Teksty » Nowy Testament - Szymon Budny » Dzieje Apostolskie » Rozdział 2
«  Dzieje Apostolskie 1 Dzieje Apostolskie 2 Dzieje Apostolskie 3  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Ukryj oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »A Gdy się spełniał dzień pięćdziesiąty, byli wszytcy jednomyślnie wespołek. [2] »I stał się nagle z nieba szum, jako przypadającego wiatru gwałtownego, i napełnił wszytek dom, gdzie byli siedzący. [3] »I ukazały się im rozdzielone języki jako ogniste, i siadł na każdem z nich. [4] »I napełnieni są wszytcy ducha świętego, i poczęli mówić inszemi językami; jako duch dawał im wymawiać. [5] »Byli też w Jeruzalemie mieszkający Judowie, mężowie pobożni zkażdego narodu co ich pod niebem. [6] »A gdy się był stał ten głos, zbieżało się mnóstwo (ludu) i strwożyło się, iż słyszał każdy z nich (swą) własną rzeczą ony mówiące. [7] »Zumiewali się przeto wszyscy i dziwowali się mówiąc jeden ku drugiemu. Aza oto wszyscy ci którzy rozmawiają, nie Galileyczycy są? [8] »A jakosz my słyszemy każdy własną rzecz naszę wktórejeśmy się zrodzili? [9] »Parthowie i Medowie i Elamitowie, i mieszkający w Mezapotamij, w Judskiej (ziemi) i też w Kapadocyi, w Poncie i w Azyi. [10] »We Frygij też w Pamfilij, w Eipcie i wkrainach Libiej wedle Kiryny, i przychodniowie Rzymscy, Judowie też i nowo nawróceni. [11] »Krytowie i Arabowie słyszemy je mówiące naszymi językami wielmożności Boże. [12] »I zumiewali się wszytcy i wahali się jeden ku drugiemu mówiący: Cóż to chce być? [13] »A drudzy szydząc mówili: Wina się słodkiego opili. [14] »A stanąwszy Piotr z jedenaścią podniósł głos swój, i opowiedał im: Mężowie Judscy i którzy mieszkacie w Jeruzalemie wszyscy, niech to wam wiadomo będzie, a słyszcie słowa moje. [15] »Bo nie jako wy mniemacie, ci pijani są, gdyż trzecia godzina na dzień. [16] »Ale to jest, co rzeczono przez proroka Johela. [17] »I będzie w ostateczne dni mówi Bóg: Wyleję ducha mojego na wszelkie ciało, i prorokować będą synowie waszy, i córki wasze, i młodzieńcy waszy widzenia ujrzą, a starcy waszy sny śnić będą. [18] »Ano i na niewolniki moje, i na niewolnice moje we dni one wyleję z ducha mojego i prorokować będą. [19] »I dam cuda wniebie wysoko i znamiona na ziemi nisko, krew i ogień i kurzawę dymu. [20] »Słońce obróci się w ciemność, a miesiąc w krew, pierwej niż przyjdzie dzień pański wielki i jasny. [21] »I będzie, (że) wszelki ktoby wzywał imienia pańskiego zachowan będzie. [22] »Mężowie Izraelscy słyszcie te słowa, Jesusa Nazareyskiego męża od Boga uchwalonego u was mocami i cudy i znamionmi, które uczynił przezeń Bóg wpojśrzodku was, jako i sami wiecie. [23] »Tego naznaczoną radą i przejrzenim Bożym wydanego, pojmawszy przez ręce niezbożnych ukrzyżowawszy zabiliście. [24] »Którego Bóg wskrzesił rozwiązawszy boleści śmierci, jakoż nie podobno było utrzymanym go być od niej. [25] »Bo Dawid mówi o niem: Upatrowałem pana przedemną zawżdy, iż po prawicy mojej jest, abym się nie poruszył. [26] »Dla tego uweseliło serce