Teksty » Biblia to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza » Księga Jeremiasza » Rozdział 48
«  Księga Jeremiasza 47 Księga Jeremiasza 48 Księga Jeremiasza 49  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »O Moabie. Tak mówi PAN Zastępów, Bóg Izraela: Biada Nebo, gdyż jest spustoszone! Kiriataim zawstydzone, zdobyte! Zhańbiona twierdza! Rozbita! [2] »Nie ma po co sławić Moabu pieśnią. Tak, w Cheszbonie obmyślili mu nieszczęście: Chodźmy, zniszczmy go, by przestał być narodem! Także ty zamilkniesz, Madmeno! Ścigać cię będzie miecz! [3] »Słuchaj! Rozlega się krzyk z Choronaim! Spustoszenie! Ogromne zniszczenie! [4] »Rozbity jest Moab! Donoszą o strasznym krzyku jego młodych. [5] »Tak! Ścieżką do Luchit idą ludzie z wielkim płaczem! Tak! Na zboczach Choronaim słychać wrogi krzyk niszczących! [6] »Uciekajcie! Ratujcie swoje życie! Stańcie się jak jałowiec na pustyni! [7] »Tak! Ponieważ polegałeś na swych dziełach i swych skarbach, zostaniesz zdobyty, Moabie! I uda się Kemosz do niewoli, a za nim jego kapłani i książęta. [8] »Pod każde miasto nadciągnie niszczyciel! I żadne z nich nie ujdzie! Zniszczona będzie dolina i spustoszona równina - mówi PAN. [9] »Dajcie skrzydła Moabowi! Bo całkiem uleci! Jego miasta staną się pustkowiem, nie będzie w nich mieszkańca! [10] »Przeklęty, kto wykonuje dzieło PANA niedbale, i przeklęty, kto wstrzymuje Jego miecz od krwi! [11] »Cieszył się Moab bezpieczeństwem od młodości, odpoczywał on przy swym wystałym winie, nie przelewano go z naczynia do naczynia i nie szedł do niewoli. Dlatego zachował się jego smak i jego zapach pozostał niezmieniony. [12] »Dlatego idą dni - oświadcza PAN - gdy poślę na niego piwnicznych. Oni go przeleją! Opróżnią jego naczynia i potłuką dzbany. [13] »I zawiedzie się Moab na Kemoszu, jak Izrael zawiódł się na Betel, swej nadziei! [14] »Już nie możecie powiedzieć: Jesteśmy bohaterami i ludźmi dzielnymi w walce. [15] »Bo nadciągnie niszczyciel miast moabskich, a kwiat jego młodzieży pójdzie na rzeź - oświadcza Król, którego imię brzmi PAN Zastępów. [16] »Bliska jest klęska Moabu! Rychłe jego nieszczęście! [17] »Opłakujcie go, wszyscy wokół niego, wszyscy, którzy wymieniacie jego imię! Mówcie: O, złamana jest jego mocna laska, pokruszone wspaniałe berło! [18] »Zejdź na dół, porzuć chwałę i usiądź na spieczonej ziemi, mieszkanko, córko Dibonu, bo niszczyciel Moabu wystąpi też przeciw tobie, zniszczy twoje warownie! [19] »Stań na drodze i rozejrzyj się, mieszkanko Aroeru! Zatrzymaj zbiega lub zbiegłą, zapytaj: Co się stało? [20] »Zawstydzony jest Moab, pobity! Zawódźcie, narzekajcie! Donieście w Arnonie, że Moab jest zniszczony! [21] »Wyrok spadnie też na ziemię równinną, na Cholon i na Jahzę, na Mefaat [22] »i na Dibon, na Nebo i na Bet-Diblataim, [23] »na Kiriataim i na Bet-Gamul, na Bet-Meon [24] »i na Kerijot, na Bosrę i na wszystkie miasta Moabu - dalekie i bliskie. [25] »Ścięto róg Moabu, złamano jego ramię! - oświadcza PAN. [26] »Upijcie Moab, bo wynosił się nad PANA! Niech się tarza w swoich wymiocinach! Niech się także stanie pośmiewiskiem! [27] »Bo