Teksty » Biblia to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza » Księga Nehemiasza » Rozdział 9
«  Księga Nehemiasza 8 Księga Nehemiasza 9 Księga Nehemiasza 10  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »W tym samym miesiącu, w dwudziestym czwartym jego dniu, synowie Izraela zgromadzili się ponownie. Byli w trakcie postu, przybyli odziani we włosiennice i posypani prochem. [2] »Potomkowie Izraela odcięli się od obcych plemion i stanęli, aby wyznać swoje grzechy oraz winy swoich ojców. [3] »Stojąc na swoich miejscach, przez czwartą część dnia czytali zwój z Prawem PANA, swojego Boga, a przez kolejną czwartą część dnia wyznawali grzechy i składali pokłony PANU, swojemu Bogu. [4] »Na stopniu przeznaczonym dla Lewitów stanęli: Jeszua, Bani, Kadmiel, Szebaniasz, Buni, Szerebiasz, Bani i Kenani i donośnie wołali do PANA, swojego Boga. [5] »Lewici zaś, Jeszua i Kadmiel, Bani, Chaszabnejasz, Szerebiasz, Hodiasz, Szebaniasz i Petachiasz, wezwali: Powstańcie! Błogosławcie PANA, waszego Boga! [Błogosławiony niech będzie PAN, Bóg Izraela] Od wieków - i na wieki! Błogosławili więc chwalebne Jego imię, wspanialsze niż wszystko, co można by ująć we wszelkim błogosławieństwie i uwielbieniu: [6] »Ty jesteś PAN, ten jedyny! Ty stworzyłeś niebiosa, stworzyłeś niebiosa niebios i wszystkie ich zastępy, wszystko, co wypełnia ziemię i wszystko, co mieszka w morzach, Ty także wszystko utrzymujesz przy życiu, a cały zastęp niebios Tobie składa pokłon! [7] »Ty jesteś PAN - ten Bóg, który wybrał Abrama, wyprowadził go z Ur chaldejskiego i nadał mu imię Abraham. [8] »Gdy stwierdziłeś, że jego serce jest Tobie wierne, zawarłeś z nim przymierze, że dasz mu ziemię Kananejczyków, Chetytów, Amorytów, Peryzytów, Jebuzytów i Girgaszytów, że dasz ją jego potomstwu, i dotrzymałeś słowa, bo jesteś sprawiedliwy. [9] »Wejrzałeś potem na niedolę naszych ojców w Egipcie i wysłuchałeś ich wołania nad Morzem Czerwonym. [10] »Dokonałeś znaków i cudów na faraonie, na wszystkich jego sługach, na ludzie jego ziemi, bo widziałeś, z jaką butą traktowali Twój lud, rozsławiłeś więc swoje imię, podobnie jak to jest dzisiaj. [11] »Rozdzieliłeś przed nimi morze, przeszli jego środkiem jak po suchej ziemi, tych zaś, którzy ich ścigali, wrzuciłeś w głębiny, jak kamień w potężne odmęty. [12] »Potem w słupie obłoku wiodłeś ich za dnia, a w słupie ognia nocą, by oświetlić przed nimi drogę, po której mieli iść. [13] »Zstąpiłeś też na górę Synaj, rozmawiałeś z nimi z nieba, nadałeś im sprawiedliwe prawa, sprawdzone pouczenia, dobre ustawy i przykazania. [14] »Ogłosiłeś im też swój święty szabat, nadałeś przykazania i ustawy - całe Prawo za pośrednictwem swego sługi, Mojżesza. [15] »Gdy byli głodni, karmiłeś ich chlebem z nieba, a gdy spragnieni, wydobyłeś wodę ze skały, pozwoliłeś im wejść i wziąć w dziedzictwo ziemię, o której przysiągłeś, że dasz im ją w posiadanie. [16] »Lecz oni, nasi ojcowie, okazali się hardzi, nie chcieli zgiąć swoich karków i przestrzegać Twoich przykazań. [17] »Byli nieposłuszni, nie pamiętali o cudach, których dokonywałeś z nimi. Przeciwnie, byli uparci, wybrali sobie przywódcę, by wrócić z nim do niewoli - do Egiptu! Lecz Ty okazałeś się Bogiem wielkiego przebaczenia, miłosiernym i litościwym, cierpliwym i wielce łaskawym - i ich nie porzuciłeś. [18] »Nawet gdy uczynili sobie lanego cielca i powiedzieli: To jest twój Bóg, który cię wyprowadził z Egiptu! I kiedy popełniali przerażające bluźnierstwa, [19] »Ty w ogromnym swoim miłosierdziu nie porzuciłeś ich na pustyni! Słup obłoku nie odstąpił od nich, prowadził ich za dnia; nie odstąpił słup ognia w nocy, wciąż im oświetlał drogę, po której mieli iść. [20] »Swojego dobrego Ducha dałeś, by ich pouczał, swojej manny nie odjąłeś od ich ust, a gdy byli spragnieni, nie odmówiłeś im wody. [21] »Przez czterdzieści lat ich utrzymywałeś, byli