnych, każdego z bronią w ręku, po południowej i po północnej stronie świątyni w kierunku ołtarza oraz świątyni, dookoła króla. [11] »Następnie syna królewskiego wyprowadzono, nałożono mu koronę, wręczono świadectwo i obwołano królem, a Jehojada i jego synowie namaścili go i zawołali: Niech żyje król! [12] »Gdy Atalia usłyszała wołania ludzi, strażników ochrony oraz tych, którzy wiwatowali na cześć króla, przyszła do zgromadzonych w świątyni PANA. [13] »Spojrzała i zobaczyła króla przy jego kolumnie, u wejścia. Dowódcy i trębacze stali obok niego, cały lud ziemi cieszył się i dął w trąby, a śpiewacy przy wtórze instrumentów kierowali uwielbieniem. Na ten widok Atalia rozdarła swoje szaty i zawołała: Zdrada! Zdrada! [14] »Wówczas kapłan Jehojada posłał setników, naczelników wojska, z takim poleceniem: Wyprowadźcie ją ze świątyni w kierunku szeregów, a tego, kto pójdzie za nią, zabijcie mieczem! Kapłan nie chciał bowiem, aby ginęła w świątyni PANA. [15] »Schwytali ją więc, a kiedy doszli do wejścia Bramy Końskiej pałacu królewskiego, pozbawili ją życia. [16] »Jehojada zaś zawarł przymierze między sobą a całym ludem i królem, że będą ludem PANA. [17] »Potem cały lud wkroczył do świątyni Baala i zburzył ją. Porozbijano jej ołtarze i podobizny, a Matana, kapłana Baala, zabito przed ołtarzami. [18] »Jehojada zaś ustanowił straże w świątyni PANA. Składały się one z kapłanów i Lewitów, którym obowiązki przy składaniu PANU ofiar całopalnych w świątyni PANA przydzielił Dawid - jak napisano w Prawie Mojżesza - wśród radości i przy pieśniach, zgodnie z zarządzeniem Dawida. [19] »Postawił też odźwiernych przy bramach świątyni PANA, aby nie wchodził do niej nikt w jakiś sposób nieczysty. [20] »Potem zebrał setników, możnych oraz przełożonych ludu i wraz z całym ludem ziemi sprowadził króla ze świątyni PANA. Bramą Wysoką przeszli do pałacu królewskiego i posadzili tam króla na tronie. [21] »Lud przeżywał radość, w mieście panował spokój, a Atalia zginęła od miecza. 
«  2 Księga Kronik 22 2 Księga Kronik 23 2 Księga Kronik 24  »


 Źródło tekstu: Stare i Nowe Przymierze dla programu E-SwordOpis prezentowanego tekstu: Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza [przekład literacki]. Przekład z języka hebrajskiego, aramejskiego i greckiego. Wydanie 1. Ewangeliczny Instytut Biblijny. Poznań 2016. Tekst publikowany za zgodą Wydawcy (zgoda z dnia 20.12.2017 r.).