Teksty » Przekład toruński Nowego Przymierza » Ewangelia Łukasza » Rozdział 11
«  Ewangelia Łukasza 10 Ewangelia Łukasza 11 Ewangelia Łukasza 12  »
Kliknij na numerze wersetu, aby zobaczyć porównanie tłumaczeń
 
Pokaż oryg. numery wersetówUkryj numery wersetówKażdy werset od nowej linii
[1] »I stało się, że Jezus modlił się w pewnym miejscu, i gdy skończył, jeden z Jego uczniów powiedział: Panie! Naucz nas modlić się, jak i Jan nauczył swoich uczniów. [2] »Powiedział więc im: Kiedy modlicie się, mówcie: Ojcze nasz, który jesteś w niebiosach! Niech Twoje imię zostanie uświęcone; niech przyjdzie Twoje Królestwo; niech się stanie Twoja wola, jak w niebie, tak i na ziemi. [3] »Chleba naszego codziennego daj nam na każdy dzień. [4] »I odpuść nam nasze grzechy; albowiem i my sami odpuszczamy każdemu, kto wobec nas jest winny. I nie wprowadź nas w pokusę, ale nas uratuj od złego. [5] »I powiedział do nich: Kto z was mając przyjaciela, pójdzie do niego o północy i powie do niego: Przyjacielu! Pożycz mi trzy chleby; [6] »Ponieważ przyjaciel mój przybył do mnie z drogi, a nie mam, co przed nim położyć. [7] »A on będąc w środku, w odpowiedzi, rzekłby: Nie zadawaj mi trudu; już drzwi zamknięte, a dzieciątka moje są ze mną w łóżku; nie mogę wstać i dać ci. [8] »Mówię wam: Nawet gdyby nie wstał i nie dał, mimo że jest jego przyjacielem, to wstanie i na pewno da z powodu jego natręctwa, tyle ile potrzebuje. [9] »I ja wam mówię: Proście, a będzie wam dane; szukajcie, a znajdziecie; pukajcie, a będzie wam otworzone. [10] »Każdy bowiem, kto prosi, otrzymuje; a kto szuka, znajduje; a temu, co puka, zostanie otworzone. [11] »A jeśli jakiegoś ojca pośród was, syn poprosi o chleb, czy poda mu kamień? A jeśli o rybę, czy zamiast ryby poda mu węża? [12] »A jeśli prosi o jajko, czy poda mu skorpiona? [13] »Jeśli więc wy, będąc złymi, umiecie dawać dobre dary swoim dzieciom, o ileż bardziej Ojciec wasz z nieba da Ducha Świętego tym, którzy Go proszą? [14] »I wypędzał demona z człowieka, a ten był niemy; stało się, gdy wyszedł ów demon, że niemy przemówił; a tłumy zdziwiły się. [15] »Lecz niektórzy z nich mówili: Przez Belzebuba, władcę demonów, wyrzuca demony. [16] »A inni, wystawiając Go na próbę, żądali od Niego znaku z nieba. [17] »Ale On, znając ich myśli, powiedział im: Każde królestwo, które zostało podzielone samo w sobie, pustoszeje, a dom na dom się wali. [18] »A jeśli i szatan podzielony jest sam w sobie, jak ostoi się jego królestwo? Bo mówicie, że ja przez Belzebuba wyganiam demony. [19] »A jeśli ja przez Belzebuba wyrzucam demony, to synowie wasi przez kogo wyrzucają? Dlatego oni będą waszymi sędziami. [20] »A jeśli ja palcem Boga wyganiam demony, wtedy przyszło do was Królestwo Boga. [21] »Gdy uzbrojony siłacz strzeże swego dziedzińca, jego mienie spoczywa w pokoju; [22] »Ale kiedy mocniejszy od niego przychodzi i zwycięża go, zabiera całą jego zbroję, w której pokładał ufność, a łupy jego rozdaje. [23] »Kto nie jest ze mną, jest przeciwko mnie, a kto nie zbiera ze mną, rozprasza. [24] »Gdy duch nieczysty wychodzi z człowieka, przechodzi przez miejsca suche, szukając odpoczynku, i gdy go nie znajdzie, mówi: Wrócę do mojego domu, skąd wyszedłem. [25] »I gdy przychodzi, znajduje go wymieciony i przyozdobiony. [26] »Wtedy idzie i bierze z sobą siedem innych duchów bardziej niegodziwych od siebie, i gdy wchodzą, mieszkają tam; i końcowy stan tego człowieka staje się gorszy niż pierwszy. [27] »I stało się, gdy On to mówił, że pewna kobieta z tłumu podniosła swój głos i powiedziała: Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś! [28] »A On powiedział: Błogosławieni są raczej ci, którzy słuchają Słowa Bożego i go strzegą. [29] »A gdy