Teksty » Ks. Eugeniusz Dąbrowski - Nowy Testament z Wulgaty » Ewangelia Marka » Rozdział 15
«  Ewangelia Marka 14 Ewangelia Marka 15 Ewangelia Marka 16  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Ukryj oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »I zaraz z rana najwyżsi kapłani po naradzie wraz ze starszymi uczonymi w Piśmie i całym trybunałem związawszy Jezusa powiedli i wydali Piłatowi. [2] »I zapytał go Piłat: Czyś ty jest król żydowski? A on odpowiadając rzekł mu: Sam mówisz. [3] »I oskarżali go przedniejsi kapłani o wiele rzeczy. [4] »Piłat więc ponownie zapytał go mówiąc: Nic nie odpowiadasz? Patrz, o jak wiele rzeczy cię obwiniają. [5] »A Jezus nic nad to nie odpowiedział, tak że się Piłat dziwił. [6] »A na święto zwykł był wypuszczać im jednego więźnia, któregokolwiek zażądali. [7] »A był jeden, zwany Barabaszem, uwięziony z buntownikami za popełnienie w rozruchu zabójstwa. [8] »I gdy przystąpił tłum, zaczął się domagać tego, co im czynił zawsze. [9] »Piłat tedy odpowiedział im i rzekł: Chcecie, wypuszczę wam króla żydowskiego? [10] »Wiedział bowiem, że go byli wydali najwyżsi kapłani z zawiści. [11] »Ale przedniejsi kapłani podburzali tłum, aby im raczej wypuścił Barabasza. [12] »Piłat więc, odpowiadając ponownie, rzekł im: Cóż chcecie zatem, abym uczynił z królem żydowskim? [13] »A oni znowu zawołali: Ukrzyżuj go! [14] »A Piłat rzekł do nich: Cóż więc złego uczynił? Lecz oni tym więcej krzyczeli: Ukrzyżuj go! [15] »Piłat zatem chcąc zadośćuczynić ludowi wypuścił im Barabasza, a ubiczowanego Jezusa wydał, aby był ukrzyżowany. [16] »A żołnierze wprowadzili go do przedsionka pretorium i zwołali całą kohortę. [17] »I przyodziali go w purpurę, a uplótłszy koronę z ciernia, włożyli nań. [18] »I poczęli pozdrawiać go: Witaj, królu żydowski! [19] »A bili go po głowie trzciną i plwali nań, i klękając, oddawali mu pokłon. [20] »A gdy mieli dość naigrawań, zdjęli z niego purpurę i przyoblekli go w jego własne szaty, i wyprowadzili, aby go ukrzyżować. [21] »I przymusili przechodzącego mimo, niejakiego Szymona Cyrenejczyka, idącego z pola, ojca Aleksandra i Rufa, aby niósł krzyż jego. [22] »I przywiedli go na miejsce Golgota, co się wykłada: miejsce Trupiej Głowy. [23] »I dali mu do picia wino zmieszane z mirrą, ale nie przyjął. [24] »A ukrzyżowawszy go rozdzielili szaty jego, rzucając o nie losy, co kto miał wziąć. [25] »A była godzina trzecia, gdy go ukrzyżowali. [26] »Był też i tytuł winy jego napisany: Król żydowski. [27] »Ukrzyżowali też z nim dwóch łotrów, jednego po prawicy, a drugiego po lewicy. [28] »I wypełniło się Pismo, które mówi: I do złoczyńców zaliczony był. [29] »A przechodzący mimo bluźnili mu, potrząsając głowami swymi i mówiąc: Hej, ty, co burzysz świątynię Bożą i odbudowujesz ją w ciągu trzech dni, [30] »ratuj siebie samego, zstępując z krzyża. [31] »Także i przedniejsi kapłani z uczonymi w Piśmie szydzili mówiąc jeden do drugiego: Innych ocalił, a sam siebie ocalić nie może. [32] »Chrystus, król izraelski, niechże teraz zstąpi z krzyża, abyśmy ujrzeli i uwierzyli. Także i ci, co z nim ukrzyżowani byli, lżyli go. [33] »A gdy nadeszła godzina szósta, całą ziemię zaległy ciemności aż do godziny dziewiątej. [34] »I o godzinie dziewiątej zawołał Jezus głosem wielkim, mówiąc: Eloi, Eloi, lamma sabakthani, co się wykłada: Boże mój, Boże mój, czemuś mię opuścił? [35] »A niektórzy ze stojących tam, słysząc to, mówili: Oto Eliasza wzywa. [36] »A jeden, przybiegłszy i napełniwszy gąbkę octem, włożył ją na trzcinę i dał mu pić, mówiąc: Poczekajcie, zobaczmy, czy przybędzie Eliasz, aby go zdjąć. [37] »Jezus zaś zawoławszy głosem wielkim oddał ducha. [38] »I rozdarła się na dwoje zasłona świątyni od góry aż do dołu. [39] »A setnik, który stał naprzeciw, widząc, że ten tak wołając skonał, rzekł: Prawdziwie, człowiek ten był Synem Bożym. [40] »A były tam i niewiasty przypatrujące się z daleka, między którymi była Maria Magdalena i Maria, matka Jakuba Mniejszego i Józefa, i Salome. [41] »Gdy był w Galilei, szły za nim i posługiwały jemu. I wiele innych, które razem z nim przyszły były do Jerozolimy. [42] »A gdy już nadszedł wieczór (albowiem był to dzień Przygotowania, który jest przed szabatem), [43] »przyszedł Józef z Arymatei, senator dostojny, oczekujący także Królestwa Bożego, i odważnie wszedł do Piłata, i prosił o ciało Jezusowe. [44] »A Piłat powątpiewał, czy już umarł? I zawoławszy setnika zapytał go, czy już umarł? [45] »A dowiedziawszy się od setnika darował ciało Józefowi. [46] »Józef zaś kupiwszy prześcieradło i zdjąwszy go, owinął prześcieradłem i złożył go w grobowcu, który był wykuty w skale. I zatoczył kamień przed wejściem do grobowca. [47] »A Maria Magdalena i Maria Józefowa patrzyły, gdzie go położono. 
«  Ewangelia Marka 14 Ewangelia Marka 15 Ewangelia Marka 16  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pismo Święte Nowego Testamentu,wstęp, nowy przekład z Wulgaty, komentarz przez ks. Eugeniusza Dąbrowskiego - doktora świętej teologii; doktora nauk biblijnych. Księgarnia św. Wojciecha 1973. Poznań Warszawa Lublin. Wydanie 18. XLIII, 1024 s., [3] k. tabl.; il., mapy; 18 cm. Druk. RSW "Prasa - Książka - Ruch" Zakłady Graficzne w Bydgoszczy. Druk ukończono we wrześniu 1973 r. Ostatnie wydanie całego Nowego Testamentu. Tekst zamieszczony za zgodą Wydawnictwa Święty Wojciech [zgoda z dn. 2017.03.17]. Opracowanie tekstu: BibliePolskie.pl