«  Księga Ozeasza 1 Księga Ozeasza 2 Księga Ozeasza 3  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Ukryj oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »(2:3) Mówcie do swoich braci: Mój-lud! A do swoich sióstr: Litość-jej-okazano! [2] »(2:4) Oskarżajcie natomiast waszą matkę! Oskarżajcie, że nie jest moją żoną, a ja nie jestem jej mężem. Niech usunie nierząd ze swej twarzy i cudzołóstwo spomiędzy swych piersi, [3] »(2:5) bo inaczej rozbiorę ją do naga, pokażę jak w dniu narodzin, uczynię podobną do pustyni, zamienię w suchą ziemię i sprawię, że umrze z pragnienia. [4] »(2:6) Co do jej dzieci, nie okażę im litości, gdyż są one dziećmi nierządu. [5] »(2:7) Tak, oddawała się innym ich matka, mnożyła wstyd ich rodzicielka. Pójdę za swoimi kochankami - mówiła. - Oni dają mi chleb oraz wodę, wełnę, len, oliwę i wino. [6] »(2:8) Dlatego cierniami zagrodzę jej drogę, otoczę ją murem - i nie znajdzie swych ścieżek. [7] »(2:9) Biegnąc, nie dogoni kochanków, gdy będzie ich szukać, nie znajdzie. W końcu powie: Ach, powrócę do mego pierwszego męża, z nim było mi lepiej niż teraz. [8] »(2:10) Ona nie wie, że to Ja dawałem jej zboże, moszcz oraz oliwę, obsypywałem ją srebrem i złotem - że to Ja, nie jej Baal. [9] »(2:11) Dlatego wrócę i odbiorę im moje zboże w czasie żniw, mój moszcz w jego porze, odejmę im moją wełnę i len, którymi osłaniała swą nagość. [10] »(2:12) Na oczach jej kochanków już wkrótce obnażę jej rozpustę - i nikt nie wyrwie jej z mojej ręki. [11] »(2:13) Tak położę kres wszystkim jej weselom i świętom, nowiom, szabatom i wszelkim rocznicom. [12] »(2:14) Spustoszę jej winnice i figowce. Mówiła o nich: To ich zapłata dla mnie. Otrzymałam ją od moich kochanków. Więc zamienię je w gąszcza i chaszcze, w żerowisko dla polnych zwierząt. [13] »(2:15) I nawiedzę ją za dni baalów, którym spalała ofiary, dla których stroiła się w kolczyki i klejnoty i łączyła się z kochankami, o Mnie natomiast zapomniała - oświadcza PAN. [14] »(2:16) Dlatego Ja ją przywabię, zaprowadzę na pustynię i przemówię do jej serca. [15] »(2:17) Tam otrzyma ode Mnie swe winnice, Dolinę Niepokoju zmienię w bramę nadziei i zaśpiewa mi tam jak za dni swej młodości, jak w dniu swojego wyjścia z Egiptu. [16] »(2:18) I stanie się w tym właśnie dniu - oświadcza PAN - że zawołasz do Mnie: Mój Mężu! Nie powiesz już: Mój Baalu! [17] »(2:19) Bo usunę z jej ust imiona baalów, nikt nie wspomni już ich imienia. [18] »(2:20) W tym dniu zawrę dla niej przymierze ze zwierzętami pól, z ptakami i z tym, co pełza po ziemi, a połamię łuk i miecz - usunę z ziemi wojnę; dzięki Mnie do snu ułożą się bezpieczni. [19] »(2:21) I poślubię cię sobie na wieki, poślubię cię, wnosząc sprawiedliwość, prawo, łaskę i litość. [20] »(2:22) Poślubię cię, wnosząc wierność - i uznasz we Mnie PANA. [21] »(2:23) W tym dniu - oświadcza PAN - odpowiem niebu, a ono odpowie ziemi, [22] »(2:24) ziemia natomiast odpowie zbożu, winogronom i oliwie, a te skierują odpowiedź do Boże-zasiej! [23] »(2:25) I zasieję ją sobie w ziemi, zlituję się nad Litości-jej-odmówiono i powiem do Nie-mojego-ludu: Jesteś Moim-ludem. A on Mi odpowie: Mój Boże! 
«  Księga Ozeasza 1 Księga Ozeasza 2 Księga Ozeasza 3  »


 Źródło tekstu: Stare i Nowe Przymierze dla programu E-SwordOpis prezentowanego tekstu: Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza [przekład literacki]. Przekład z języka hebrajskiego, aramejskiego i greckiego. Wydanie 1. Ewangeliczny Instytut Biblijny. Poznań 2016. Tekst publikowany za zgodą Wydawcy (zgoda z dnia 20.12.2017 r.).