zgromadzał się tłum, zaczął mówić: To pokolenie jest złe; żąda znaku, ale nie będzie mu dany znak, jak tylko znak proroka Jonasza. [30] »Albowiem jak Jonasz stał się znakiem dla mieszkańców Niniwy, tak będzie i Syn Człowieczy znakiem dla tego pokolenia. [31] »Królowa z południa powstanie na sąd z mężami tego pokolenia i uzna ich za zasługujących na karę; bo przyszła z krańców ziemi, aby słuchać mądrości Salomona; a oto tutaj ktoś więcej niż Salomon. [32] »Mężowie z Niniwy staną na sądzie z tym pokoleniem i uznają ich za zasługujących na karę; bo upamiętali się wskutek głoszenia Jonasza; a oto tutaj ktoś więcej niż Jonasz. [33] »A nikt, gdy zapali lampę, nie stawia jej w ukryciu, ani pod korcem, ale na świeczniku, aby ci, którzy wchodzą, widzieli światło. [34] »Lampą ciała jest oko; jeśli więc twoje oko jest prosto patrzące, całe twoje ciało jest jasne; a jeśli byłoby złe, i twoje ciało będzie ciemne. [35] »Uważaj więc, czy światło w tobie nie jest ciemnością. [36] »Jeśli więc całe twoje ciało jest jasne, nie mając w sobie jakiejś części ciemnej, będzie całe tak jasne, jak gdyby cię lampa blaskiem oświeciła. [37] »A gdy to mówił, zaprosił Go pewien faryzeusz, aby u niego zjadł obiad; a gdy wszedł, spoczął przy stole. [38] »A widząc to faryzeusz, zdziwił się, że najpierw nie zanurzył rąk przed obiadem. [39] »A Pan powiedział do niego: Teraz wy, faryzeusze, oczyszczacie to, co jest na zewnątrz kubka i misy; ale to, co jest wewnątrz was, pełne jest grabieży i niegodziwości. [40] »Bezmyślni! Czy ten, który uczynił to, co jest zewnątrz, nie uczynił też tego, co jest wewnątrz? [41] »Raczej z tego, co jest wewnątrz, ofiarujcie dar miłosierdzia; a oto, wszystko będzie dla was czyste. [42] »Ale biada wam faryzeuszom, gdyż dajecie dziesięcinę z mięty i z ruty, i z każdego ziela, a omijacie sprawiedliwość i miłość Boga; te rzeczy trzeba było czynić, a tamtych nie opuszczać. [43] »Biada wam faryzeuszom, gdyż miłujecie pierwsze ławy w synagogach i pozdrowienia na rynkach. [44] »Biada wam, uczeni w Piśmie i faryzeusze, obłudnicy! Bo jesteście jak grobowce nieoznaczone, a ludzie, którzy po nich chodzą, nie wiedzą o tym. [45] »A w odpowiedzi, pewien znawca Prawa powiedział do niego: Nauczycielu! To mówiąc i nas znieważasz. [46] »A On powiedział: I wam, znawcom Prawa biada, że obciążacie ludzi ciężarami niemożliwymi do uniesienia, a sami nawet jednym ze swoich palców tych ciężarów nie dotykacie. [47] »Biada wam, że budujecie grobowce prorokom, a wasi ojcowie ich pozabijali. [48] »A zatem świadczycie, że zgadzacie się z czynami swoich ojców. Oni ich wprawdzie pozabijali, a wy budujecie ich grobowce. [49] »Dlatego też i Mądrość Boża powiedziała: Poślę do nich proroków i apostołów, a z nich niektórych zabiją i będą prześladować; [50] »Aby zażądano od tego pokolenia krwi wszystkich proroków, która jest przelana od założenia świata, [51] »Od krwi Abla aż do krwi Zachariasza, który zginął pomiędzy ołtarzem a domem Boga; tak, mówię wam, zostanie zażądana od tego pokolenia. [52] »Biada wam, znawcom Prawa, że zabraliście klucz poznania; sami nie weszliście, a tym, którzy chcą wejść, przeszkodziliście. [53] »A gdy im to mówił, zaczęli uczeni w Piśmie i faryzeusze gwałtownie występować przeciwko Niemu i wypytywać Go odnośnie wielu rzeczy, [54] »Zastawiając pułapkę na Niego i dążąc, aby Go pochwycić na jakimś słowie z Jego ust, aby Go oskarżyć. 
«  Ewangelia Łukasza 10 Ewangelia Łukasza 11 Ewangelia Łukasza 12  »


 Opis prezentowanego tekstu: Pismo Święte - przekład toruński Nowego Przymierza. Wydanie 2. Fundacja Świadome Chrześcijaństwo, Toruń 2017, 2018. Tekst zamieszczony za zgodą wydawcy. Wersja tekstu: 2018.08.15. Moduł opracowany przez BibliePolskie.pl