Teksty » Ks. Eugeniusz Dąbrowski - Nowy Testament z Wulgaty » List do Hebrajczyków » Rozdział 6
«  List do Hebrajczyków 5 List do Hebrajczyków 6 List do Hebrajczyków 7  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Ukryj oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »Dlatego też pomijając pierwsze zasady nauki Chrystusa przejdźmy do spraw dalszych, zamiast zakładać znowu fundament przez naukę o pokucie za uczynki martwe, o wierze w Boga, [2] »o chrzcie i wkładaniu rąk, o zmartwychwstaniu i sądzie wiecznym. [3] »Uczynimy i to, jeśli Bóg pozwoli. [4] »Niepodobna bowiem, aby ci, którzy raz zostali oświeceni, zakosztowali daru niebiańskiego i stali się uczestnikami Ducha Świętego, [5] »zakosztowawszy słodyczy słowa Bożego i mocy przyszłego wieku, [6] »gdy odpadną, dali się odnowić znowu przez pokutę, oni, którzy po raz wtóry krzyżują w sobie Syna Bożego i wystawiają go na urągowisko. [7] »Bo ziemia, która często pije spadający na nią deszcz i rodzi rośliny użyteczne dla tych, którzy ją uprawiają — doznaje błogosławieństwa od Boga. [8] »Ale ta, która rodzi ciernie i osty, odrzucona jest i przekleństwa bliska, a kresem jej — spalenie. [9] »Ale chociaż tak mówimy, po was, najmilsi, spodziewamy się czegoś lepszego i bliższego zbawieniu. [10] »Wszak Bóg nie jest niesprawiedliwy, aby miał zapomnieć o pracy waszej i miłości, którąście okazali dla imienia jego, gdyście służyli świętym, a i teraz jeszcze służycie. [11] »A pragniemy, aby każdy z was okazał takie samo staranie w wypełnianiu nadziei aż do końca, [12] »abyście nie zgnuśnieli, ale stali się naśladowcami tych, którzy przez wiarę i cierpliwość odziedziczą obietnice. [13] »Gdy bowiem Bóg Abrahamowi dawał obietnicę, nie mając nikogo większego nad siebie, na którego by mógł przysiąc, poprzysiągł na siebie samego, [14] »mówiąc: Zaprawdę błogosławię ciebie i rozmnożę cię szczodrze. [15] »A ten, że oczekiwał cierpliwie, osiągnął to, co mu obiecano. [16] »Bo ludzie przysięgają na większego od siebie, a wszelki ich spór kończy się przysięgą na potwierdzenie. [17] »Przeto i Bóg chcąc dziedzicom obietnicy okazać niewzruszoność postanowienia swego dołączył przysięgę, [18] »abyśmy w dwóch rzeczach nieodmiennych, w których Bóg skłamać nie może, doznali najbardziej krzepiącej pociechy. [19] »My, którzyśmy pospieszyli uchwycić daną nam nadzieję i trzymamy się jej jako bezpiecznej i pewnej kotwicy duszy, przenikającej aż poza zasłonę, [20] »dokąd przodując nam wstąpił Jezus stawszy się najwyższym kapłanem na wieki według porządku Melchizedecha. 
«  List do Hebrajczyków 5 List do Hebrajczyków 6 List do Hebrajczyków 7  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pismo Święte Nowego Testamentu,wstęp, nowy przekład z Wulgaty, komentarz przez ks. Eugeniusza Dąbrowskiego - doktora świętej teologii; doktora nauk biblijnych. Księgarnia św. Wojciecha 1973. Poznań Warszawa Lublin. Wydanie 18. XLIII, 1024 s., [3] k. tabl.; il., mapy; 18 cm. Druk. RSW "Prasa - Książka - Ruch" Zakłady Graficzne w Bydgoszczy. Druk ukończono we wrześniu 1973 r. Ostatnie wydanie całego Nowego Testamentu. Tekst zamieszczony za zgodą Wydawnictwa Święty Wojciech [zgoda z dn. 2017.03.17]. Opracowanie tekstu: BibliePolskie.pl