czy nie był ci Izrael pośmiewiskiem? Natrząsałeś się przy każdym wspomnieniu o nim, jakby złapano go między złodziejami! [28] »Opuśćcie miasta i zamieszkajcie w skałach, mieszkańcy Moabu! Bądźcie jak gołębica z gniazdem u wylotu górskich rozpadlin! [29] »Słyszeliśmy o pysze Moabu! O, był zarozumiały! Słyszeliśmy o jego zadufaniu, pysze, dumie i wyniosłym sercu! [30] »Ja znam - oświadcza PAN - jego zarozumiałość i próżne przechwałki. Wiem o jego niesłusznych posunięciach! [31] »Dlatego będę zawodził nad Moabem, nad nim całym będę płakał z żalu, będę wzdychał nad ludźmi z Kir-Cheresu. [32] »Będę opłakiwał cię bardziej, niż płakano nad Jazer, winorośli Sybmy! Twoje pędy wyrosły poza morze, dosięgły aż do Jazer, a teraz na twe zbiory fig, daktyli i winogron spadnie okrutny niszczyciel! [33] »Znikły radość i wesele z sadów ziem Moabu. Wysączę z kadzi wino, nie będą go już tłoczyć ze śpiewem - tłoczącym nie będzie do śmiechu! [34] »Krzyk Cheszbonu dotrze do Elale, do Jahaz przekażą wieść o nich; od Soaru po Choronaim i Eglat Szeliszijja, bo wody Nimrim też zalegną ruinami. [35] »I sprawię - oświadcza PAN - że nie będzie miał kto w Moabie wychodzić na miejsce ofiarne, aby spalać kadzidło jego bóstwom. [36] »Dlatego moje serce pojękuje nad Moabem niczym flety. Niczym flety zawodzi nad ludźmi z Kir-Cheres - bo to, co posiadł, przepadło! [37] »Tak, na każdej głowie łysina, każda broda obcięta, na wszystkich rękach nacięcia, a na biodrach wór. [38] »Na wszystkich dachach Moabu i na jego placach słychać tylko narzekanie, gdyż rozbiłem Moab jak naczynie, którego nikt już nie pragnie - oświadcza PAN. [39] »Jakże on rozbity! Zawódźcie! Jakże został zmuszony do odwrotu! Co za wstyd! Moab stał się pośmiewiskiem! Postrachem u wszystkich sąsiadów! [40] »Gdyż tak mówi PAN: Niszczyciel jak orzeł spikuje i rozciągnie skrzydła nad Moabem! [41] »Miasta będą zdobyte i twierdze pokonane, a serca bohaterów Moabu będą w tym dniu jak serca kobiet w bólach rodzenia. [42] »I Moab będzie zniszczony tak, że przestanie być ludem, gdyż wynosił się nad PANA! [43] »Popłoch, dół i potrzask czeka cię, mieszkańcu Moabu! - oświadcza PAN. [44] »Kto ucieknie w popłochu, ten wpadnie do dołu. A kto wydostanie się z dołu, ten wpadnie w potrzask. Bo to sprowadzę na Moab w roku jego nawiedzenia - oświadcza PAN. [45] »W cieniu Cheszbonu przystanęli uchodźcy nie mający już sił, a z Cheszbonu buchnął ogień! Płomień strzelił z domu Sychona! Pożera skronie Moabu, czupryny jego dumnych wojowników! [46] »Biada tobie, Moabie! Zginął lud Kemosza! Tak! Synowie wzięci w niewolę, córki - na wygnanie! [47] »Jednak w dniach ostatecznych przywrócę Moabowi powodzenie - oświadcza PAN. Dotąd wyrok na Moab. 
«  Księga Jeremiasza 47 Księga Jeremiasza 48 Księga Jeremiasza 49  »


 Źródło tekstu: Stare i Nowe Przymierze dla programu E-SwordOpis prezentowanego tekstu: Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład z języka hebrajskiego, aramejskiego i greckiego. Wydanie 1. Ewangeliczny Instytut Biblijny. Poznań 2016. Tekst publikowany za zgodą Wydawcy (zgoda z dnia 20.12.2017 r.).