Teksty » Ks. Eugeniusz Dąbrowski - Nowy Testament z Wulgaty » Ewangelia Mateusza » Rozdział 25
«  Ewangelia Mateusza 24 Ewangelia Mateusza 25 Ewangelia Mateusza 26  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Ukryj oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »Wtedy podobne będzie Królestwo Niebieskie dziesięciu pannom, które wziąwszy lampy wyszły na spotkanie oblubieńca i oblubienicy. [2] »Pięć z nich było głupich, a pięć mądrych. [3] »Ale pięć głupich, wziąwszy lampy, nie zabrało ze sobą oliwy, [4] »mądre natomiast wzięły oliwy w naczynia swoje wraz z lampami. [5] »A gdy się oblubieniec opóźniał, zdrzemnęły się wszystkie i posnęły. [6] »Wszakże o północy rozległo się wołanie: Oto oblubieniec nadchodzi, wynijdźcie mu na spotkanie. [7] »Wtedy powstały wszystkie one panny i opatrzyły lampy swoje. [8] »Głupie zaś rzekły do mądrych: Dajcie nam waszej oliwy, bo gasną lampy nasze. [9] »Odpowiedziały mądre, mówiąc: Aby snadź nie zabrakło nam i wam, idźcie raczej do sprzedających i kupcie sobie. [10] »A gdy one poszły kupować, przybył oblubieniec i te, które były gotowe, weszły z nim na gody. A zamknięto drzwi. [11] »W końcu przyszły i pozostałe panny mówiąc: Panie, panie, otwórz nam! [12] »A on odpowiadając rzekł: Zaprawdę mówię wam, że was nie znam. [13] »Czuwajcież tedy, bo nie wiecie dnia ani godziny. [14] »Jako bowiem człowiek pewien, odjeżdżając daleko, zwołał sługi swoje i oddał im majętność swoją. [15] »I jednemu dał pięć talentów, a drugiemu dwa, a innemu jeden: każdemu według jego zdolności. I wnet odjechał. [16] »A ten, który był wziął pięć talentów, poszedł i zarabiał nimi, a zyskał drugie pięć. [17] »Podobnie i ten, który dwa otrzymał, zyskał drugie dwa. [18] »Ale ten, który otrzymał był jeden, odszedłszy, zakopał go w ziemi i skrył pieniądze pana swego. [19] »A po długim czasie wrócił pan sług owych i począł rozliczać się z nimi. [20] »I przystąpiwszy ten, który pięć talentów otrzymał, wręczył mu drugie pięć talentów, mówiąc: Panie, dałeś mi pięć talentów, otom drugie pięć zyskał. [21] »Rzekł mu pan jego: Dobrze, sługo prawy i wierny, żeś w małym był wierny, dam ci władzę nad wieloma: wnijdź do wesela pana twego. [22] »Przystąpił też i ten, który dwa talenty otrzymał, i rzekł: Panie, dałeś mi dwa talenty, otom zyskał drugie dwa. [23] »Rzekł mu pan jego: Dobrze, sługo prawy i wierny, żeś w małym był wierny, dam ci władzę nad wieloma: wnijdź do wesela pana twego. [24] »A przystąpiwszy i ten, który był jeden talent otrzymał, rzekł: Panie, wiem, żeś jest człowiek twardy, żniesz, kędyś nie posiał, i zbierasz, gdzieś nie rozsypał. [25] »I bojąc się, odszedłem i skryłem talent twój w ziemi: oto masz, co twoje. [26] »A odpowiadając pan jego rzekł mu: Sługo zły a leniwy, wiedziałeś, że żnę, gdziem nie posiał, i zbieram, gdziem nie rozsypał, [27] »należało tedy wręczyć pieniądze moje bankierom, a po powrocie otrzymałbym, co mego, wraz z zyskiem. [28] »Weźcie przeto od niego ten talent i dajcie temu, który ma dziesięć talentów. [29] »Każdemu bowiem, kto ma, będzie dane i obfitować będzie, a temu, kto nie ma, odbiorą i to, co zdaje się posiadać [30] »A sługę niepożytecznego wrzućcie w ciemności zewnętrzne: tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. [31] »A gdy przyjdzie Syn Człowieczy w majestacie swoim i wszyscy aniołowie z nim, wtedy zasiądzie na stolicy majestatu swego. [32] »I zgromadzą się przed nim wszystkie narody, i odłączy jedne od drugich, jako pasterz odłącza owce od kozłów. [33] »I postawi owce po prawicy swojej, a kozły po lewicy. [34] »Wtedy rzecze król tym, którzy będą po prawicy jego: Pójdźcie, błogosławieni Ojca mego, i posiądźcie Królestwo zgotowane wam od założenia świata. [35] »Albowiem łaknąłem, a nakarmiliście mię; pragnąłem, a daliście mi pić; gościem byłem, a przyjęliście mnie, [36] »nagim, a przyodzialiście mię, chorym, a nawiedziliście mię, więźniem, a przyszliście do mnie. [37] »Wtedy sprawiedliwi odpowiedzą mu mówiąc: Panie, kiedyśmy cię widzieli łaknącym, a nakarmiliśmy cię; pragnącym, a daliśmy ci pić? [38] »Kiedyż to widzieliśmy cię gościem, a przyjęliśmy cię, albo nagim i przyodzialiśmy ciebie? [39] »Kiedyśmy cię widzieli chorym albo więźniem, a nawiedziliśmy ciebie? [40] »A odpowiadając król rzecze im: Zaprawdę powiadam wam, coście uczynili jednemu z tych moich braci najmniejszych, mnieście uczynili. [41] »Wtedy rzecze i tym, którzy będą po lewicy: Idźcie precz ode mnie, przeklęci, w ogień wieczny, zgotowany diabłu i aniołom jego. [42] »Albowiem łaknąłem, a nie nakarmiliście mię; pragnąłem, a nie daliście mi pić; [43] »byłem gościem, a nie przyjęliście mnie; nagim, a nie przyodzialiście mnie; chorym i więźniem, a nie nawiedziliście mnie. [44] »Wtedy odpowiedzą mu oni: Panie, kiedyśmy cię widzieli pragnącym albo łaknącym, gościem albo nagim, chorym albo więźniem, a nie usłużyliśmy tobie? [45] »Wtedy odpowie im mówiąc: Zaprawdę powiadam wam, czegokolwiek nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, mnie nie uczyniliście. [46] »I pójdą ci na mękę wieczną, a sprawiedliwi do żywota wiecznego. 
«  Ewangelia Mateusza 24 Ewangelia Mateusza 25 Ewangelia Mateusza 26  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pismo Święte Nowego Testamentu,wstęp, nowy przekład z Wulgaty, komentarz przez ks. Eugeniusza Dąbrowskiego - doktora świętej teologii; doktora nauk biblijnych. Księgarnia św. Wojciecha 1973. Poznań Warszawa Lublin. Wydanie 18. XLIII, 1024 s., [3] k. tabl.; il., mapy; 18 cm. Druk. RSW "Prasa - Książka - Ruch" Zakłady Graficzne w Bydgoszczy. Druk ukończono we wrześniu 1973 r. Ostatnie wydanie całego Nowego Testamentu. Tekst zamieszczony za zgodą Wydawnictwa Święty Wojciech [zgoda z dn. 2017.03.17]. Opracowanie tekstu: BibliePolskie.pl