Teksty » Nowy Testament - Szymon Budny » Dzieje Apostolskie » Rozdział 7
«  Dzieje Apostolskie 6 Dzieje Apostolskie 7 Dzieje Apostolskie 8  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Ukryj oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »Rzekł lepak arcyoffiarnik: jeśli się to tak ma? [2] »A on rzekł: Mężowie bracia, i ojcowie, posłuchajcie, Bóg sławy okazał się ojcu naszemu Abraamowi będącemu w Mezopotamij, drzewiej niż mieszkał w Charanie. [3] »I rzekł k niemu: Wynidź z ziemie twojej i rodziny twojej, a idź do ziemie, którą tobie pokażę. [4] »Tedy wyszedszy z ziemie Chaldeyskiej mieszkał w Charanie. A z onąd po zmarciu ojca swego przeprowadził go go ziemie tej to, na której wy teraz mieszkacie. [5] »I nie dał jemu dziedzictwa wniej, ani stopy nożnej, lecz obiecał jemu dać ją wdzierżenie, i nasieniu jego po niem, gdy (jeszcze) niemiał dzieci. [6] »I mówił (jemu) tak Bóg: iż będzie nasienie twoje przychodniem w ziemi cudzej, i zniewolą je, i znędzą lat czterzy sta. [7] »A(le) naród któremu zniewolono będzie, osądzę ja rzekł Bóg, a potym wyjdą, i służyć mi będą na tem miejscu. [8] »I dał mu umowę obrzezania a tak spłodził Izaaka, i obrzezał go dnia ósmego. A Izaak Jakoba, a Jakob dwanaście Patryarchów. [9] »A patryarchowie nienawidząc Jozefa, przedali (go) do Eiptu, i był Bóg znim. [10] »I wyrwał go ze wszech ucisków jego, i dał mu łaskę i mądrość przed Faraonem królem Eiptskim, i postawił ji sprawcą nad Eiyptem, (nade) wszem domem swym. [11] »Przyszedł lepak głód na wszytkę ziemię Eiyptską, i Chanaańską, i utrapienie wielkie, i nie znajdowali potraw ojcowie naszy. [12] »A usłyszawszy Jakob być zboża w Eiptcie, wysłał ojce nasze pierwej. [13] »A powtóre poznan Jozef (od) braciej swej, i objawion był Faraonowi ród Jozefów. [14] »A posławszy Jozef, przyzwał ojca swego Jakoba, i wszytkę rodzinę swoję w siedmdziesiąt duszach. [15] »A (tak) zstąpił Jakob do Eiyptu, i skonał sam i ojcowie naszy, [16] »I przyniesieni do Sychema i położeni wgrobie, który kupił summą śrebra u synów Emora, (syna) Sychemowego. [17] »A gdy się przybliżył czas obietnice, którą przysiągł Bóg Abrahamowi, urósł lud i rozmnożył się w Eiyptcie. [18] »Aż powstał król inszy który nie znał Jozefa. [19] »Ten podchodząc rodzaj nasz, znędził ojce nasze, że wyrzucali dzieci swoje, aby nie żyły. [20] »Onego czasu urodził się Moiżesz, i był przyjemny Bogu, który był chowan trzy miesiące w domu ojca swego. [21] »A gdy ji wyrzucono wzięła ji córka Faraonowa, i wychowała go sobie za syna. [22] »I wyćwiczon Moiżesz wszelką mądrością Eiypską, i był możny w mowach i sprawach swoich. [23] »A jako się mu wypełnił czas czterdzieścia lat, wstąpiło na serce jego nawiedzić bracią swą syny Izraelowe. [24] »A widząc niektórego skrzywdzonego, obronił (go,) i uczynił pomstę skrzywdzonemu zabiwszy Eiyptczyka. [25] »I mnimał aby rozumieli bracia jego, że Bóg przez rękę jego daje im zbawienie, lecz oni nie rozumieli. [26] »Aza jutrzejszego dnia ujrzan od nich bijących się, i przywodził je do pokoju mówiąc: mężowie, bracia jesteście, prze co krzywdzicie jeden drugiego? [27] »Lecz on co krzywdził bliźniego odegnał go mówiąc: któż cię ustawił książęciem i sędzią nad nami? [28] »Czyli mię ty chcesz zabić, jako zabiłeś wczora Eiyp[t]czyka? [29] »I uciekł Moiżesz na mowę tę, i był przychodniem wziemi Madyańskiej gdzie spłodził synu dwu. [30] »A gdy się mu spełniło lat czterdzieści, ukazał się mu w pustyni góry Synaie anioł pański w płomieniu ognistem wgłogu. [31] »A Moiżesz widząc zadziwował się widzeniu; a gdy przystępował oględać, był głos pański k niemu. [32] »Ja Bog ojców twoich, Bóg Abrahamów, i Bóg Izaaków, i Bóg Jakobów, drżąc lepak Moiżesz, nieśmiał oględać. [33] »I rzekł mu Pan: Rozwięż boty nóg twoich, bo miejsce na którem