moje, i ur[a]dował się język mój. A jeszcze i ciało moje odpoczynie wnadziei. [27] »Iż nie opuścisz dusze mojej w grobie, ani dasz świętemu twemu widzieć skażenia. [28] »Oznajmiłeś mi drogi żywota, napełnisz mię ochoty z obliczem twoim. [29] »Mężowie bracia, godzi się śmiele mówić k wam, o Patryarsze Dawidzie, iż i skonał, i pogrzebion, i grób jego jest u nas do dnia tego. [30] »Prorokiem przeto będąc, i wiedząc iż (pod) przysięgą przysiągł jemu Bóg, (że) z owocu biódr jego Christusa zbudzić miał, (i) posadzić na stolicy jego, [31] »Wprzód obaczywszy mówił o powstaniu Christusowem, iż nie miała zostać dusza jego wgrobie, ani ciało jego ujrzeć skażenia. [32] »Tego Jesusa wskrzesił Bóg, którego my wszytcy jesteśmy świadki. [33] »Prawicą przeto Bożą wywyższony, i obietnicę ducha świętego wziąwszy od ojca, wylał to co wy teraz baczycie i słyszycie. [34] »Bo nie Dawid wstąpił do niebios, lecz mówi sam: Rzekł Pan Panu memu, siądź po prawicy mojej, [35] »Aż położę nieprzyjacioły twoje, podnożkiem nóg twoich. [36] »Pewnie przeto niech wie wszytek dom Izraelów, iż Panem i Christusem go Bóg uczynił tego Jesusa, któregoście wy ukrzyżowali. [37] »A usłyszawszy (to) zranieni są na sercu, i rzekli ku Piotrowi i inym Apostołom: Co uczyniemy mężowie bracia? [38] »A Piotr (rzekł) k nim: Pokajcie się, a niech się ponurzy każdy z was na imię Jesusa Christusa, na odpuszczenie grzechów a weźmiecie dar ducha świętego. [39] »Wam bo jest obietnica (dana) i dzieciom waszym, i wszem którzy daleko, któreby przyzwał Pan Bóg nasz. [40] »I inemi wielą słów oświadczał się i napominał je mówiąc: Zachowajcie się od rodu tego przewrotnego. [41] »Którzy przeto (ochotnie) przyjęli rzecz jego, ponurzyli się, i przymnożyło się w dzień on dusz jakmiarz trzy tysiące. [42] »A byli trwający przy nauce Apostołów, i społeczności i łamaniu chleba, i (przy) modlitwach. [43] »Przyszła lepak na wszelką duszę bojaźń, wiele też cud, i znamion przez Apostoły bywało w Jeruzalemie, i strach był (wielki) we wszytkich. [44] »A wszytcy wierzący byli pospołu, i mieli wszytkie (majętności) społeczne. [45] »A imiona i majętności przedawali, i rozdzielali je wszem, jako kto potrzebował. [46] »Co dzień też trwając jednomyślnie w świątnicy, i łamiąc po domoch chleb, z sobą jadali w radości, i w prostocie serca. [47] »Chwaląc Boga, i mając łaskę u wszego ludu. A Pan przymnażał zbawiennych co dzień zborowi. 
«  Dzieje Apostolskie 1 Dzieje Apostolskie 2 Dzieje Apostolskie 3  »


 Źródło tekstu: Chomikuj.pl - marekkow144Opis prezentowanego tekstu: Nowy Testament znowu przełożony / a na wielu mieyscach za pewnemi dowodami odprzysad przez Simona Budnego ocżyśćiony / y krotkiemi przypiskami po kraioch obiaśniony. Przydane też są na końcu tegoż dostatecżnieysze przypiski / ktore każdey iak miarz odmiany przyczyny ukazuią, Łosk, [Daniel z Łęczycy], nakł. J. Kiszka, 1574, 8°. Transkrypcja typu "B": an.esword i marekkow144. Tekst zamieszczony za zgodą autorów transkrypcji (zgody odpowiednio z dn. 2018.03.13 i 2018.02.28).