Teksty » Ks. Eugeniusz Dąbrowski - Nowy Testament z Wulgaty » Ewangelia Łukasza » Rozdział 2
«  Ewangelia Łukasza 1 Ewangelia Łukasza 2 Ewangelia Łukasza 3  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Ukryj oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »I stało się w one dni, że wydany został dekret przez cesarza Augusta, aby spisano wszystek świat. [2] »Pierwszy ten spis odbył się, gdy Cyryn był wielkorządcą Syrii. [3] »Szli tedy wszyscy do spisu, każdy do miasta swego. [4] »Poszedł też i Józef z Galilei z miasta Nazaret do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, jako że był z domu i pokolenia Dawidowego, [5] »aby zostać wpisanym wraz z Maryją, zaślubioną swą małżonką, brzemienną. [6] »I stało się, gdy tam byli, że wypełniły się dni, aby porodziła. [7] »I porodziła syna swego pierworodnego, i owinęła go w pieluszki, i złożyła w żłobie: nie było bowiem dla nich miejsca w gospodzie. [8] »I byli w tej krainie pasterze, czuwający i odbywający nocne straże nad stadem swoim. [9] »A oto anioł Pański stanął przy nich i jasność Boża zewsząd ich oświeciła, tak że zlękli się bojaźnią wielką. [10] »I rzekł im anioł: Nie lękajcie się, oto bowiem zwiastuję wam radość wielką, która będzie wszystkiemu ludowi, [11] »że się wam dziś narodził Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowym. [12] »A to będzie dla was znakiem: Znajdziecie niemowlę owinięte w pieluszki i złożone w żłobie. [13] »I nagle zjawiły się z aniołem zastępy wojska niebieskiego, wielbiące Boga i mówiące: [14] »Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój ludziom dobrej woli. [15] »I stało się, gdy odeszli od nich aniołowie do nieba, mówili pasterze jeden do drugiego: Pójdźmy aż do Betlejem i zobaczmy to, co się stało, o czym oznajmił nam Pan. [16] »I spiesząc się przybyli i znaleźli Maryję i Józefa oraz dzieciątko złożone w żłobie. [17] »A ujrzawszy, zrozumieli słowa, które im oznajmione były o tym dzieciątku. [18] »A wszyscy, którzy słyszeli, zdumiewali się; także i temu, co im mówili pasterze. [19] »Maryja zaś zachowywała wszystkie te słowa, rozważając je w sercu swoim. [20] »I wrócili pasterze wielbiąc i chwaląc Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jako im było powiedziane. [21] »A gdy upłynęło osiem dni, aby obrzezano dzieciątko, nazwali je imieniem Jezus, które nadane było przez anioła pierwej, niż się w łonie poczęło. [22] »A gdy się wypełniły dni oczyszczenia jej według Prawa Mojżeszowego, przynieśli je do Jeruzalem, aby je stawić przed Panem, [23] »jako napisane jest w Zakonie Pańskim: Każdy chłopiec pierworodny będzie poświęcony Panu, [24] »oraz by złożyć ofiarę według tego, co powiedziano w Zakonie Pańskim, parę synogarlic albo dwa gołąbki. [25] »A oto był w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon, a ten był sprawiedliwy i bojący się Boga, i wyczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty był w nim. [26] »I otrzymał był zapowiedź od Ducha Świętego, że nie umrze, dopóki by pierwej nie oglądał Chrystusa Pańskiego. [27] »A wiedziony natchnieniem, przybył do świątyni. I gdy wnosili dzieciątko Jezus rodzice jego, aby ze względu na nie wypełnić przepis Prawa, [28] »on wziął je na ręce swoje i wielbił Boga mówiąc: [29] »Teraz, o Panie, według słowa twego uwalniasz sługę twego w pokoju, [30] »bo ujrzały już oczy moje zbawienie twoje, [31] »któreś zgotował wobec wszystkich narodów; [32] »Światłość ku objawieniu poganom i chwałę ludu twego Izraelskiego. [33] »A ojciec jego i matka dziwili się temu, co o nim mówiono. [34] »I błogosławił im Symeon, i rzekł do Maryi, matki jego: Oto ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, na znak, któremu sprzeciwiać się będą. [35] »A duszę twoją własną przeniknie miecz, by wyszły na jaw zamysły serc wielu. [36] »I była Anna prorokini, córka Fanuela, z pokolenia Aser. Ta była już podeszła w latach, a z mężem swym żyła lat siedem od panieństwa swego. [37] »I będąc wdową do lat osiemdziesięciu czterech nie opuszczała świątyni, służąc Bogu dniem i nocą w postach i modlitwach. [38] »Ona to, nadszedłszy tejże godziny, wielbiła Pana i mówiła o nim wszystkim, którzy oczekiwali odkupienia Izraela. [39] »A gdy wykonali wszystko według Zakonu Pańskiego, wrócili do Galilei, do Nazaretu, miasta swego. [40] »A dziecię rosło i umacniało się, pełne mądrości, i łaska Boża była w nim. [41] »A rodzice jego chodzili co roku do Jeruzalem na uroczysty dzień Paschy. [42] »I gdy miał już lat dwanaście, udali się do Jerozolimy według zwyczaju onego święta. [43] »A po upływie dni, gdy wracali, zostało dziecię Jezus w Jerozolimie, a nie wiedzieli o tym rodzice jego. [44] »I mniemając, że jest on w gromadzie, uszli dzień drogi i szukali go między krewnymi i znajomymi. [45] »A nie znalazłszy wrócili do Jerozolimy, szukając go. [46] »I stało się, że po upływie trzech dni znaleźli go w świątyni, siedzącego wpośród doktorów, słuchającego ich i zadającego im pytania. [47] »A zdumiewali się wszyscy, którzy go słuchali, nad rozumem i nad odpowiedziami jego. [48] »I ujrzawszy go zdziwili się. I rzekła doń matka jego: Synu, cóżeś to nam uczynił? Oto ojciec twój i ja, bolejąc, szukaliśmy ciebie. [49] »I rzekł do nich: Cóż jest, żeście mnie szukali? Czyż nie wiedzieliście, że w tym, co jest Ojca mego, być winienem? [50] »Lecz oni nie zrozumieli słów, które im mówił. [51] »I udał się z nimi, i przyszedł do Nazaretu, a był im poddany. A matka jego wszystkie te słowa zachowywała w sercu swoim. [52] »Jezus zaś wzrastał w mądrości i latach, i w łasce u Boga i u ludzi. 
«  Ewangelia Łukasza 1 Ewangelia Łukasza 2 Ewangelia Łukasza 3  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pismo Święte Nowego Testamentu,wstęp, nowy przekład z Wulgaty, komentarz przez ks. Eugeniusza Dąbrowskiego - doktora świętej teologii; doktora nauk biblijnych. Księgarnia św. Wojciecha 1973. Poznań Warszawa Lublin. Wydanie 18. XLIII, 1024 s., [3] k. tabl.; il., mapy; 18 cm. Druk. RSW "Prasa - Książka - Ruch" Zakłady Graficzne w Bydgoszczy. Druk ukończono we wrześniu 1973 r. Ostatnie wydanie całego Nowego Testamentu. Tekst zamieszczony za zgodą Wydawnictwa Święty Wojciech [zgoda z dn. 2017.03.17]. Opracowanie tekstu: BibliePolskie.pl