Teksty » Przekład toruński Nowego Przymierza » Ewangelia Marka » Rozdział 4
«  Ewangelia Marka 3 Ewangelia Marka 4 Ewangelia Marka 5  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »I ponownie zaczął nauczać nad morzem; a zgromadził się wokół Niego tak wielki tłum, że wstąpił do łodzi i siedział w niej na morzu, a cały lud był na lądzie nad morzem. [2] »I nauczał ich wielu rzeczy w podobieństwach, i w swej nauce mówił do nich: [3] »Słuchajcie uważnie! Oto wyszedł siewca, aby siać. [4] »I stało się, gdy siał, że jedno ziarno padło przy drodze; i przyleciały ptaki z nieba, i je zjadły. [5] »Inne natomiast padło na miejsce skaliste, gdzie nie miało wiele ziemi; i szybko wzeszło, bo nie miało głębokiej ziemi; [6] »A gdy słońce wzeszło, spaliło je, a ponieważ nie miało korzenia, uschło. [7] »A inne padło między ciernie; i wzrosły ciernie i je zadusiły, i nie wydało owocu. [8] »Inne natomiast padło na dobrą ziemię; i wydawało owoc pnąc się w górę i rosnąc; i przyniosło trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny plon. [9] »I mówił im: Kto ma uszy, aby słuchać, niech słucha. [10] »A gdy został sam, pytali Go o to podobieństwo ci, co przy Nim byli wraz z dwunastoma. [11] »A On odpowiedział im: Wam jest dane poznać tajemnicę Królestwa Bożego; a tamtym, którzy są na zewnątrz, wszystko przekazuje się w podobieństwach; [12] »Aby patrząc widzieli i nie zobaczyli, i słuchając słyszeli i nie zrozumieli, by się czasem nie nawrócili, i nie były im odpuszczone grzechy. [13] »I powiedział do nich: Nie rozumiecie tego podobieństwa? Jak więc zrozumiecie wszystkie inne podobieństwa? [14] »Siewca rozsiewa słowo. [15] »A tymi przy drodze, gdzie siane jest słowo, są ci, którzy usłyszeli; i zaraz przychodzi szatan, i zabiera słowo, które jest zasiane w ich serca. [16] »I podobnie są ci posiani na skalistych miejscach, gdy usłyszą słowo, zaraz je z radością przyjmują; [17] »A jednak nie mają w sobie korzenia i trwają tylko chwilę; potem, gdy przychodzi ucisk albo prześladowanie z powodu słowa, szybko się gorszą. [18] »A posiani w ciernie to ci, którzy słyszą słowo; [19] »Ale troski tego wieku i zwodniczy urok bogactw, i usilne pragnienia pozostałych rzeczy wkraczają i zaduszają słowo; i staje się bezowocne. [20] »A na dobrą ziemię posiani są ci, którzy słuchają słowa i przyjmują je, i przynoszą plon trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny. [21] »I mówił im: Czy wnosi się lampę, aby ją postawić pod korcem albo pod łóżkiem? A nie po to, by ją postawiono na świeczniku? [22] »Bo nie ma nic ukrytego, co nie stałoby się widoczne, i nic nie stało się tak skryte, aby nie wyszło na jaw. [23] »Jeśli ktoś ma uszy, by słuchać, niech słucha! [24] »I powiedział do nich: Zwracajcie uwagę na to, czego słuchacie; jaką miarą mierzycie, taką wam będzie odmierzone, i zostanie wam dodane; wam, którzy słuchacie. [25] »Temu bowiem, który ma, będzie mu dane; a temu, który nie ma, i to, co ma, zostanie od niego zabrane. [26] »I mówił: Takie jest Królestwo Boże: jest jak ziarno, które człowiek rzuciłby w ziemię, [27] »I czy spałby, czy wstawał we dnie i w nocy, nasienie będzie kiełkowało i rosło, a on sam nie wie jak. [28] »Bo ziemia sama z siebie plon wydaje, najpierw źdźbło, potem kłos, potem pełne ziarno w kłosie. [29] »A gdy wyda plon, zaraz zapuszcza się sierp, gdyż nadeszło żniwo. [30] »I mówił: Do czego przyrównamy Królestwo Boga lub jakim podobieństwem je przybliżymy? [31] »Jest jak ziarno gorczycy, które, gdy jest zasiewane w ziemię, jest mniejsze od wszystkich nasion na ziemi; [32] »I gdy zostaje zasiane, wzrasta i staje się większe nad wszystkie jarzyny, i wypuszcza wielkie gałęzie, tak że w jego cieniu ptaki z nieba mogą się zagnieździć. [33] »I w wielu takich podobieństwach mówił do nich słowo, stosownie do tego, jak mogli słuchać. [34] »A bez podobieństwa nie mówił do nich; natomiast na osobności wszystko wyjaśniał swoim uczniom. [35] »I tego dnia, gdy już nastał wieczór, powiedział do nich: Przeprawmy się na drugą stronę. [36] »I opuścili tłum, i wzięli Go ze sobą, tak jak był, w łodzi; ale i inne łódki były przy Nim. [37] »I nastała wielka burza, a wiatr wlewał fale do łodzi, tak że ona już się napełniła. [38] »A On był na rufie łodzi i spał na zagłówku; i obudzili Go, i mówili do Niego: Nauczycielu! Nie obchodzi Cię to, że giniemy? [39] »A On podniósł się, skarcił wiatr i powiedział morzu: Umilknij i uspokój się! I ustał wiatr, i nastała wielka cisza. [40] »I powiedział im: Dlaczego jesteście tak bojaźliwi? Jeszcze nie macie wiary? [41] »I ogarnął ich wielki lęk, i mówili do siebie nawzajem: Kim więc jest Ten, że wiatr i morze są Mu posłuszne? 
«  Ewangelia Marka 3 Ewangelia Marka 4 Ewangelia Marka 5  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pismo Święte - przekład toruński Nowego Przymierza. Wydanie 2. Fundacja Świadome Chrześcijaństwo, Toruń 2017, 2018. Tekst zamieszczony za zgodą wydawcy. Wersja tekstu: 2018.08.15. Moduł opracowany przez BibliePolskie.pl