Teksty » Nowy Testament - Szymon Budny » Ewangelia Mateusza » Rozdział 21
«  Ewangelia Mateusza 20 Ewangelia Mateusza 21 Ewangelia Mateusza 22  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Ukryj oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »A Gdy się przybliżyli do Jerozolima, i przyszli do Bethfagi ku górze oliwnej, tedy Jezus posłał dwu uczniu [2] »mówiąc im: Idźcie do wsi, która przeciw wam, i wnet najdziecie oślicę przywiązaną, i oślę znią; odwiązawszy przywiedcie mi. [3] »A jeśli wam kto rzecze co, rzeczcie iż ich pan potrzebuje. A wnet pośle je. [4] »A to wszytko było, aby się spełniło co rzeczono przez proroka mówiącego: [5] »Rzeczcie córce Syońskiej: Oto król twój idzie tobie cichy, i siedzący na oślicy i oślęciu (na) synie pod jarzemnej. [6] »A szedszy uczniowie i uczyniwszy jako im był roskazał Jezus, [7] »Przywiedli oślicę i oślę, i włożyli na nie odzienia swe i wsadzili (go) na nie. [8] »A (on) wielki tłum pościełali odzienia swoje na drodze, inszy lepak rąbali chrost zdrzewa i słali na drodze. [9] »A tłumy wprzód idące i za nim idące krzyczały mówiąc: Hoszyana synowi Dawidowemu. Błogosławiony idący w imię pańskie. Hoszyana na wysokościach. [10] »A gdy wszedł do Jerozolim, wzruszyło się wszystko miasto mówiąc: Kto jest ten? [11] »A tłumy mówiły: Ten jest Jezus prorok z Nazareta Galileyskiego. [12] »I wszedł Jezus do świątnice Bożej i wygnał wszytki przedające i kupujące w świątnicy, i stoły przekupników, i stolce przedawających gołębie sprzewracał. [13] »I mówi im: Napisano: Dom mój dom modlitwy nozowie się; a wy uczyniliście ji jaskinią rozbójniczą. [14] »I przystąpili k niemu ślepi i chromi w świątnicy a uzdrowił je. [15] »A ujrzawszy Arcyoffiarnicy i Księża dziwy które poczynił, i pacholęta krzyczące w świątnicy i mówiące: Hosziana synowi Dawidowemu. Rozgniewali się. [16] »I rzekli mu: Słyszyszli co ci mówią? A Jezus mówi im: Tak, nigdyli nie czytaliście, iż z ust niemowiątek i sących skończyłeś chwałę? [17] »I zostawiwszy je wyszedł wen zmiasta do Bethanij, i mieszkał tam. [18] »Rano lepak wracając się do miasta łaknął. [19] »A ujrzawszy figę na drodze przyszedł k niej, a nic nie nalazł na niej, tylko liście samo, i mówi jej: Aby się na potym owoc z ciebie nie rodził na wieki. I uschła zarazem figa. [20] »A ujrzawszy uczniowie zadziwowali się mówiąc: Jako zarazem uschła figa? [21] »A odpowiedając Jezus rzekł jim: Prawdziwie mówię wam, jeśli macie wiarę a nie wątpicie, nie tylko to fidze uczynicie, ale jeślibyście i górze tej rzekli weźmi się i wrzuć się do morza, będzie. [22] »I wszytko oczkolwiek prosilibyście w modlitwie wierząc weźmiecie. [23] »A gdy przyszedł do świątnice przystąpili k niemu uczącemu arcyoffiarnicy i starszy ludu mówiąc: Którą władzą to czynisz? I kto tobie dał władzę tę? [24] »A odpowiedając Jezus rzekł im: Spytam i ja was o jednę rzecz, którą jeśli mi powiecie, i ja wam powiem którą władzą czynię. [25] »Nurzanie Johanowe zkąd było? Zniebali albo zludzi? A oni rozmyślali wsobie