«  Księga Hioba 19 Księga Hioba 20 Księga Hioba 21  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Ukryj oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »Wtedy odezwał się Sofar z Naama: [2] »Chcę ci odpowiedzieć, bo biję się z myślami i czuję się do tego zmuszony. [3] »Słyszę to obraźliwe pouczenie i zgodnie z mym zrozumieniem mój duch podsuwa mi odpowiedź. [4] »Czy wiesz o tym, że od zawsze, od zamieszkania człowieka na ziemi, [5] »triumf bezbożnych trwał krótko, a radość niegodziwych tylko chwilę? [6] »Choćby wyniosłość takiego dosięgała niebios, a jego głowa dotykała obłoków, [7] »ginął na zawsze tak jak to, co wydalał, a ci, którzy go widywali, pytali: Gdzie się podział? [8] »Ulatywał jak sen, był nie do znalezienia, znikał jak nocne widziadło. [9] »Oglądano go - i nagle przestano, bo zniknął ze swojego sąsiedztwa. [10] »Jego dzieci musiały czynić zadość oszukanym, a jego potomstwo zwracać zagrabione bogactwo. [11] »Pomimo że sam czuł się młodo, musiał rześki położyć się w prochu. [12] »Choć złem osładzał sobie usta, choć skrywał je pod językiem, [13] »cieszył się nim zamiast je porzucić, zatrzymywał je na podniebieniu, [14] »to w jego wnętrzu te przysmaki zmieniły się w jad żmii. [15] »Chłonął bogactwa, ale musiał je zwrócić, Bóg wyparł je z jego brzucha. [16] »Wessał jad żmii i zabił go język gada. [17] »Nie cieszyły go już potem rzeki bogactw, potoki miodu i mleka. [18] »Musiał oddać, co zyskał, zamiast to strawić, nie nacieszył się swoim utargiem. [19] »Gnębił bowiem i porzucał ubogich, zagarniał niesłusznie cudze domy. [20] »Nie znał umiaru w zachciankach, nie powściągał żadnego ze swych pragnień. [21] »Z jego uczty nic nie zostawało, dlatego musiały przepaść jego dobra. [22] »Pomimo dostatku dosięgały go troski, z całą mocą nawiedzała niedola. [23] »Kiedy się najadał, Bóg zsyłał żar swojego gniewu i uderzał go gradem swoich razów. [24] »Chciał uciec przed żelazem, lecz go przeszył łuk spiżowy. [25] »Wyciągnął z pleców strzałę - grot lepki od żółci - i zadrżał ogarnięty strachem. [26] »Gęsty mrok zaczaił się na jego skarby, jego zaś i pozostałych z nim w namiocie pochłonął ogień przez nikogo nie wzniecony. [27] »Niebiosa odsłaniały jego winę, a ziemia powstawała przeciw niemu. [28] »Powódź zmywała jego dom, rozpływał się on w dniu Bożego gniewu. [29] »Taki dział Bóg wyznaczał bezbożnemu, takie dziedzictwo Bóg im zawsze zapowiadał. 
«  Księga Hioba 19 Księga Hioba 20 Księga Hioba 21  »


 Źródło tekstu: Stare i Nowe Przymierze dla programu E-SwordOpis prezentowanego tekstu: Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza [przekład literacki]. Przekład z języka hebrajskiego, aramejskiego i greckiego. Wydanie 1. Ewangeliczny Instytut Biblijny. Poznań 2016. Tekst publikowany za zgodą Wydawcy (zgoda z dnia 20.12.2017 r.).