Teksty » Przekład toruński Nowego Przymierza » Ewangelia Mateusza » Rozdział 9
«  Ewangelia Mateusza 8 Ewangelia Mateusza 9 Ewangelia Mateusza 10  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »A gdy wstąpił do łodzi, przeprawił się na drugi brzeg i przyszedł do swojego miasta. [2] »I oto przynieśli do Niego sparaliżowanego, leżącego na posłaniu. A Jezus, widząc ich wiarę, powiedział do sparaliżowanego: Ufaj, dziecko! Odpuszczone są ci twoje grzechy. [3] »A oto niektórzy z uczonych w Piśmie mówili w sobie: On bluźni. [4] »A Jezus, znając ich myśli, powiedział: Dlaczego rozmyślacie o złych rzeczach w swoich sercach? [5] »Albowiem co jest łatwiej powiedzieć: Odpuszczone są ci twoje grzechy, czy powiedzieć: Wstań i chodź? [6] »Ale abyście wiedzieli, że Syn Człowieczy ma władzę na ziemi odpuszczać grzechy; wtedy powiedział do sparaliżowanego: Powstań, weź swoje posłanie i idź do swojego domu. [7] »I gdy powstał, poszedł do swojego domu. [8] »Gdy tłum to ujrzał, dziwił się i chwalił Boga, który dał taką władzę ludziom. [9] »A Jezus, odchodząc stamtąd, ujrzał człowieka siedzącego przy stole celnym, zwanego Mateuszem, i mówi do niego: Pójdź za mną; a on wstał i poszedł za Nim. [10] »I stało się, gdy Jezus spoczywał u stołu w jego domu, że oto wielu celników i grzeszników przyszło, i spoczęło przy stole z Jezusem i z Jego uczniami. [11] »Widząc to, faryzeusze powiedzieli Jego uczniom: Dlaczego wasz nauczyciel je z celnikami i grzesznikami? [12] »A gdy Jezus to usłyszał, powiedział im: Nie potrzebują zdrowi lekarza, ale ci, co mają się źle. [13] »Idźcie więc i nauczcie się, co to znaczy: Miłosierdzia chcę, a nie ofiary. Bo nie przyszedłem wzywać do upamiętania sprawiedliwych, ale grzeszników. [14] »Wtedy podeszli do Niego uczniowie Jana, mówiąc: Dlaczego my i faryzeusze często pościmy, a Twoi uczniowie nie poszczą? [15] »I Jezus powiedział im: Czy mogą przyjaciele domu weselnego smucić się, dopóki jest z nimi oblubieniec? Ale przyjdą dni, gdy będzie zabrany od nich oblubieniec, i wtedy będą pościć. [16] »A nikt nie nakłada łaty z surowego sukna w starą szatę; albowiem to wypełnienie zrywa brzegi szaty i rozdarcie staje się gorsze. [17] »I nie leją młodego wina w stare bukłaki; bo inaczej pękają bukłaki, i wino wycieka, a bukłaki się niszczą; ale młode wino leją w nowe bukłaki, a wtedy oba są zachowane. [18] »Gdy to do nich mówił, oto przyszedł przełożony synagogi i oddał Mu pokłon, mówiąc: Córka moja właśnie umarła, ale przyjdź i połóż na nią swoją rękę, a ożyje. [19] »I wstał Jezus, i poszedł za nim wraz ze swoimi uczniami. [20] »I oto kobieta, która krwawiła od dwunastu lat, podeszła z tyłu i dotknęła się skraju Jego szaty. [21] »Mówiła bowiem w sobie: Jeśli tylko dotknę Jego szaty, będę uzdrowiona. [22] »Ale Jezus odwrócił się, ujrzał ją i powiedział: Ufaj, córko! Twoja wiara cię uzdrowiła; i kobieta została uzdrowiona w tej godzinie. [23] »A gdy Jezus przyszedł do domu przełożonego synagogi, ujrzał flecistów i tłum czyniący zgiełk; [24] »Mówi im: Wycofajcie się, bo dziewczynka nie umarła, ale śpi. I szydzili z Niego. [25] »Ale gdy wyrzucono tłum, wszedł, ujął ją za rękę, i dziewczynka wstała. [26] »I rozeszła się wieść o tym po całej tamtejszej ziemi. [27] »I gdy Jezus odchodził stamtąd, szli za Nim dwaj ślepi, wołając i mówiąc: Synu Dawida! Zmiłuj się nad nami! [28] »A gdy wszedł do domu, przyszli do Niego owi ślepi, i Jezus mówi im: Czy wierzycie, że mogę to uczynić? Mówią do Niego: Tak, Panie! [29] »Wtedy dotknął ich oczu, mówiąc: Zgodnie z waszą wiarą niech się wam stanie. [30] »I otworzyły się ich oczy; a Jezus nakazał im surowo, mówiąc: Uważajcie, niech nikt o tym nie wie. [31] »Lecz oni wyszli i rozgłosili o Nim po całej tamtejszej ziemi. [32] »A gdy oni wychodzili, oto przyprowadzono do Niego człowieka niemego, który był opętany przez demona. [33] »Po wypędzeniu demona, niemy przemówił; i dziwiły się tłumy, mówiąc: Nigdy nic takiego nie pojawiło się w Izraelu. [34] »Lecz faryzeusze mówili: Przez władcę demonów wygania demony. [35] »I obchodził Jezus wszystkie miasta i wioski, nauczając w ich synagogach i głosząc Ewangelię o Królestwie, uzdrawiając każdą chorobę i każdą słabość wśród ludu. [36] »A widząc tłumy, ulitował się nad nimi, gdyż byli wyczerpani i porzuceni jak owce, niemające pasterza. [37] »Wtedy powiedział swoim uczniom: Żniwo wprawdzie jest wielkie, ale robotników mało. [38] »Proście więc Pana żniwa, aby wypchnął robotników na swoje żniwo. 
«  Ewangelia Mateusza 8 Ewangelia Mateusza 9 Ewangelia Mateusza 10  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pismo Święte - przekład toruński Nowego Przymierza. Wydanie 2. Fundacja Świadome Chrześcijaństwo, Toruń 2017, 2018. Tekst zamieszczony za zgodą wydawcy. Wersja tekstu: 2018.08.15. Moduł opracowany przez BibliePolskie.pl