na pustyni, lecz nie odczuli braku: nie zużyły się ich ubrania i nie opuchły nogi. [22] »Poddałeś im królestwa i ludy, przydzieliłeś odległe zakątki, stąd wzięli w posiadanie ziemię Sychona, ziemię króla Cheszbonu, i ziemię Oga, króla Baszanu. [23] »Ich synów pomnożyłeś jak gwiazdy na niebie i sprowadziłeś do ziemi, o której powiedziałeś ich ojcom, że do niej wejdą i że ją posiądą. [24] »I rzeczywiście przybyli synowie, objęli ziemię w posiadanie, a Ty upokorzyłeś przed nimi jej mieszkańców, Kananejczyków. Wydałeś w ich ręce królów i ludy tej ziemi, by mogli postąpić z nimi według swojej woli. [25] »Zdobyli warowne miasta, przejęli żyzną ziemię, posiedli domy pełne wszelkich dóbr, drążone cysterny, winnice, oliwne gaje i drzewa owocowe - w obfitości. Wówczas jedli i stali się syci, utyli, pławiąc się w Twojej wielkiej dobroci. [26] »I wkrótce zhardzieli, zbuntowali się przeciw Tobie. Twoje Prawo rzucili za siebie, zabijali Twoich proroków, którzy przychodzili ich ostrzec, aby wrócili do Ciebie! Jednak nie odstąpili od swych okropnych bluźnierstw. [27] »Dlatego wydałeś ich w ręce ich wrogów, a ci ich ciemiężyli. Lecz gdy w ucisku wołali do Ciebie, Ty wysłuchiwałeś ich z nieba i według Twego ogromnego miłosierdzia słałeś im wybawicieli, którzy im nieśli ratunek. [28] »Ledwie jednak zaznali spokoju, znów dopuszczali się zła wobec Ciebie, dlatego znów wydawałeś ich w ręce wrogów, którzy ich brali we władanie. Wtedy kolejny raz zawracali, znów wołali o pomoc do Ciebie, a Ty wysłuchiwałeś ich z nieba i wyrywałeś z niewoli. Czyniłeś to zgodnie z Twym ogromnym miłosierdziem - wiele razy. [29] »Ostrzegałeś ich, chcąc by wrócili do Twojego Prawa, lecz oni byli hardzi, nie słuchali Twoich przykazań. Grzeszyli przeciw Twoim rozstrzygnięciom - dzięki którym żyje ten, kto je wypełnia - pokazywali swe nieugięte ramię, wystawiali swój usztywniony kark - i nie słuchali. [30] »Znosiłeś ich tak przez wiele lat, ostrzegałeś przez swego Ducha, czyniłeś to przez swoich proroków, ale nie chcieli słuchać, więc wydałeś ich w ręce ludów różnych ziem. [31] »W swym ogromnym miłosierdziu nie położyłeś im jednak kresu, nie porzuciłeś ich, bo jesteś Bogiem miłosiernym i litościwym. [32] »A teraz, Boże nasz, Boże wielki, potężny, wzbudzający lęk, dotrzymujący przymierza i łaski, weź pod uwagę wszystkie te trudności, które spotkały nas i naszych królów, naszych książąt i naszych kapłanów, naszych proroków i naszych ojców - cały Twój lud, i to od dni królów Asyrii aż po dzień dzisiejszy. [33] »Bo Ty jesteś sprawiedliwy we wszystkim, co nas spotkało - tak, postępowałeś wiernie. To my byliśmy bezbożni. [34] »Nasi królowie i książęta, nasi kapłani i ojcowie nie wypełniali Twojego Prawa i nie zważali na Twe przykazania, lekceważyli Twoje przestrogi, przez które ich ostrzegałeś! [35] »Gdy jeszcze byli w swoim królestwie i opływali w Twe wielkie dostatki, które im dałeś w ziemi rozległej i żyznej, roztaczającej się przed ich oczami - już wtedy nie służyli Ci i nie odeszli od swych niegodziwości. [36] »Oto my dzisiaj jesteśmy niewolnikami w ziemi, którą dałeś naszym ojcom, aby korzystali z jej plonów i dóbr - my w niej jesteśmy niewolnikami! [37] »Jej obfite plony służą królom, których ustanowiłeś nad nami za nasze grzechy. Oni panują nad naszymi ciałami, nad naszym bydłem według swojej woli - a my jesteśmy w wielkim ucisku! [38] »(10:1) W związku z tym wszystkim zawieramy pisemną umowę. Pieczętują ją nasi książęta, Lewici i kapłani. 
«  Księga Nehemiasza 8 Księga Nehemiasza 9 Księga Nehemiasza 10  »


 Źródło tekstu: Stare i Nowe Przymierze dla programu E-SwordOpis prezentowanego tekstu: Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład z języka hebrajskiego, aramejskiego i greckiego. Wydanie 1. Ewangeliczny Instytut Biblijny. Poznań 2016. Tekst publikowany za zgodą Wydawcy (zgoda z dnia 20.12.2017 r.).