mówiąc: Jeślibychmy rzekli znieba, rzecze nam: Dla czegoż tedy nie uwierzyliście mu? [26] »A jeśli rzeklibychmy z ludzi, boim się tłumu, bo wszyscy Johana mają jako proroka. [27] »A odpowiedając Jezusowi rzekli: Nie wiemy. Rzekł im i on: Ani ja powiem wam, którą władzą to czynię. [28] »A co się wam zda? Człowiek niektóry miał dwu synu, i przystąpiwszy do pierwszego, rzekł: Synu idź dzisia rób w winogradzie mym. [29] »A on odpowiedając rzekł: Nie chcę, lecz potym namyśliwszy się, poszedł. [30] »I przystąpiwszy do wtórego rzekł takież. A on odpowiedając rzekł: Ja idę panie, a nieszedł. [31] »Który z tych dwu uczynił wolą ojca swego? mówią mu: pierwszy. Mówi im Jezus: Prawdziwie mówię wam, iż celnicy i wszetecznice uprzedzają was do królestwa Bożego. [32] »Bo przyszedł do was Johan drogą sprawiedliwości, a nie uwierzyliście mu, a celnicy i wszetecznice uwierzyli mu, wy lepak widząc, nie namyśliliście się na potym uwierzyć mu. [33] »Drugiego podobieństwa słuchajcie. Człowiek niektóry był domowy gospodarz, który nasadził winnicę, i płotem ją ogrodził, i wkopał wniej prasę, i zbudował wieżę, i najął ją kmieciom, i zaszedł (daleko). [34] »A gdy się przybliżył czas owoców, posłał sługi swoje do kmieci pobrać owoce jej. [35] »A kmiecie pojmawszy sługi jego, owego jednak zbili, a owego zabili, a owego ukamionowali. [36] »Zasię posłał inych sług więcej niż pierwszych, i uczynili jim takież. [37] »A naostatek posłał do nich syna swego mówiąc: Zawstydzą się syna mego. [38] »A kmiecie ujrzawszy syna, rzekli w sobie: Ten jest dziedzic, przydźcie zabijem ji, a otrzymamy dziedzictwo jego. [39] »I pojmawszy ji wywiedli precz z winnice, i zabili. [40] »Gdy przeto przyjdzie pan winnice, co uczyni kmieciom onym? Mówią mu: Złe zle potraci je, a winnicę swoję najmie innym kmieciom, którzy będą jemu oddawać owoce czasu swego [41] »Mówi im Jezus: Nigdyli nie czytaliście w piśmiech? Kamień który odrzucili budujący, ten zstał się głową węgła. [42] »Od pana zstało się to, i jest dziwno w oczu naszych. [43] »Przeto mówię wam, iż odejmie się od was królestwo Boże, i dane będzie narodowi czyniącemu owoce jego. [44] »A kto padnie na kamień ten, rozbije się, lecz na kogo padnie zetrze ji. [45] »A usłyszawszy arcyoffiarnicy i Faryzeuszowie podobieństwa jego poznali iż o nich mówił. [46] »A szukając go pojmać, bali się tłumów ponieważ jako proroka jego mieli. 
«  Ewangelia Mateusza 20 Ewangelia Mateusza 21 Ewangelia Mateusza 22  »


 Źródło tekstu: Chomikuj.pl - marekkow144Opis prezentowanego tekstu: Nowy Testament znowu przełożony / a na wielu mieyscach za pewnemi dowodami odprzysad przez Simona Budnego ocżyśćiony / y krotkiemi przypiskami po kraioch obiaśniony. Przydane też są na końcu tegoż dostatecżnieysze przypiski / ktore każdey iak miarz odmiany przyczyny ukazuią, Łosk, [Daniel z Łęczycy], nakł. J. Kiszka, 1574, 8°. Transkrypcja typu "B": an.esword i marekkow144. Tekst zamieszczony za zgodą autorów transkrypcji (zgody odpowiednio z dn. 2018.03.13 i 2018.02.28).