Teksty » Biblia to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza » Ewangelia Łukasza » Rozdział 23
«  Ewangelia Łukasza 22 Ewangelia Łukasza 23 Ewangelia Łukasza 24  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Następnie całe ich zgromadzenie powstało i zaprowadzili Jezusa do Piłata. [2] »Tam zaczęli oskarżać Go w ten sposób: Stwierdziliśmy, że ten człowiek sieje zamęt w naszym narodzie, zabrania płacić podatki cesarzowi i podaje się za Chrystusa, to jest króla. [3] »Piłat zatem zadał Mu pytanie: Czy Ty jesteś królem Żydów? Sam to mówisz - odpowiedział Jezus. [4] »Wówczas Piłat oświadczył w obecności arcykapłanów i tłumu: Nie znajduję w tym człowieku żadnej winy. [5] »Oni jednak z tym większym naciskiem twierdzili: Buntuje lud, bo uczy po całej Judei; zaczął od Galilei i dotarł aż tutaj. [6] »Gdy Piłat to usłyszał, zapytał: Czy ten człowiek jest Galilejczykiem? [7] »A gdy stało się jasne, że podlega władzy Heroda, odesłał Go do niego, gdyż właśnie w tych dniach Herod przebywał w Jerozolimie. [8] »Na widok Jezusa Herod bardzo się ucieszył, bo już od dłuższego czasu chciał Go spotkać; słyszał bowiem o Nim i miał nadzieję, że zobaczy jakiś cud przez Niego dokonany. [9] »Zaczął Mu zatem stawiać pytanie za pytaniem, ale Jezus na żadne mu nie odpowiedział. [10] »Za to obecni tam arcykapłani oraz znawcy Prawa nie ustawali w gwałtownych oskarżeniach. [11] »W końcu Herod wraz ze swoją strażą potraktował Jezusa z pogardą, a dla ośmieszenia Go narzucił na Niego lśniącą dworską pelerynę i odesłał do Piłata. [12] »W taki to sposób tego dnia Herod i Piłat stali się przyjaciółmi; wcześniej bowiem byli wrogami. [13] »Piłat natomiast zwołał arcykapłanów, przełożonych oraz lud [14] »i powiedział do nich: Przyprowadziliście mi tego człowieka jako tego, który zwodzi lud, a oto ja po przesłuchaniu Go w waszej obecności nie stwierdzam, aby był On winny tego, co Mu zarzucacie. [15] »Podobnie Herod, gdyż odesłał Go do nas. Człowiek ten nie popełnił niczego, za co musiałby ponieść śmierć. [16] »Wymierzę Mu zatem karę chłosty i zwolnię. [17] »Piłat miał obowiązek zwalniać im jednego więźnia z uwagi na święta. [18] »Wtedy oni krzyknęli wszyscy razem: Precz z Nim! Wypuść nam Barabasza! [19] »(Człowiek ten znalazł się w więzieniu z powodu jakichś rozruchów w mieście oraz z powodu zabójstwa). [20] »Piłat jednak, ponieważ chciał zwolnić Jezusa, zwrócił się do nich ponownie. [21] »Lecz oni nie przestawali wołać: Na krzyż z Nim! Na krzyż! [22] »Po raz trzeci więc odezwał się do nich: Cóż złego uczynił ten człowiek? Nie stwierdziłem, by dopuścił się czegoś, za co musiałby ponieść karę śmierci. Każę Go wychłostać i zwolnię. [23] »Oni jednak uparcie wołali i żądali Jego ukrzyżowania, i ich krzyki zaczęły brać górę. [24] »W końcu Piłat orzekł, że stanie się zgodnie z ich żądaniem. [25] »Zwolnił tego, który był w więzieniu za rozruchy i morderstwo - tego, o którego prosili - a z Jezusem postąpił według ich woli. [26] »A gdy prowadzili Jezusa na śmierć, zatrzymali niejakiego Szymona Cyrenejczyka, który wracał z pola. Włożyli na niego krzyż i kazali nieść za Jezusem. [27] »Ciągnął też za Nim ogromny tłum ludzi, w tym kobiet. Biły się one w piersi i opłakiwały Go. [28] »Wówczas Jezus odwrócił się w ich stronę i powiedział: Córki jerozolimskie, nie płaczcie nade Mną. Płaczcie raczej nad sobą i nad swoimi dziećmi. [29] »Bo