stoisz, ziemia święta jest. [34] »Widząc widziałem nędzę ludu mego który w Eiyptcie, i stękanie ich usłyszałem, i zstąpiłem wyrwać je. A teraz przydź (sam,) poślę cię do Eiyptu. [35] »Tego Moiżesza, którego się zaprzeli mówiąc: kto cię ustawił książęciem i sędzią? Tego Bóg książęciem i okupicielem posłał przez Anioła, (który) się mu zjawił wgłogu. [36] »Ten je wywiódł poczyniwszy cuda i znamiona w Eiypcie, i w czerwonem morzu, i wpustyni lat czterdzieści. [37] »Ten jest Moiżesz który mówił synom Izraelskim: Proroka wam wzbudzi Pan Bóg wasz zbraciej waszej, jako mnie, tego słuchajcie. [38] »Ten jest który był we zborze wpustyni z aniołem mówiącym jemu, na górze Synaiskiej, i z ojcy naszemi, który przyjął słowa żywe dać nam. [39] »Któremu niechcieli posłuszni być ojcowie naszy, ale odegnali (ji,) i nawrócili serca swe do Eiptu. [40] »Mówiąc Aaronowi: Uczyń nam Bogi, którzy pójdą przed nami. Bo ten Moiżesz który nas wywiódł z ziemi Eiptskiej, nie wiemy co się mu trafiło. [41] »I cielę uczynili we dni one, i wznieśli kadzenie bałwanowi, i weselili się w robotach rąk swych. [42] »Lecz odwrócił się Bóg, i podał je służyć żołnierstwu niebieskiemu, jako napisano wksięgach prorockich: czyli offiary i kadzenia przynosiliście mi lat czterdzieści w pustyni domie Izraelów? [43] »I przyjęliście namiot Molochów, i gwiazdę Boga waszego Remfana, obrazy któreście poczynili kłaniać się im; że zaprowadzę was dalej Babilonu. [44] »Namiot świadectwa był u ojców waszych wpustyni, jako postanowił (on) kto mówił Moiżeszowi uczynić ji na wzór który oglądał. [45] »Który też wprowadzili, przyjąwszy ojcowie naszy z Jezusem, wdzierżawę narodów, które wygnał Bóg od oblicza ojców naszych, aż (do) dni Dawida. [46] »Który nalazł łaskę przed Bogiem i wyprosili że nalazł mieszkanie Bogu Jakobowemu. [47] »Lecz Solomon zbudował jemu dom. [48] »Ale nawyższy nie w kościele ręką uczynionych mieszka, jako prorok mówi. [49] »Niebo mi stolicą a ziemia podnożkiem nogam moim. Jaki dom zbudujecie mi, mówi Pan? Albo które miejsce odpoczynienia mego? [50] »Nie rękali moja poczyniła to wszytko? [51] »Twardego karku i nieobrzezanego serca, i uszu. Wy zawżdy duchowi świętemu zastawiacie się, jako ojcowie waszy i wy. [52] »Kogo z proroków nieprześladowali ojcowie waszy? i pozabijali przod opowiedające o przyściu sprawiedliwego (tego) któregoście wy teraz wydawcami i morderzmi zostali. [53] »Którzyście przyjęli zakon wrządzeniu aniołów, a nie ustrzegliście. [54] »A słysząc to, gryźli się w sercach swych i zgrzytali nań zęboma. [55] »A będąc pełen ducha świętego, wejrzawszy w niebo, ujrzał sławę Bożą, i Jesusa stojącego po prawicy Bożej, i rzekł: [56] »Ono widzę niebiosa otworzone, i syna człowieczego po prawicy Bożej stojącego. [57] »A (ci) krzycząc głosem wielkim zatykali uszy swoje, i porwali się jednomyślnie nań. [58] »A wywlokszy ji za miasto kamionowali. I świadkowie położyli odzienia u nóg młodzieńca rzeczonego Saula. [59] »I kamionowali Stefana wzywającego i mówiącego: Panie Jesusie przyjmi ducha mego. [60] »A poklęknąwszy na kolana, krzyknął głosem wielkim: Panie, nie poczytaj im (za) grzech tego. A to rzekszy, zasnął. 
«  Dzieje Apostolskie 6 Dzieje Apostolskie 7 Dzieje Apostolskie 8  »


 Źródło tekstu: Chomikuj.pl - marekkow144Opis prezentowanego tekstu: Nowy Testament znowu przełożony / a na wielu mieyscach za pewnemi dowodami odprzysad przez Simona Budnego ocżyśćiony / y krotkiemi przypiskami po kraioch obiaśniony. Przydane też są na końcu tegoż dostatecżnieysze przypiski / ktore każdey iak miarz odmiany przyczyny ukazuią, Łosk, [Daniel z Łęczycy], nakł. J. Kiszka, 1574, 8°. Transkrypcja typu "B": an.esword i marekkow144. Tekst zamieszczony za zgodą autorów transkrypcji (zgody odpowiednio z dn. 2018.03.13 i 2018.02.28).