Teksty » Biblia to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza » Ewangelia Łukasza » Rozdział 24
«  Ewangelia Łukasza 23 Ewangelia Łukasza 24 Ewangelia Jana 1  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Każdy werset od nowej liniiUkryj numery wersetów
[1] »Natomiast pierwszego dnia tygodnia, ledwie zaczęło świtać, kobiety przyszły do grobowca, niosąc wcześniej przygotowane wonności. [2] »Kamień zamykający wejście zastały jednak odsunięty, [3] »a po wejściu do środka nie znalazły ciała Pana Jezusa. [4] »Gdy już nie wiedziały, co począć, oto nagle stanęli przy nich dwaj mężczyźni w połyskujących szatach. [5] »One, zdjęte strachem, pochyliły twarze ku ziemi i wówczas padły słowa: Dlaczego szukacie Żywego wśród umarłych? [6] »Nie ma Go tu, zmartwychwstał! Przypomnijcie sobie, co wam zapowiedział jeszcze w Galilei, [7] »że Syn Człowieczy musi być wydany w ręce grzesznych ludzi, zostać ukrzyżowany i trzeciego dnia zmartwychwstać. [8] »Wtedy przypomniały sobie Jego słowa. [9] »A po powrocie od grobowca doniosły o tym jedenastu oraz całej reszcie. [10] »Były to Maria Magdalena i Joanna, Maria, matka Jakuba, oraz pozostałe wraz z nimi. Opowiadały one o tym apostołom, [11] »słowa te jednak brzmiały w ich uszach jak niedorzeczność - nie wierzyli tym kobietom. [12] »Piotr natomiast wstał i pobiegł do grobowca. Tam nachylił się, zajrzał do środka, zobaczył tylko wstęgi płótna i odszedł do siebie, zdumiony tym, co zaszło. [13] »Tego samego dnia dwaj spośród nich szli do wsi zwanej Emmaus, leżącej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. [14] »Wymieniali między sobą myśli o tym, co zaszło. [15] »Gdy tak rozmawiali i stawiali sobie nawzajem pytania, sam Jezus zbliżył się i zaczął iść z nimi. [16] »Lecz ich oczy były zasłonięte, tak że Go nie rozpoznali. [17] »On zapytał ich natomiast: Cóż to za sprawy omawiacie po drodze między sobą? Stanęli ze smutkiem na twarzach. [18] »A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział: Chyba jesteś jedynym przybyszem w Jerozolimie, który nie wie, co się w niej ostatnio wydarzyło. [19] »Pan zapytał: A co takiego? Chodzi o Jezusa z Nazaretu - wyjaśnili. - Wystąpił On wobec Boga oraz całego ludu jako prorok wielkiego czynu i słowa. [20] »Na Niego to arcykapłani i nasi przełożeni wydali wyrok śmierci i ukrzyżowali. [21] »A my mieliśmy nadzieję, że On jest tym, który będzie wyzwalał Izrael. Tymczasem upływa już trzeci dzień od tego wydarzenia. [22] »Ale niektóre z naszych kobiet zaskoczyły nas. Były wczesnym rankiem przy grobowcu, [23] »lecz nie znalazły Jego ciała. Doniosły nam o tym, a ponadto opowiedziały, że ukazali im się aniołowie z wiadomością, że On żyje! [24] »Wówczas niektórzy z nas poszli do grobowca i zastali wszystko tak, jak opisały kobiety. Jego samego jednak nie spotkali. [25] »Wtedy Jezus rozpoczął: O, nierozumni! O, gnuśnego serca, nieskorzy do wiary w to wszystko, co powiedzieli prorocy. [26] »Czyż Chrystus nie musiał znieść tych cierpień, by potem wejść do swej chwały? [27] »I poczynając od Mojżesza poprzez wszystkich proroków, tłumaczył im każdy fragment Pism odnoszący się do Niego. [28] »W ten sposób zbliżyli się do wsi, do której zdążali, a On sprawiał wrażenie, jakby chciał iść dalej. [29] »Wymogli jednak na Nim: Zostań z nami, gdyż zbliża się wieczór i dzień chyli się ku końcowi. Wstąpił więc, by z nimi zostać. [30] »Gdy zasiedli do stołu, wziął chleb, pobłogosławił, złamał i zaczął im podawać. [31] »Wtedy otworzyły im się oczy. Poznali Go! Lecz On znikł. [32] »A oni powiedzieli sobie: Czy nasze serce nie płonęło, gdy mówił do nas w drodze i wyjaśniał znaczenie Pism? [33] »Jeszcze tej samej godziny wstali i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali jedenastu zgromadzonych wraz z innymi. [34] »Utrzymywali oni: Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi. [35] »Ci z kolei dokładnie opisali, co zaszło w drodze i jak Go rozpoznali po łamaniu chleba. [36] »Gdy byli w trakcie opowiadania, sam Jezus stanął pośród nich i powiedział: Pokój wam! [37] »Oni, zdjęci strachem, myśleli, że widzą ducha. [38] »Jezus jednak zapytał: Dlaczego się niepokoicie i dlaczego w waszych sercach rodzą się wątpliwości? [39] »Przyjrzyjcie się moim rękom oraz moim stopom - to jestem Ja sam. Dotknijcie Mnie. Zauważcie, że duch nie ma ciała ani kości, a Ja - jak widzicie - mam. [40] »Po tych słowach pokazał im ręce i stopy. [41] »Gdy oni nadal z radości i zdumienia nie wierzyli, powiedział: Czy macie tu coś do jedzenia? [42] »I podali Mu kawałek pieczonej ryby. [43] »On wziął ją i zjadł na ich oczach. [44] »Następnie powiedział: To są moje słowa, które wypowiedziałem do was, będąc jeszcze z wami, że musi się wypełnić wszystko, co zostało o Mnie napisane w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach. [45] »Wtedy rozjaśnił ich umysły, aby mogli rozumieć Pisma. [46] »I ciągnął dalej: Zostało napisane, że Chrystus będzie cierpiał, trzeciego dnia zmartwychwstanie [47] »i w Jego imię głoszone będzie wszystkim narodom - poczynając od Jerozolimy - opamiętanie dla przebaczenia grzechów. [48] »Wy jesteście tego świadkami. [49] »A oto Ja zsyłam na was obietnicę mojego Ojca. Wy zaś nie ruszajcie się z miasta, dopóki nie zostaniecie wyposażeni w moc z nieba. [50] »Potem wyprowadził ich aż do Betanii. Tam uniósł ręce i pobłogosławił ich. [51] »Także gdy ich błogosławił, rozstał się z nimi i zaczął wznosić się ku niebu. [52] »Oni natomiast pokłonili Mu się, po czym z wielką radością wrócili do Jerozolimy. [53] »Tam stale przebywali w świątyni i chwalili Boga. 
«  Ewangelia Łukasza 23 Ewangelia Łukasza 24 Ewangelia Jana 1  »


 Źródło tekstu: Stare i Nowe Przymierze dla programu E-SwordOpis prezentowanego tekstu: Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza. Przekład z języka hebrajskiego, aramejskiego i greckiego. Wydanie 1. Ewangeliczny Instytut Biblijny. Poznań 2016. Tekst publikowany za zgodą Wydawcy (zgoda z dnia 20.12.2017 r.).