zbliżają się dni, w których będą mówić: Szczęśliwe kobiety niepłodne, łona, które nie rodziły, i piersi, które nie karmiły. [30] »W tych dniach będą wołać do gór: Padnijcie na nas! I do wzgórz: Przykryjcie nas! [31] »Bo jeśli z zielonym drzewem takie rzeczy czynią, co się stanie z uschłym? [32] »Prowadzili też dwóch innych ludzi. Byli oni przestępcami i mieli być straceni razem z Jezusem. [33] »Gdy więc przyszli na miejsce zwane Czaszką, ukrzyżowali tam Jego i obu przestępców, jednego z prawej, a drugiego z lewej strony. [34] »W tym czasie Jezus mówił: Ojcze, przebacz im, bo nie wiedzą, co czynią. Oni zaś losowaniem rozstrzygali, co komu ma przypaść z Jego szat[35] »Lud stał i patrzył. A przełożeni nie szczędzili drwin: Innych ratował, niech uratuje siebie - jeśli jest Bożym Chrystusem, tym wybranym. [36] »Szydzili też z Niego żołnierze. Ci podchodzili, podawali Mu kwaśne wino [37] »i wołali: Jeśli Ty jesteś królem Żydów, uratuj się! [38] »Widniał bowiem nad Nim napis: To jest król Żydów. [39] »Zaczął Mu również urągać jeden z ukrzyżowanych przestępców: Skoro jesteś Chrystusem, uratuj siebie i nas! [40] »Drugi natomiast skarcił go: Czy ty się Boga nie boisz, choć wymierzono ci taki sam wyrok? [41] »Nam wprawdzie sprawiedliwie, bo zasłużyliśmy na to, ten człowiek jednak nie zrobił nic złego. [42] »I dodał: Jezu, wspomnij o mnie, gdy przyjdziesz do swego Królestwa. [43] »Jezus mu odpowiedział: Zapewniam cię, dziś będziesz ze Mną w raju. [44] »Była wówczas mniej więcej dwunasta w południe. Aż do piętnastej całą ziemię ogarniał mrok [45] »ze względu na zaćmione słońce. Zasłona przybytku rozdarła się na dwoje, [46] »a Jezus donośnie zawołał: Ojcze, w Twoje ręce składam mego ducha. Po tych słowach wydał ostatnie tchnienie. [47] »Na ten widok setnik oddał Bogu cześć, wyznając: Rzeczywiście ten człowiek był sprawiedliwy. [48] »Tłumy zaś, które ściągnęły oglądać ukrzyżowanie, widząc, co się dzieje, biły się w pierś i zawracały. [49] »Ci wszyscy natomiast, którzy znali Jezusa, stali z daleka i patrzyli. Wśród nich były też kobiety, które całą grupą podążały za Nim z Galilei. [50] »Następnie przybył pewien człowiek imieniem Józef. Był on członkiem Wysokiej Rady, a przy tym osobą dobrą i sprawiedliwą. [51] »Nie zgadzał się z tym, co w sprawie Jezusa postanowili i uczynili inni radni. Józef pochodził z żydowskiego miasta Arymatea i żył nadzieją nadejścia Królestwa Bożego. [52] »Udał się on do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. [53] »Następnie zdjął je z krzyża, owinął w płótno i złożył w wykutym w skale grobowcu, w którym wcześniej nikt jeszcze nie był chowany. [54] »Było to w Dzień Przygotowania i wkrótce miał nastać szabat. [55] »Na miejsce pogrzebu przyszły też za Józefem kobiety, które całą grupą przybyły za Jezusem z Galilei. Widziały one grobowiec i patrzyły, jak składano ciało. [56] »Po powrocie zaś przygotowały wonności i olejki, lecz zgodnie z przykazaniem, w szabat powstrzymały się od zajęć. 
«  Ewangelia Łukasza 22 Ewangelia Łukasza 23 Ewangelia Łukasza 24  »


 Źródło tekstu: Stare i Nowe Przymierze dla programu E-SwordOpis prezentowanego tekstu: Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład z języka hebrajskiego, aramejskiego i greckiego. Wydanie 1. Ewangeliczny Instytut Biblijny. Poznań 2016. Tekst publikowany za zgodą Wydawcy (zgoda z dnia 20.12.2017 r.).